چادرت را بتکان...

به جای ۳ ساعت، ۹۰ دقیقه پای صحبت احسان عبدی پور بودیم اما به شدت کافی و شاهکار. حس عجیبی بود وقتی داری آموزش می‌بینی ولی به ازای هرکلمه کلی دوپامین در وجودت ترشح میشه از شدت هیجان بخاطر شنیدن حرف‌هایی که دقیقا تیکه‌ی ناقص پازلِ کارهاتن. و لبخند از لبت نمیفته از دقیق بودنِ مسیری که داره شرح داده میشه و تو تا امروز برعکسش رو می‌رفتی... و حس عجیب‌تر اینکه این یک سره دوپایمن چشیدن نفس رو می‌گرفت ولی باز هم دلت نمی‌خواست تموم شه. نمی‌خواستی از پای این چراغِ روشن شده بلند شی. اولش شیرینیِ لهجه‌ی جنوبی غالب در جمله‌هاشون حواسم رو پرت می‌کرد ولی بعد، حتی اونم بین جذابیت حرف‌ها گم شد‌‌‌...(((: و باز هم، دم آدم‌های کاربلد و هنرمند مملکت گرم! آدم‌هایی که تجربه‌هاشون رو بی‌منت دراختیار دیگران میذارن(حتی رمزهاشون رو هم یهویی تو یه تماس تلفنی پشت میکروفون لو میدن😔) و می‌تونن با بیان فقط یک گوشه از دانسته‌ها و تجربه‌هاشون، فانوسِ عده‌ی زیادی بشن؛ واسه انتخاب توی دوراهی، برعکس رفتن مسیر، تغییر کردن نگاه و... و عجب باقیات صالحاتیه این انتقال تجربه و دانش! دمشون گرم و الهی این آدما بیشتر بشن و موندگارتر و شناس‌تر...

پ‌ن: همه سر جلسه امتحان بعد از کلی فکر کردن، برگه رو میدن میان بیرون و یهو جواب رو یادشون میاد؛ من بعد از بلند شدن از سر کلاس و کلی تلاش برای طرح سوال و استفاده‌ی بیشتر از حضور استاد، میام بیرون و یهو سوال یادم میاد🥸

بیاید اصلا اینجا قرار بذاریم هرروز به یک هنرمند دمت گرم بگیم! محتوا هم کمی قابل تحمل‌تر میشه😔

اینکه کارت ورود به جلسه رو قبل از آخرین امتحان گم کنی نشونه‌ی چیه؟ اینکه قراره همواره در دوران امتحانات الهی ماندگار باشی؟😔

ان شاءالله قاطی جمعیت راهم بدن🥸 ولی اگه دیروز تو خیابون افتاده باشه، اونی که پیداش می‌کنه سوژه‌ی جالبی برای نوشتن و پرداختنه😔

شاید مثل پسرم سیاوش ترک تحصیل کرده باشه و با خودش بگه، همون بهتر که به روزی نرسیدم که بخوام توی این جدول و فرایند امتحان بدم🦦 #صاد

شایدم فارغ التحصیل شده باشه و دلش واسه ایام دانشگاهش تنگ شه((((:

مثلا صلوات‌هاتون رو روانه کنید که این امتحان آخر هم آبرومندانه رقم بخوره؟👀🙊

وقتشه اسم اینجا رو به کاموا تغییر بدم از لحاظ توانمندی در بافتن(حرف و کلمه و جمله) نصف زندگیم با همین توانایی گذشته🤲

خدایا چشم اون اساتیدی که مرام میذارن صفحه به صفحه خط خرچنگ قورباغه و منبرهای ما رو می‌خونن رو به نور خودت روشن کن😔

ولی واقعا کاش برگه امتحانی رو بعدا می‌دادن به خودمون تزهایی که امروز نوشتم قابل تامل بودن😂💔