eitaa logo
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
66 دنبال‌کننده
518 عکس
29 ویدیو
5 فایل
«فَاستَقمِ کَما اُمِرت» فر+یاد فر:شکوه، اون آنِ خاصی که توی قصه‌های باستانی و افسانه‌ای باید افراد برگزیده داشته باشنش + یاد:مرور، ذکر، معنا اینجا؟ رزق‌سنجِ واژه و قلم و اندیشه! ناشناس: https://6w9.ir/Harf_10579115
مشاهده در ایتا
دانلود
الان فقط از خدا می‌خوام صدای موذ‌ن‌زاده‌ی اردبیلی عزیز، کمی زودتر به گوش برسه.🙏🏻 مغزم واسه چیزای دیگه جواب نمیده.
خدا آدمیزاد رو به دوتا گرفتاری مبتلا نکنه؛ یکی ناتوانی در فکر کردن، یکی هم در نوشتن.
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
#فورواردی خدا آدمیزاد رو به دوتا گرفتاری مبتلا نکنه؛ یکی ناتوانی در فکر کردن، یکی هم در نوشتن.
از یه جایی به بعد متوجه شدم که قلمِ من دیگه داره قفل نمیشه، برکت ازش نمیره، فقط تنبله! تنبل! من ۲۴/۷ دارم با قصه‌هام و همه‌ی ایده‌های نوشتنی زندگی می‌کنم ولی همونو کج نمی‌کنم سمت کیبورد که بنویسمشون، یا یه اشتباهی می‌کنم که توانش ناخودآگاه ازم سلب شه... منو برگردونید به سالن‌مطالعه‌ی دانشکده و دیوانه‌وار نوشتن...
خیلی جاها باید به موقع باخت رو بپذیری، وگرنه آسیب می‌بینی. اما یه جاهایی پذیرش باخت و تسلیم شدن، خودش یه باختِ دوباره‌ست...
| حُسن ادب، به معنای روش رفتاری صحیح یعنی "حفاظت از مرزهای شناخته شده در انسان" است که نیازمند نوعی مرزشناسی‌ست. یعنی انسان قبل از اینکه بتواند از مرزها و حریم‌های انسانی خود حفاظت کند، باید به شناسایی آنها بپردازد و بعد از این شناسایی‌ست که می‌تواند با توجه به این مرزهای شناخته شده، از گفتار و رفتار خود مراقبت کرده و روش رفتاری خویش را تصحیح کند. حاج آقا مجتبی تهرانی؛ کتاب ادب الهی این ماجرای مرزشناسی شما رو یاد چی یا کی میندازه؟ من درجا یاد یه نمونه‌ی جالب افتادم(:
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
| حُسن ادب، به معنای روش رفتاری صحیح یعنی "حفاظت از مرزهای شناخته شده در انسان" است که نیازمند نوعی
-من نمی‌دونم اون چیزی که بابات آورده سر سفره‌تون از کجا اومده که حالت اینطوریه! به خودت مربوطه. اما هر غلطی می‌خوای بکنی تو دنیای خودت بکن! من بچه‌ی آبدانانم. می‌دونی کجاست؟ ته ایلام! لب مرز! بچه‌های مرز یه عادتی دارن؛ قلم پای کسی که بخواد از مرز رد شه رو می‌شکونن! ...پاتو از مرز زندگی من رد نکنی!! پ‌ن: فرهادِ فیلم هناس نماد مرزناشناسی بود و داریوش رضایی‌نژاد، نماد مرزشناسی((((:
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
دارم به این فکر می‌کنم که یه نقطه قوت مشترک بین شهدای هسته‌ای و شاید خیلی از شهدای دیگه، بچه‌ی شهرستان بودنشونه. یه روحیه‌ی بی‌شیله پیله و در عین حال سرتق و پررو بهشون داده که تا به چیزی که می‌خوان نرسن دست برنمیدارن. یه جورایی روزگار، محکم‌ترشون کرده. حالا اگه مثل این نمونه با یه مفهومی از جنس مرز و وطن و غیرت ترکیب بشه هم که دیگه واویلا(:🔥 این روحیه رو شاید ما بچه‌تهرانیا خیلی بیشتر لازمه بدوییم و سختی بکشیم که به دست بیاریم...
مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا(١٣) چه‌تان شده که به بزرگواریِ خدا امید ندارید؟! (١٣) سوره نوح |