بچه‌های دانشگاه نعمتن حقیقتا(:🧡 و چقد کم توفیقم من بعضی وقتا...

"یا ایها الانسان! بازم مغرور شدی که! ما غرک بربک الکریم؟!" #ارمیا

فعلا فقط یه کامنت کوچیکی هم بدم نگاه رضا امیرخانی به داستان‌های فرعی>>>>>>>> #ارمیا

از لحاظ روحی به یه اوس کریم، خودت پاکش کن، خاکش کن، با همین کیفیت نیازمندم.

لذتِ آروم گرفتن تو خونه و طعم شادی کنار خونواده اونجایی معنا می‌گیره که بعد از بدوبدوهای صبح تا شب بخوای کنارشون نفس تازه کنی. اونجا که مجبوری یه زمان خیلی محدود رو کنارشون باکیفیت بگذرونی. وگرنه صبح تا شب تلپ بودن تو خونه هیچ حسی حتی استراحت و رفع خستگی رو به آدم منتقل نمیکنه. یه وقتا راحتیِ خونه خودش مُخدره... من میگم حتی آخر هفته ها رو هم واسه تو خونه بودن با خونواده نذاشتن. تعطیلات واسه با خونواده بیرون رفتنه. بیشتر از روزای دیگه کنارشون قدم برداشتنه. نه اینکه صبح تا شب فقط تو یه فضای چندده متری مشترک نفس بکشیم و کسی نفهمه اون یکی حالش چطوره... تو خونه موندن خونه رو خونه نمیکنه. به خونه برگشتنه که خونه‌ش میکنه. آدمیزاد با حرکت زنده‌ست، با حرکت نفس میکشه، با حرکت شاده. خونه وقتی خونه‌ست که به این حرکته کمک کنه. نه اینکه مانعش بشه. خونه وقتی خونه‌ست که تو خودشم حرکت جاری باشه. سر و صدا باشه. از اینور به اونور دوییدن باشه. کار باشه. کمک باشه. خنده باشه. ما هرجا کم میاریم پامون تو یه چاله‌ای گیر کرده. جاده رو گم کردیم. راه و ابزار حرکت رو... خدا کنه خونه‌های همه‌مون، خونه باشه... #صاد

تو که دیر کنی بقیه خودشونو می‌رسونن نه دین نه دنیا منتظر کسی نمی‌مونه(:

خروجیای مترو تئاتر شهر منه پیر کرد. پیر!

واقعا افسوس و صد افسوس که محیط آکادمیک نه جیغ کشیدن رو برمی‌تابه نه گریه کردن رو☺💔 -در جستجوی کتاب‌های دست نیافتنی.

منم همینطور دکتر محسنیان راد! منم همینطور

سرچ و پرسیدن از مسئول کتابخونه؟ نه ممنون! در درو کردن مخزن و قفسه‌ها لذتی هست که جای دیگه پیدا نمیشه😔

زندگی داره هیجان انگیز میشه یه روز تو خونه در روم قفل میشه و زندونی میشم یه روز تو دانشگاه هربار هم به طرر طنزی نجات می‌یابم 😔😂✌️

آی چقد حرف دارم!