لانه باز ساخته خواهد شد درخت باز کاشته خواهد شد شرف اما اگر برود در تاریخ‌ها می‌نویسند و وقتی نوشتند با مرکبی می‌نویسند که خیلی سخت پاک می‌شود: با مرکب تجزیه، با مرکبی از خون سرداران و سربه‌داران، با سرود‌خوان جنگ در خطه نام و ننگ.. نادر ابراهیمی

ماه خندید و مه انجمنت نام نهاد، همه حُسنی که محمد حَسَنت نام نهاد💚

▪️ کرامتِ حیرت‌انگیزِ امام حسن مجتبی علیه السلام تلگرام | ایتا | بله | روبیکا | آپارات | سایت | صفحه یوتیوب

به محل اصابت‌ها که سر میزنی، در کل محله هیچکس نیست. همه رفته‌اند. کوچه پر از آوار و سنگ و خرده‌شیشه و خاک و اسباب خانه‌هاست. و پر از انسان‌های نیم‌جان و زخمی بر زمین. هیچکس نیست جز نیروهای ضروری امداد و یک دسته خاص؛ بسیجی‌ها! بسیجی‌های بیست،بیست‌ویک ساله همه‌جا هستند. بی‌واهمه. زبان روزه آوار برمیدارند و کف خیابان را تمیز می‌کنند و کمک صاحب‌خانه‌ها، اسباب سالم را از نابود شده‌ها جدا می‌کنند. باید باشی و ببینی که حتی زنان بی‌حجاب و دختران هودی‌پوش صاحب‌خانه، چطور کنار بچه‌بسیجی‌ها ایستاده‌اند و می‌گویند« داداش‌جان یه کمک به ما میدی؟» راستی، آن پسرهای لوس ماسک‌زده که کف خیابان و دانشگاه با دیدن دخترها شیر می‌شدند و درباره‌شان می‌نوشتید«شجاعت پسرهامون»، اینجا در دل خطر، نیستند. نیستند که شجاعتشان را نشان دهند. اینجا کنار مردم فقط مردهایی را می‌بینیم که یک‌ماه قبل درباره‌شان گفته شد «بسیجی، سپاهی، داعش ما شمایی»! «مهدی مولایی»

بیدار باش برادر..

او مصداق بارز خطبه31 نهج‌البلاغه بود.

‌المُستَغاثُ بِک یا صاحبَ الزمان..

با خط امن تماس گرفته است حالم را بپرسد. چند دقیقه اول از اصابت‌های دوطرف می‌گوییم و نچ‌نچ‌ و وای‌وای‌ که چه شده و چه نشده است. یاد آقا می‌افتیم و علمداری‌اش. یاد اینکه چه جمهوری اسلامی‌ای برایمان ساخته و میراث گذاشته است که حالا حتی بعد از چندروز از رفتنش، همه دارند با قدرت ادامه می‌دهند. نمی‌گذاریم اشکی بشویم. الان اصلا وقت گریه نیست. گریه برای خلوت‌های آخر شبمان است و روی سجاده‌ی سحر بعد از اذان صبح.. روز الله‌اکبر می‌گوییم و رجز می‌خوانیم. جمهوری اسلامی چهل سال منتظر این جنگ آخرالزمانی بود! ما هم از وقتی فهمیدیم حق و باطل چیست منتظریم. شروع می‌کند به شوخی کردن. می‌گوید شرط می‌بندم بیشتر از ۱۲ روز میشه. این دفعه رکورد جنگ قبلی رو می‌زنیم! می‌گویم روحیه بچه‌ها چطور است؟ می‌گوید خراب! ناراحت‌اند! می‌گویم چرا؟ می‌گوید دلشان اسیر آمریکایی می‌خواهد گیرشان نمی‌آید! دلشان می‌خواهد جنگ تن به تن با اسرائیلی‌ها بشود و فعلاً که خبری نیست. می‌گوید و می‌خندد. می‌گویم و می‌خندم و بغض می‌کنم‌. راستی در جبهه دشمن چه خبر است؟ آن‌ها هم از مرگ نمی‌ترسند؟ آن‌ها هم این‌طور با مرگ شوخی می‌کنند؟

ما را کسی نخواست، تو‌ هم گر نخواستی، در گوشمان بگو که بمیریم گوشه‌ای..