اگه به آدمها بگم دلیل اینکه پیامتون رو دیر سین کردم اینه که تو گوشیم و پیامرسانها شتر با بارش گم میشه، توهین به حساب میاد؟
فعععععععک نکنم👀
بله بله
#جناب_نعمت تهتغاریمونه، اسمش محمدصالح👶🏻
#جناب_نعمت_ارشد وسطیه، اسمشم حسین(: 👦🏻
تراپی؟ شراب ناب؟ غذای فکری؟ عشق کردن؟ به جای همهش #لوازم_نويسندگی میخونم
با هر جمله و هر نکته از حقگویی نادر و اینکه این قاعدهها رو چندساله بدون اینکه بدونم دارم زندگی میکنم حیرت میکنم..
از مسیری که توش قرار دادنم مطمئنتر میشم و خدا رو شکر میکنم...
دلم میخواد کلمه به کلمهش رو اینجا به اشتراک بذارم..
از اینکه تیکه تیکه هایلایت میکنم و ذهنم لقمهای و اینستاگرامی شده به جای اینکه بتونه کلش رو به خاطر بسپره حرص میخورم...
دلم میخواد یه کلاسی بود که خود نادر کتابش رو درس میداد و با وجودمون عجیبنش میکرد...
و تا همیشه، فقط به خاطر معرفی همین یه کتاب، مدیون استاد یادگاری خواهم بود(:
جلوی چشمامون قاب کنیم "قلم، سلاح است. نه سنگر"
مبادا پشت قلم پناه بگیریم...
مبادا مبلغ ثبات باشیم...
مبادا به نویسنده بودن تظاهر کنیم و از شیرینیش محروم بمونیم...
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
ای وای...! اگر این گریه که من میشنوم مال تو باشد...! برگرد... اگر بیخبر از درد تو خوابم ببرد چه..؟
بعضی از آدمها، در واقع تعداد کمیشون، سبُک نیستن، خشک هم نیستن، نامحترم نیستن، غریبه و دور هم نیستن
اگه بخوای و تلاش کنی هم نمیتونی از دستشون دلخور باشی یا حس بدی بهشون پیدا کنی، حتی نمیتونی چند دقیقه تو جمعی که هستن بمونی و تو بدترین احوال هم لبت به خنده باز نشه. انگار قند و شکر تو ذاتشونه. تلاشی نمیکنن اما با هرجملهشون اونقد میخندی که اصلا یادت میره واسه چی ناراحت بودی و دلت سنگین بود. یه خلوص خاصی تو رفتارشون هست که همهی آدمای دور و بر براشون مثل خانوادهی درجه اولن، مثل خواهر، برادر، دختر، پسر، پدر، مادر...همونقدر صاف و سادهن باهاشون.
این آدما معمولا هموناییان که تو سکوت، بیشترین دردها رو کشیدهن و جلوی دیگران خندهروترین بودهن. صدای خندهی خودشون و جمعِ دور و برشون همیشه بلند بوده و صدای دردشون هیچوقت درنیومده.
چه بزرگ و قویان این آدما
و ما قدکوتاههای شکننده، چه خوشبختیم که از اینجور آدما دور و برمون داریم...(:
شکر.
خدا برامون نگهشون داره. همینطور شاد و زنده و سرپا..
#سایه
#فورواردی
اما اگه مرگ به سراغم بیاد، تنها حسرتم اینه که چرا دقایق بیشتری از عمرم رو به نوشتن و خلق کردن مشغول نبودم...
#فورواردی
اینستاگرام، توییتر و به طور کلی سوشالمدیا ما رو به تکستنویسی شرطی کردن؛
به طوری که عمیقترین احساساتمون رو توی کوتاهترین جملات بیان میکنیم. این داره خیلی ما و عواطفمون رو حیف میکنه.