دمتون گرم، مطمئنا اثر دعای شما بود خیلی دیر نرسیدن و این تجربه‌ی خاص((((: فکر میکنم هم حرف‌های تازه‌ای زدم و هم حرف‌های تازه‌تری شنیدم و در عین حس پیری و از ماتریکس خارج بودن تو جمع، تا حدی می‌فهمیدم نسلِ بعد از خودمو و این میتونه نشونه‌ی خوبی باشه((((: #صاد حتی! از امشب و این گفت و گوی جالب فعلا این درس اینجا بمونه که: چقدررررر دنیا بزرگه طوری که چیزایی میشنوی که تا قبلش تصورشون رو هم نمی‌کردی و در عین حال چقدررررر کوچیکه و با چیزایی مواجه میشی و به چیزایی برمیگردی که مغزت ارور میده((((: و این کوچیک و بزرگی مدام تو تجربه‌های مختلف بهت ثابت میشه و حقیقتا نمیشه گفت کدومش شگفت انگیزتر و جذاب تره! -شُکر بابت تجربه‌ها و شنیده‌های تازه(:

همه قشنگیای دنیا تو خنده‌ی مامان جمع شده(:

اون لحظه‌ای که به یقینا کله خیر فکر میکنی و هم آروم‌تر میشی و هم شدت اشکات بیشتر، لحظه عجیبیه...

خدایا بنده‌هاتو روز قیامت که هیچی، لطفا حتی تو دنیا هم معطل نکن، در موقعیت بی چارگی قرارشون نده...تو که خودت قشنگ‌ترین چاره‌ی دنیایی(:

بی برنامه دوییدن خیلی سخت تر از بی امکانات دوییدنه خیلی سخت تر از با برنامه و بیشتر دوییدنه خیلی

فکر میکنی هیچیِ هیچیِ دنیا رو حساب کتاب نیست غافل از اینکه برعکس، همممه چی رو حساب کتابه! از گره‌ها تا گشایش‌ها و نتیجه‌ی کم گذاشتن خودت و نقص‌هایی که برطرف نکردی رو یه روز تو مواجهه‌ت با دیگران می‌بینی.... و خدا اینجوریه که اول بابت اشتباهای قبلی، جریمه‌ت میکنه و زشتی‌شونو نشونت میده بعد؟ دلش نمیاد ولت کنه تو این حال بمونی که(: اشکاتو پاک میکنه و یه شکلات(رزق) هم میذاره کف دستت که دوباره قوت بگیری بلند شی...(: #خدا عادله و حواسش به همه چی هست...برخلاف ما...

امیرالمؤمنین: خدا را شناختم به فسخ عزم ها و نقض همت ها...(((((((((: استاد غلامی اضافه می‌کرد که: خدا میخواد نشون بده همه کاره منم...پس وقتی خیلی "این این" کنی، میشه "اون" تا یادت بیاد اصل کاری کیه(((: و برعکس...وقتی مقدمات سخته، نتیجه شیرینه(: #خدا خیلی عاشقه بچه‌ها((((: #طلیعه

بچه‌های دانشگاه نعمتن حقیقتا(:🧡 و چقد کم توفیقم من بعضی وقتا...

"یا ایها الانسان! بازم مغرور شدی که! ما غرک بربک الکریم؟!" #ارمیا

فعلا فقط یه کامنت کوچیکی هم بدم نگاه رضا امیرخانی به داستان‌های فرعی>>>>>>>> #ارمیا

از لحاظ روحی به یه اوس کریم، خودت پاکش کن، خاکش کن، با همین کیفیت نیازمندم.

لذتِ آروم گرفتن تو خونه و طعم شادی کنار خونواده اونجایی معنا می‌گیره که بعد از بدوبدوهای صبح تا شب بخوای کنارشون نفس تازه کنی. اونجا که مجبوری یه زمان خیلی محدود رو کنارشون باکیفیت بگذرونی. وگرنه صبح تا شب تلپ بودن تو خونه هیچ حسی حتی استراحت و رفع خستگی رو به آدم منتقل نمیکنه. یه وقتا راحتیِ خونه خودش مُخدره... من میگم حتی آخر هفته ها رو هم واسه تو خونه بودن با خونواده نذاشتن. تعطیلات واسه با خونواده بیرون رفتنه. بیشتر از روزای دیگه کنارشون قدم برداشتنه. نه اینکه صبح تا شب فقط تو یه فضای چندده متری مشترک نفس بکشیم و کسی نفهمه اون یکی حالش چطوره... تو خونه موندن خونه رو خونه نمیکنه. به خونه برگشتنه که خونه‌ش میکنه. آدمیزاد با حرکت زنده‌ست، با حرکت نفس میکشه، با حرکت شاده. خونه وقتی خونه‌ست که به این حرکته کمک کنه. نه اینکه مانعش بشه. خونه وقتی خونه‌ست که تو خودشم حرکت جاری باشه. سر و صدا باشه. از اینور به اونور دوییدن باشه. کار باشه. کمک باشه. خنده باشه. ما هرجا کم میاریم پامون تو یه چاله‌ای گیر کرده. جاده رو گم کردیم. راه و ابزار حرکت رو... خدا کنه خونه‌های همه‌مون، خونه باشه... #صاد