دلِ من خسته‌تر از آن است که تاب بیاورد، زخمی‌تر از آن است که حتی مرهمی درمانش کند. در سکوت شب‌ها گم می شود، در هیاهوی روزها خاموش، و میان این‌همه ازدحام خودش را گم کرده است. هر فریادی که می‌خواهم بزنم در گلوی بسته‌ام می ماند، هر اشکی که می‌خواهد جاری شود در چشمان خشک شده‌ام می ماند. چه‌قدر این دردها سنگین‌اند، چه‌قدر این تنهایی عمیق است، و چه‌قدر این سکوت آزاردهنده… هیچ‌کس نمی‌بیند، هیچ‌کس صدای شکستن‌های مداوم این دل را نمی‌شنود. دلم هرشب در پیچ و خم خاطراتی که چون سایه‌ای سنگین روی قلبم افتاده‌اند، سرگردان می شود. هر روز با لبخندی ساختگی آغاز می شود، اما آخر شب فقط اشک‌ها و غم‌ها هستند که مرا در آغوش می‌گیرند. دیگر چیزی از من باقی نمانده… تکه تکه‌های شکسته‌ای از خاطرات، آرزوها و رویاهایی که در هیاهوی این دنیا به باد رفته اند. من مانده‌ام و سکوتی که از هزار فریاد بلندتر است… #خانومِ‌صاد

اگه فروختن بلد بودم ؛ اولین چیز همین دلمو می‌فروختم که این‌قدر با همه مهربون نباشه .

هرچه‌قدرم آدم قوی باشی ، باز ته دلت دوست داری حداقل یه نفر هم که شده از دور حواسش بهت باشه .

با مَـن باش از ایـن پاییـ🍁ــز تــا همیشـه (:

یکی از حس‌های خوب تو زندگی اینه که یه نفر کنجکاو باشه درموردت و بخواد بنشاستت ؛ همش ازت سوال می‌پرسه، شورُ شوق داره و…

کاش معشوق زِ عاشق طلب جان میکرد ؛ تاکه هر بی‌سرو پایی نشود یار کسی ..

به خداحافظیِ تلخِ منُ تو سوگند نشد که من رفتم ودلم ثانیه‌ای بند نشد .

مدت زيادى زمان برد تا بفهمم تنها كسى كه می‌تواند كاملم كند خودم هستم؛ فقط خودم، خودم نقطه آغاز و پايان هر چيزى بودم.

و در آخـر گفت : من جنگیـدم که اگه نشد تو دلم نمونه!

چه‌قدر گفتیم نه بابا فلانی این‌جوری نیست و چقدر فلانى اين‌جورى بود…

- أنقذنـي يا الله فإنـي أفقد نفسي مُجدداً (:

زندگی لیلی‌ست، مجنونانه باید زیستن .