علاج در "حرف زدن" است💡 تو این شهر سر و صدا زیاده؛ "حرف" کمه!🙃 بفرست واسه اونکه این علاج رو یادش رفته و بهش نیاز داره(((: برداشتی آزاد از سکانس‌های: زیر پای مادر علت مرگ؛ نامعلوم نزدیک‌تر بمب؛ یک عاشقانه اتاق عقد ملبورن زنبور کارگر پوست شیر فریاد بی‌صدا | @shout_editor13

دوست داشتم توی کپشن اضافه کنم "گور بابای زندگی‌ای که توش حرف زدن اصل نباشه" ولی خب تیزیش زیاد بود😔 ایده‌ی این ادیت، مربوط به دل آشفتگی‌های سال ۴۰۱عه. اونجا بیشتر از همیشه و هرجا نیاز به حرف زدن بیداد می‌کرد(((: ولی خب نشد، نشد، تا امشب که شد. #صاد

هرچی جلوتر می‌ریم، کلمه‌ها و قلم، دارن منو می‌کشن به سمت خودشون و خواه‌ناخواه از تصویر و تدوین فاصله می‌گیرم. فریاد، الان مثل همون اولِ تولدش، دستاویزمه برای موندن در این وادی. حضورتون، دیدن کارها و نمایوندش به هرکی که میتونه ازشون نور بگیره، این بند نازک باقی‌مونده بین من و وادی تصویر رو دوباره محکم می‌کنه(: مخلص کلام اینکه در خدمت باشیم😔 مخصوصا تو اینستا!

فضل است اگرَم خوانی، عدل است اگرَم رانی قدرِ تو ندانَد آن کز زجرِ تو بگریزد سعدی

تازگی کن در جزئیات، تازگی کن #قصه‌ها_از_کجا_می‌آیند

قفلی جدید: اییییرونییییی ایرونیییی می‌خره هرررچیزییی ایرونیییش بهتره🤌🏻 این یکی رو واقعا دوست دارم ولی🥹 خیلی پُرتر و قشنگ‌تره✨

با من از چرخ دوار گردون صحبت نکنید تو یه رمانم یکی از شخصیتای اصلی تازه داره به خدا امیدوار میشه و دل می‌بنده و باورش می‌کنه تو اون یکی رمان، قهرمانمون از خدا بریده و باهاش افتاده سر لج(: پیشونی ما رو کجا میشونی #فاء #صاد

اگه خودکار شم هی می‌نویسم ایران کاشکی کاغذ بشم واسه کتابِ قرآن(: اگه پا‌ک‌کن بشم، دشمنو پاک می‌کنم هرچی دارمو فدا این آب و خاک می‌کنم پ‌ن: واقعا محتوای کودک اگه هنرمندانه ساخته بشه به هزاران محتوای بزرگسالِ بی‌هنر شرف داره>>>>

اگه دوست دارید به عینه ببینید که زندگی بدون حرف زدن چقدر کریه و کرخته، اگه می‌خواید ببینید که وقتی همه چیز برامون تبدیل بشه به عادت، اونقد که نیازی به بیان کردن نبینیم چقد زندگی بی‌روح و بی‌هویت میشه، فیلم طبیعت بی‌جان رو ببینید. البته که مسئله‌ی این فیلم چیز دیگه‌ست. ولی توی پس‌زمینه، بحث فقدان حرف زدن و ارتباط کاملا وجود داره و دقیق به تصویر کشیده شده‌. #قاب

لحظه لحظه‌ی هر دقیقه‌ای که بی تو طی شود خسارت است...

فلق‌ها و نشونه‌های عجیب انقد زیاد شده‌ن که دیگه نمی‌تونم و دارم قاطی می‌کنم! خدایا الحمدلله‌ها! بیشترشون هم بکن! ولی یه کار کن لامپایی که روشن میکنی از شدت برق فشار قوی‌ت نترکن قربونت برم!

یک انگار ادبیاتم تو یه سری از بحثا، بخاطر بعضی مطالعه‌ها و علایقم، بیشتر از اینکه جنس علوم انسانی داشته باشه، میره تو فضای رشته‌های دیگه. مثل فنی مهندسی‌ و زیست و باعث میشه حرفم تو فضای علوم انسانی نَشینه این خوبه یا بد؟ فرصته یا تهدید؟ قطعا جفتش! دو خودسانسوری کوچکترین کمکی به آدم نمی‌کنه. حتی ساده‌ترین چیزها رو باید مطرح کرد تا بقیه دچار سوءتفاهم نشن و هیچ سیم ارتباطی حتی یه ذره قطع و وصل نشه. اگه چیزی رو نشنیدی، بگی که نشنیدم. اگه نفهمیدی بگی و الکی تایید نکنی. اگه حرفی زدی که جمله‌ت اونطور که می‌خواستی ساخته نشد، همون لحظه اصلاحش کنی و بهتر توضیحش بدی. اگه کسی رو دیدی و نشناختی، همون لحظه که متوجه شدی بری جلو و بگی که قصدت بی‌محلی نبوده. وگرنه دیگران حق دارن تفسیر خودشونو بکنن. چون تو داری بهشون داده‌های اشتباه میدی. هیچ لحظه‌ای واسه درست کردنِ اشتباه‌های کوچیک دیر نیست. سرِ بعضی چیزا، خیلی هم نباید راحت گرفت. نه واسه اینکه راه به راه دراما بسازی. واسه اینکه نگذشتن از گره‌های کوچیک و حل کردنشون، مواجهه با گره‌های بزرگتر رو بهت یاد بدن. #صاد ، شاید کمی تخصصی‌تر😶‍🌫😂