خب عاشق فضاسازی و توصیفاتش شدم رفت(: طوری که وقتی خودمو به سختی تو قطار تئاترشهر جا کرده بودم یه جماعتی پشتم داشتن میگفتن:"خانووووم چادرتو جمع کن لای در گیر نکنه."👀 منی که مخم تو سوریه بود:🌚 #خط_مقدم

این آیه‌ی "واصبر لحکم ربک فانک باعیننا" رو شاید خیلی شنیده باشیم و حقیقتا از قشنگترین و پشت گرم کننده‌ترین آیه‌هاست🥲 ولی کمتر آیه‌های قبلش رو دیدیم....خدا انگار نشسته دستشو گذاشته رو شونه‌ی پیامبرش که غم عالم و آدم تو دلشه و داره نازشو میکشه(((((: -آخر سوره‌ی طور✨

اهمال؟ باعث میشه حتی کاری که جونت براش در می‌رفت و هنوزم درمیره رو هم سخت انجام بدی جنس اومدن و موندگار شدن و عادت شدنش عیییین تاریکیه...مصدری! مبارزه لازم داره زره لازم داره کفش آهنی لازم داره

«اولین جایی که حس کنی خودت داری کاری انجام میدی اول سقوطه»...

آدما نیاز دارن با هم حرف بزنن اگه حرف نزنن چی میشه؟ به جاش تو ذهنشون واگویه میکنن. اون واگویه‌ها یواش‌یواش پر و بال می‌گیرن و ریشه می‌کنن و اگه نیان بیرون، ریشه‌شون محکم میشه. یه جا دیگه تبدیل میشن به واقعیت‌های زندگی تو ذهن ما...جایگزین حقیقت... اونوقت حتی حرف زدن هم سخت میتونه حلشون کنه با حرف نزدنمون، از همدیگه، از مسائل، از اتفاقات، هیولا نسازیم. نکنیم...نکنيم.... #صاد

امروز هنوز تموم نشده...

زندگی بی‌دردسر به ما نمیاد و.. مردن میون بستر به ما نمیاد و.. نشستن به ما نمیاد و... نرسیدن به ما نمیاد و.. :)

یه جمله‌ای نوشته‌م که خودم و خانم شین فقط دو دقیقه فکر کردیم تا متوجه ساختار و سر و تهش بشیم و بعد تلاش کنیم به محتوا و منظورش پی ببریم🦦 خدایا یوخده قلم روون‌تر لطفا😭🙏🏻

هر لبخند، مشت محکمی بر دهان امپریالیسم اندوه است✨🦋

هر ذره نور، یک مشت بر دهان امپرياليسم تاریکی‌ست✨🌱

دیروز مطمئن شدم یکی از چیزایی که بیشتر از هرچیزی اعصابم رو به هم می‌ریزه، به کار بردن ضمیر و فعل مفرد توسط یه آقا خطاب به یه خانومه. حالا آشنا باشن یا غریبه، اون خانوم خودم باشم یا هرکس دیگه...واقعا قابل تحمل نیست☺️🤝

الان به این فکر کردم که برعکسش هم به همین اندازه آزاردهنده‌ست؟ و تا حد زیادی آره طبیعتا.