*وقت "ای ایران خواندن" ماست.* ◾️هرچند که در مکتب ما از دست دادن معنایی ندارد، هرچند شهیدان پای به عرصه‌ی حیات حقیقی می‌گذارند و دستشان برای مددرسانی به جبهه‌ی حق بازتر خواهد بود، اما خوب است اگر به یاد بیاوریم که امروز، در داغ چه شخصیتی می‌سوزیم. #تا_پای_جان_برای_ایران #شهید_سید_علی_حسینی_خامنه‌ای https://ble.ir/hanifa_atu

"و وای بر آنکس که در صحرای محشر، سر از خاک بردارد و نشانه‌ای از معرکه‌ی جهاد در بدن نداشته باشد." شهید سید مرتضی آوینی

هشدار! اگه خدا توان و ظرفیتی بهت بده و به موقع در راه خودش خرجش نکنی، ازت می‌گیردش.

اگر بخواهیم به قله‌های بلند انسانیت برسیم؛ باید خستگی را حس نکنیم . . .🌿 - حضرت‌آقا - @alrahill

این روزها سنگر، حنیفاست(:

در جنگ هشت ساله، رزمنده‌های نوجوان می‌جنگیدند و کنارش درس هم می‌خواندند. عکاس‌ها می‌جنگیدند و لحظه‌ها را هم ثبت می‌کردند مادرها پشت جبهه مشغول بودند و کنارش فرزندان خود را هم حسینی بار می‌آوردند. بچه‌ها به مدرسه می‌رفتند و کنارش قلک‌های کمک به جبهه را هم پر می‌کردند. هرکس نقش خود را پیدا کرده بود و در آن سنگر مبارزه می‌کرد. امروز هم همان ماجراست. هرکس در کنار مبارزه‌ی عام، مبارزه‌ای خاص و فردی هم دارد که باید پای آن بماند.

خدا در قرآن همیشه قدم اول رو به ما محول کرده ان تنصر الله = ینصرکم ادعونی = استجب لکم -استاد حسینی نژاد قدم اول رو برداشتیم؟

دارم یه کم اسپویل میکنم ولی خب یه جایی از قصه‌ی فانوس هست که شخصیت اصلی قصه مبهوته از داغی که دیده(نه داغی که فانوس خونده‌ها توقع دارن) رفیقش که خوب میشناسدش می‌بردش شاه عبدالعظیم تا گرهِ حالش باز شه و بتونه یه ذره هم که شده اشک بریزه اما بعد هنوزم مبهوته. هنوزم تلاش داره فرار کنه. حتی وقتی عزیزشو میذاره زیر خاک، بازم بهت داره. میخواد خودشو مشغول کنه مشغول کنه مشغول کنه...بلکه از باری که روی سینه نه، شاید روی دوششه کم شه ولی نمیشه... گره این بهت، توی قصه‌ی اون قهرمان به جای خودش باز میشه ولی برای من نمی‌دونم... من دلم میخواد یه دل سیر برای آقا گریه کنم ولی اشک ندارم و این بیشتر ناراحتم می‌کنه گریه کردن نعمته قدرشو بدونید منم منتظر اون لحظه‌ای که این گره باز شه می‌مونم... #فاء