آقای امام رضا؟
یعنی سهم ما از زیارت شما باید دیدنِ گنبد طلاییتون تو خواب باشه؟ همین؟
به #جناب_نعمت_ارشد گفتم بیا بریم. بعدا میتونی برای بچههات تعریف کنی زمانی که این مجسمه تو میدون انقلاب نصب و رونمایی شد اونجا بودم.
لحظه، لحظهی زیبا و به یاد موندنیای بود. دکلمهها و هویت تاریخیای که به خوبی بهش پیوست زده میشد هم. از آرش کمانگیر تا رئیسعلی دلواری و...
اما طبق معمول، جماعت مدیر و برنامهریز هیچوقت نمیتونن مردم رو پیشبینی کنن و چیزی درخور و درحق حضورشون ارائه بدن. نه از جهت تبلیغات برنامه توی رسانهها، که هم کم بود و هم عجلهای، نه از جهت اجرایی و تعداد صندلیِ برآورد شده که خیلی کمتر از جمعیت بود و کیفیت صدا هم که اصلا قابل بیان نبود. نه از جهت سلیقه به خرج دادن در محتوای برنامه که میتونست خیلی منسجمتر و مرتیطتر و جذابتر باشه. وقتی این جماعت رنگارنگ و متنوع اومدن و کنار هم قرار گرفتن و ظرفیت به این خوبی وجود داره.
خلاصه که مردم همیشه جای درست ایستادن. مسئول و مدیر نتونسته از ظرفیتشون استفاده کنه.
اما در هرحال خوشحالم که در این لحظه حضور داشتم. ان شاءالله بعدها از این روزها و این رویداد بعنوان یه نقطه عطف در اتفاقات کشورمون و زانو زدن دشمنانمون یاد کنیم.
راستیتش لازمهی خانهداری، اخذ مدرک فوق تخصص مدیریت زمانه. اگرم نداشته باشی، خانهداری مجبورت میکنه پاس کنی و بگیری.
چه بهتر. هوم؟
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
راستیتش لازمهی خانهداری، اخذ مدرک فوق تخصص مدیریت زمانه. اگرم نداشته باشی، خانهداری مجبورت میکنه
دیروز ظهر اینو تو فانتوم تلگرام گذاشته بودم
الان اومدم روش تاکید کنم دیدم در ادامهی بحث مدیریت زمان و تمرکز، اصلا یادم رفته اینجا بذارمش😔😂
اهدنا الصراط المستقیم
خدایا؛ ما یه وقتا میدونیم که باید محکم و سریع بریم جلو. توان توقف روی انتخابها و دوراهیهای کوچیکِ روزهامون رو نداریم. خودت ما رو اونقد بزرگ کن که حواسمون به همه چیز باشه و درست تصمیم بگیریم. تا فرصتهایی که سر راه ما و آدمهای مقابلمون میذاری و مواجهههایی که ایجاد میکنی، هدر نرن. تا لقمه رو دور سر خودمون نچرخونیم و گیج نزنیم. تا بدقول نشیم. نه پیش تو نه پیش خودمون نه بقیه.
خودت روح و ذهن ما رو قدبلند کن...
از سالهای دبیرستان و سال کنکور مدام توصیه میشد که حتی اگه یه روز دیر از خواب بیدار شدی یا زمان زیادی رو از دست دادی، از همون لحظهای که توش قرار داری شروع کن به درس خوندن و بذار از اونجا به بعد، روزت ساخته بشه و از زمانت استفاده کنی. که بقیهی فرصتت به پای اون درصدِ کم، نسوزه
از همون موقع تا الان، بارها به تجربه از این قاعده مطمئن شدم. تو از هرجایی که جدی بگیری و بلند شی، و غصهی زمان از دست رفته رو تبدیل کنی به حرکت کردن، برکت هم به شکلی عجیب به معادلاتت اضافه میشه و فرصت جبران پیدا میکنی.