شاید همین ترانه که بر دوش باد رفت در جان خسته تاب و توانی بیاورد... با من بخوان...

#فورواردی کاش قرصی وجود داشت که انسان رو از خوابیدن بی‌نیاز کنه

استادا این هفته بسته‌ن که همههه سر کلاس به فعل نبودنِ می‌باشد اشاره کنن. بچه‌ها می‌باشد فعل درستی نمی‌باشد(!) استفاده نکنید😔😂 -جایگزینش هست/است عه

حس می‌کنم مسیر خیلی از کلاسا و بحث‌ها توی دانشگاه داره به سمت مرعوب شدن از هوش مصنوعی پیش میره. ولو اینکه به جای اغراق و پیش‌بینی آینده‌های شگفت‌انگیز درموردش، صرفا به آموزش و تسلط بهش فکر بشه، بازم این مرعوب شدنه رو داره انگار. هوش مصنوعی داره مکانیزم‌های انسانی رو تقلید می‌کنه. چه تو محاسبات، چه ذخیره و تحلیل داده و چه احساسات. هرچقدر هم قوی و بی‌نقص باشه(که هنوز باگ‌هاش هم زیادن) بازم در نهایت تقلید انسانه نه خود انسان و بالاتر از اون. و دانشگاه و محیط‌های فرهنگی و علمی باید جایی باشن که راجع به هویت انسان و اون چیزهایی که خاص خودشه و هوش مصنوعی توان دستیابی بهش رو نداره صحبت بشه. وگرنه به خودمون میایم و می‌بینیم بین تلاش برای عقب نموندن از این فناوری و استفاده از فرصت‌هایی که بهمون میده، هویت انسانی خودمون گم شده و داشته‌های منحصر به فردمون به سمت فراموشی و حاشیه رفته. اگه این جَو تو محیط‌ دانشگاه و بین آدم‌هایی ادامه‌دار باشه که اگه حرف از هویت انسان و توانمندی‌هاش باشه ایده‌های درجه یکی دارن، و حالا حس می‌کنن دیگه عصر اون ایده‌ها نیست، حقیقتا حیف، غم‌انگیز و نگران کننده‌ست...

نظرتون؟

-سر همین هم اصلا حس خوبی به استفاده از هوش مصنوعی ندارم، حتی جاهایی که لازمه🫠 نه اینکه بهش بدبین باشم! از این فضای غلبه بر افکار که ایجاد کرده دلخورم... حداقل خداکنه فقط محدود به همین سال‌های اول حضورش باشه... که بعیده...🤦🏻‍♀ و این هشدار هم احتمالا جدی!💔

خب همون خدا که دلت پیشش گیره نور به قبرت بباره مرد!!(((((:❤️‍🩹🕊✨✨✨

راستش اگه واسه باز شدن یه گره کوری صلوات بفرستید لطف بزرگیه در حق من

نوشتن❌ دلیل زنده موندن✅

زیبایی این قصه از آغاز تو بودی...

عع! پروفایل نو!