📢 رهبر انقلاب، امشب: آقای کریمی! «ای ایران» بخوان... 📝 رهبر انقلاب امشب، خطاب به آقای محمود کریمی فرمودند: اگر خسته نمی‌شوی «ای ایران» بخوان! 👈 لحظاتی از نوای «ای ایران خدایی» حاج محمود کریمی در مراسم عزادارای شب عاشورا با حضور رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی(ره) 💻 Farsi.Khamenei.ir

علاوه بر ای ایران، دو تا مداحی دیگه هم بشدت عجیب و عمیق بودن(: با ردیف و دمِ "الله اکبر، الله اکبر" و "لبیک اللهم لبیک"(: #فاء ...!

:)

یک جاهایی بین گیر و گرفت‌های آبکی دنیا، وقتی یک گره روی دیگری می‌آید از خودمان می‌پرسیم: این یکی رو کجای دلم بذارم؟ این، شاید سوال هر لحظه‌ی ذهن و دل‌های ناتوان و محدود ماست در روز عاشورا. وقتی فقط می‌خواهیم "تصور" کنیم تمام اتفاقاتی که در این یک دهه، نه، در تمام سال و تمام عمر شنیده‌ایم و هنوز هضم نکرده‌ایم، همه در یک نصف روز رقم خورده‌اند. وقتی اشک‌هایمان برای یک درد که بیش از حد توانمان است عزم باریدن می‌کنند و بعد، درد دیگر و زخم دیگر و داغ دیگر، دومینووار می‌آیند و ما را در بهت فرو می‌برد. آن وقت مدام از خودمان می‌پرسیم: این همه داغ و درد را کجای دلمان بگذاریم؟ و دیگر جان نداریم تا از عقیله‌ی بنی هاشم بپرسیم: شما که دیدید و چشیدید کجای دلتان گذاشتید بی‌بی؟ عظمت عاشورا ما را گیج می‌کند. نمی‌دانیم چطور و برای کدام درد عزاداری کنیم. نمی‌دانیم چطور حق مطلب را با اشک و ناله یا لااقل کلمه ادا کنیم...که نمی‌شود! ادا نمی‌شود! درک نمی‌شود! راز خونی که هزار سال در جوشش است، به همان نهفته بودن است که ماندگار شده‌. ما نمی‌دانیم باید روضه‌های شما را کجای دلمان بگذاریم که در ظرف محدود و ناتوانش جا بشود. اما کاش شما هربار، پای هر روضه، با هر قطره اشک، با هر بار حیرت و بهت زدگی، کمی ظرف قلبمان را بزرگ‌تر کنید. کمی تاب بیشتری برای درکِ آنچه رقم زدید به ما بدهید و به داغ و عشقتان، دل‌های چروک و کرخت شده‌مان را زنده و سبک و بی‌قرارتر از قبل کنید. تا شاید ما نیز قطره‌ی کوچکی باشیم که به دنبال دریای شما، آزاده بمانیم و نقشی در ورق خوردن تاریخ به نفع آزادگی ایفا کنیم. شاید در این دنیا و زمانه‌ی اسیرکننده و کُشنده، زنده بمانیم...

-آبجی! پشت سرتو ببین. جای اینکه از من عکس بگیری از جناب ماه عکس بگیر. #جناب_نعمت (:✨ مونده تا بدونی رو زمین هم ماه زیاد داریم؛ نمونه‌ش خودت(((:

راستی! تو از توو آسمون ببین بابای من کجاست؟(:

قبل از اینکه از حرصتون ادمینی که درمورد قوانین گروه بهتون تذکر داده رو ریپورت کنید، یه لحظه به این فکر کنید که ممکنه طرفتون کل ارتباطات روزانه و کاریش با کسایی غیر از مخاطبینش باشه و شما صرفا از روی حرص و بخاطر راحت‌تر تخلف کردن، یه روز کامل فلجش کرده باشید☺️☺️ *قهقهه‌ی عصبی

منم همینطور نازنین☺️

خانم طاهریِ خوشگلِ ماه گفت: نیومدی نیومدی روز آخری اومدی دیگه قشنگ (حاجتتو) بگیریااا می‌تونستم یه تسبیح بگیرم دستم و یه دور کاملش کنم از بس هرکی رو دیدم و دلتنگی جاشو داد به ذوق و پرسید کجا یودی، گفتم کم سعادت بودم. کم سعادت بودم. کم سعادت بودم... خانم قاسمی گفت سعادتتو زیاد کن. بخر از فروشگاها. دارن .با خنده گفتم چشم. همینکه محرم امسال بعد از کلی غصه بابت از دست دادنِ اجرای تعزیه و نگرانی از اینکه کلا هیئت رو از دست بدم، یه لحظه تو حسینیه محبان الزهرا بین بچه‌ها نفس کشیدم. حرف‌های خالصانه‌ی خانم مقدم رو شنیدم. پاکی و باصفاییِ بچه‌ها رو دیدم، همینکه اونقد کم و کوچیک نبودم...یعنی بودم ولی امام حسین مثل همیشه به روم نیاورد! که کلا از دستش بدم، شکر...هزاران بار شکر... "تموم زندگیم مال حسینه دلم همواره دنبال حسینه" پایان هیئت محبان الزهرا با کمترین سهمم تا به حال ازش، محرم ۱۴۰۴🥀

آقای امام حسین! آقای محییَ الموتی! ما تلاشمون رو کردیم؛ اما اگه قدمون نرسید، توانمون نکشید، توفیق و دعوت کافی نصیبمون نشد، جایی غافل شدیم یا خطا کردیم و اونطور که باید رزق اربعین رو نخواستیم، شما مثل همیشه کوچیکی ما رو به بزرگی خودت ببخش و دعوتمون کن. بذار بازم ببینیم و مطمئن شیم که دودوتا چهارتای شما دنیایی نیست و با حساب کتاب ما فرق داره. خوب می‌دونی که چقدر برای نفس کشیدن، برای زنده بودن و موندن، به مشایه، به سرزمین و مسیر شما، به حرم خودتون، پدرتون و پسرانتون نیاز داریم. خوب می‌دونی که تو این یک سال با خودمون چه کردیم و حالا مرهم‌لازمیم. خوب می‌دونی جایی و راهی جز قدم برداشتن تو مسیر یاریِ فرزند شما نداریم. خوب می‌دونی که دستاویزمون برای نجات، فقط و فقط شمایی. خوب می‌دونی. حتی بهتر از خودمون(:

شاید وقتشه بپذیرم که: در این زمانه آدم‌ها نمی‌توانند، یعنی واقعا حوصله‌شان نمی‌کشد که به ویس‌های طولانی‌تر از طولانیِ تو گوش کنند دختر! هرچند کاری یا حاوی ایده‌های بسیار جذاب باشد. پس؟ تلفن را بردار و زنگ بزن!😔😂 یا از آن بهتر! رو در رو صحبت کن! ریکوردرت را زمین بگذار.🦦