6.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
برای عشق که پیغمبری است با معجزهی اشکهای گرم..
برای شبانههای بیسراغ و چراغ...
به حرمت خوبمها و در عینحال خاکسترنشین و کاردآجین بودن از زخم...
به احترام دندانقروچهها و خیابان گز کردنها و نه، گریه نیست، یهچیزی رفته توچشممها..
برای خودِ عشق، که هرچه بر سر ما میرود ارادتِ اوست...
صبور
مثل درختی که در آتش میسوزد
و توان گریختن ندارد!
حیرتزده...
چون گوزنی که شاخهای بلند
در شاخه گرفتارش کردهاند
همه این روزها اینچنینایم...
- شمس لنگرودی