فرّ+یاد | فاطمه حجتی
دیروز یه بنده خدایی سر کلاس(نماینده کلاس درواقع) خودکارمو قرض گرفت. این جمله و اتفاق به کل از ذهنم پ
بدون هماهنگی قبلی (تو یه کلاس دیگه) دیدمش و منو شناخت خودکارمو داد.🦦
نتیجهی اخلاقی اینکه اگه نقص درونی خودت رو بپذیری، مسئله حل میشه.
از این به بعد از حافظهم تعریف کنید باهاتون برخورد میکنم😔
با اینکه الان حس شعف و شادمانی خاصی از صفر کردنِ پیویهای بله دارم و در گنج خود نمیپوستم(با اینکه بیش از بیست بار عذرخواهی و ابراز شرمندگی کردم به ملت) ولی امیدوارم دیگه اینجوری آدمها رو منتظر و معلق نذارم و این استعدادِ تیشه به ریشهی آدمهای دور و بر زدن رو از دست بدم🙏🏻
سبک زندگی کارمندی، نگاه کارمندی به شغل، به ساعت کاری، به محیط کار، دنبال کارمند شدن رفتن، به کارمند بودن افتخار کردن و...
مطلقا ارزش نیست.
مطلقا ارزش نیست.
مطلقا ارزش نیست.
فرّ+یاد | فاطمه حجتی
سبک زندگی کارمندی، نگاه کارمندی به شغل، به ساعت کاری، به محیط کار، دنبال کارمند شدن رفتن، به کارمند
اون چیزی که باید تعهد ایجاد کنه هم نگاه کارمندی نیست.
ولی جامعهی راحتطلب، ما رو کارمند بار میاره
همه جا، همهی محتواهای متنی و تصویری و حتی صوتی دارن رنگ و بوی هوش مصنوعی میگیرن. حتی در جالبترین و قابلتوجهترین کانالها و تریبونها.
آدم چشماش سیاهی میره🤢
همه چیز وابسته به اینه که به مسائل با چه ادبیاتی نگاه کنی. نظام فرصت و تهدیدت رو چطور تعریف کنی. نیمهی پر و خالی رو چطوری ببینی.
اونجاست که میتونی جملهی حاج قاسم( میزان فرصتی که در بحرانها هست در خود فرصتها نیست) رو درک و زندگی کنی.
و نعمت بودنِ مواجهه با امتحانِ تازه رو کسی متوجه میشه که مدتها پای یک امتحان ثابت، مثل آهو تو برف گیر کرده.
الحمدلله کما هو اهله