شادمان باش ولی حالِ مرا هیچ مپرس ! آنچه غم بر سرم آورد نمی‌دانی چیست .

تجي أباوع على عيونك و أگلك شگد أحبهن ((:

يه روزایی میاد که همه دغدغه‌های فکریمونُ نتونیم به کسی بگیم ..

از هیچ‌کس هیچ توقعُ انتظاری نداشته باشید 🙂

دلم برات تنگ شده و بیشتر میشه .. 🚶🏻‍♀️

هوآيَ رتبنه الحچي ، بس ما حِچّينه .

دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم ..

شاید بعداً درست بشه ولی من الان بخاطرش غمگین‌ترین ، بغضی‌ترین و تنهاترینم .

از شما چه پنهون ، من دیگه یادم رفته دوست داشته شدن چه حسی داشت (:

من چایی خوردن دو نفره با شخص موردعلاقه رو به کلی پارتی و دورهمی ترجیح میدم .

کاش وقتی می‌گفتم بیخیال ، واقعا بیخیال می‌شدم .

و یه‌سری چیزا تا ابد بابتشون غمگین خواهم ماند ؛ مثل نبودن تو آخرین عکسِ جمعیِ فارغ‌التحصیلان ، بغل نکردن رفیقام قبل رفتنم ، جا نشدن تو قلبت ، صمیمیتی که از بین رفت ، به اندازه‌ی کافی خوب نبودن ، و به چشِ بقیه نیومدنم …