ولی من از اونایی‌ام که موفقیت دوستام؛ موفقیتِ خودمه((:

من از اون دخترام که؛ دلبری بلد نیست، دور دور کردن باهرکسی رو بلد نیست، تفریحاتش تو سولار خوابیدن و برنز شدن نیست، آخر هفته‌ها هم مهمونی نمی‌ره..! تو اتاقش می‌مونه؛ یه کتاب باز می‌کنه و هم‌زمان با لذت بردن از صدای بارون؛ قهوه به دست کتابشو می‌خونه، بعدش هم می‌خوابه… من اینم؛ همین‌قدر ساده وکمی هم شیطون!(: اما سادگی مدت‌هاست که برای آدم‌ها جذابیت نداره…

زیبایی در یک‌ تصویر:

بعضی وقت‌ها گریه نمیشه؛ بغض می‌شه گیر می‌کنه تو گلوت وخفه‌ات می‌کنه جوری که احساس کنی داغ شدی و راهی برای تنفس نداری…(:

گاهی احساس می‌کنی یه سری حرف‌ها انگار قلبتو می‌چلونن و میندازنش زمین و زیر پا لهش می‌کنن…

آدم باهرکسی می‌تونه بگه و بخنده ولی فقط به یه نفر می‌تونه بگه دارم نابود می‌شم، بغلم کن!(:

گر تو داماد شوی جای من در مراسمت خالیست ولی تو به مراسمم بیا حتما ! طعمِ حلوای مادرم عالیست…!(:

موهایمان که در جوانی سفید شد گفتند ارثی است، راست می‌گفتند؛ ما وارثان اضطراب در تاریخ بودیم

کم سخن گوییم وگر گوییم کم کس پی‌برد

ولی شاید با یه بغل حالِ من خوب میشه هوم؟!

شده بی‌دلیل اشکت دربیاد؟ شده یهو بغض گلوتو خفه کنه…؟!

کاش بغل داشتم…