انسان ها شبيه هم عمر نمی‌کنند ، یکی زندگی می‌کند ، یکی تحمل !

گذشته دروغی بیش نیست، خاطره بازگشتی ندارد و هر بهاری که می‌گذرد دیگر برنمی‌گردد و حتی شدیدترین و دیوانه‌کننده‌ترین عشق‌ها نیز حقیقتی ناپایدار است.

بعد از قطع شدن نفسام میتونم از این کابوس همیشگی بلند شم؟

انسان از چیزی که بسیار دوست می‌دارد خود را جدا می‌سازد. در اوجِ خواستن نمی‌خواهد. در اوج تمنا نمی‌خواهد. دوست دارد اما در عین حال نمی‌خواهد که متنفر باشد. امیدوار است که امیدوار نباشد. همواره به یاد می‌آورد که نمی‌خواهد فراموش کند. انسان از آن چیزی که بسیار دوست می‌دارد خود را جدا می‌سازد.

بی عشق زیستن را، جز نیستی چه نام است؟ یعنی اگر نباشی، کارِ دلم تمام است با رفتنِ تو در دل سر باز می‌کند، باز آن زخم کهنه‌ای که در حال التیام است‌.