_Why do you want to stay with me who broke your heart a thousand times? +Break it two thousand times.

چه اشتباهی کردم که لایق این زندگی و این اتفاقام؟

آدم هایی که گذشته رو فراموش میکنن ، محکوم به تکرار هستن.

چیزی که از دست دادم اُمید نبود بلکه شوقِ زندگی بود.

از احساسات داشتن متنفرم، از اهمیت دادن، از فشرده شدن قلب، از تنگی نفس، از پریدن پلک‌ها، از لرزش دست، از پاهای بی‌حس، از سرد شدن روح، از آدم‌هایی که باعث میشن تمامِ اینهارو یک جا احساس کنی‌.

از یه جایی به بعد از خودت میپرسی میتونی ادامه بدی؟! جواب میدی نه...و ادامه میدی.

به غم که دچار شدی، بغل من یادت نره

من به جای همه کسایی که دوست نداشتن، دوست دارم