🎥قدردانی مردم اصفهان از کسبه: خدا وسعت رزقدون بده @isffarsna _ Link

🖼 عراقچی: اگر حمله به زیرساخت‌های ما تکرار شود دیگر هیچ‌ خویشتن‌داری وجود نخواهد داشت 🔹پاسخ ما به حملات دیشب اسرائیل به زیرساخت‌هایمان تنها بخشی از قدرت ما بود. تنها دلیل این خویشتن‌داری احترام به درخواست‌های کاهش تنش بود. 🔹اگر حمله به زیرساخت‌های ما تکرار شود دیگر هیچ خویشتن‌داری وجود نخواهد داشت. 🔸هرگونه پایان جنگ باید به خساراتی که به اماکن غیرنظامی وارد شده است بپردازد. @isffarsna

🎥 اعتراف سلطنت‌طلبان به بازگشت آزادانه و وطن‌پرستانه دختران فوتبالیست به وطن @isffarsna

🎥 این جنگ باعث شد تا انتقام خون شهدایمان را از آمریکا بگیریم 🔹از مردم پرسیدیم: بعد از شنیدن صدای جنگنده ، به اولین چیزی که فکر میکنید چیه؟! جواب‌های جالبشون را بشنویم. @isffarsna - Link

🔴 ترس از موشک‌های ایرانی باعث تصادف زنجیره‌ای در قدس اشغالی شد 🔸منابع عبری می‌گویند یک کامیون از ترس آژیرهای حمله موشکی چند خودرو را زیر گرفته است. @isffarsna

🎥 در پالایشگاه حیفا دود به هوا بلند شده است @isffarsna

🔴 سی‌ان‌ان: یک جنگندۀ F-35 آمریکایی که بر اثر حمله ایران مورد اصابت قرار گرفته بود، فرود اضطراری کرد. @isffarsna

‌ 🔴 جزئیات هدف‌قرارگرفتن جنگندۀ F35 آمریکایی در آسمان ایران 🔹سی‌ان‌ان: به‌گفتۀ ۲ منبع آگاه، یک جنگنده F-35 آمریکایی پس از آنکه مورد اصابت نیروهای ایرانی قرار گرفت، در یک پایگاه هوایی آمریکا در خاورمیانه فرود اضطراری کرد. 🔹سخنگوی سنتکام، اعلام کرد که این جنگنده پنهان‌کار نسل پنجم در حال انجام یک «مأموریت رزمی بر فراز ایران» بود که مجبور به فرود اضطراری شد. 🔹هاوکینز گفته جنگنده به زمین نشسته و حادثه در دست بررسی است. @isffarsna

از سرو تا بته، روایت ایستادگی ایرانیان در گذر زمان 🔹گاهی برای فهمیدن یک مفهوم بزرگ، لازم نیست سراغ تعریف‌های بزرگ برویم؛ کافی است به نقش‌های کوچک روی چیزهای معمولی نگاه کنیم. «ایستادگی در گذر زمان» در فرهنگ ایرانی فقط یک شعار نیست؛ یک تصویر است که بارها آن را دیده‌ایم: سرو، بلند و بی‌تکلف؛ و بته، خمیده و انگار در حال تعظیم. تضادشان فوری به چشم می‌آید، اما پیام مشترکشان دیرتر: هر دو راهی برای دوام آوردن‌اند؛ یکی با راست‌قامتی، دیگری با انعطاف. 🔹سرو در حافظه ایرانی، فقط یک درخت نیست؛ یک «طرز ایستادن» است. قامت کشیده و رو به بالا، آن حسِ بی مکثِ رفتن، و سایه‌ای که انگار به‌جای پهن شدن، جمع و متمرکز می‌ماند. سرو را در باغ ایرانی می‌بینیم، در شعر می‌خوانیم، و حتی وقتی اسمش نمی‌آید، حضورش را حس می‌کنیم: در معماریِ دروازه‌ها، در قاب‌بندی حیاط‌ها، و در آن میلِ جمعی به «سربلندی». ادامه گزارش را اینجا بخوانید @isffarsna