قدر تمام پلک زدن‌ هایم دوستت دارم ، اما تو . . فکر نمیکنم اینطور باشد .

انسان ها شبيه هم عمر نمی‌کنند ، یکی زندگی می‌کند ، یکی تحمل !

گذشته دروغی بیش نیست، خاطره بازگشتی ندارد و هر بهاری که می‌گذرد دیگر برنمی‌گردد و حتی شدیدترین و دیوانه‌کننده‌ترین عشق‌ها نیز حقیقتی ناپایدار است.

بعد از قطع شدن نفسام میتونم از این کابوس همیشگی بلند شم؟

انسان از چیزی که بسیار دوست می‌دارد خود را جدا می‌سازد. در اوجِ خواستن نمی‌خواهد. در اوج تمنا نمی‌خواهد. دوست دارد اما در عین حال نمی‌خواهد که متنفر باشد. امیدوار است که امیدوار نباشد. همواره به یاد می‌آورد که نمی‌خواهد فراموش کند. انسان از آن چیزی که بسیار دوست می‌دارد خود را جدا می‌سازد.