من برق میشم, میرم تو چشمات اشک میشم میرم رو گونه ات زلف میشم میام رو شونت من باد میشم میرم تو موهات
سیگار میشم میرم رو لبهات دود میشم میرم تو ریه ات
از صدها دریا و اقیانوس بدون غرق شدن میگذرم تا تورا پیدا کنم و به چشمانت نگاه کنم و در اعماق آنها غرق شوم
دلم میخواد داد بزنم بگم من با یه نخ خیلی نازک به این دنیا وصلم باهام مدارا کنید حتی یه ذره هم که شده خستم و در عین حال تلاش میکنم این نخ نازک بریده نشه . .
هیچ اتفاقی فراموش نمیشه بالاخره یه روز تو یه خیابون یا وسط یه آهنگ ، یا موقع خوندن یه کتاب یا دیدن یه فیلم ، یهو همه چیز یادت میاد ، همه چیز . .
از آسمان و سقفِ اتاقم عذرخواهی میکنم ؛ بابتِ همهی شب هایی که به آن ها خیره شدم و چیزهایی را به یاد آوردم که باید فراموش میکردم .