بعد از مدت‌ها...

- دلم می‌خواست زمان متوقف می‌شد و همه چیز به همین صورتی که هست باقی می‌ماند . نفسی عمیق و از سر آسودگی می‌کشیدم و می‌رفتم تا مکانی سبز و دور و ناآشنا . میان پرندگانی که آزادانه پرواز می‌کنند و بلبلانی که آواز می‌خوانند و آهوانی که می‌دوند و چشمه‌ای که می‌جوشد و رودخانه‌ای که می‌خروشد و درختانی که می‌رقصند در آغوش باد و آوای تلخِ تیک‌تاکی که نیست گذر زمان را گوشزد کند ، انسانی که نیست یادآور اندوه باشد و جماعتی که نیست در شلوغیِ آن بیگانه باشم . دلم می‌خواهد برای مدتی هیچ مشغله‌ای نباشد ، هیچ دردی، هیچ اضطرابی و هیچ اندوهی . دلم می‌‌خواهد ذهن و جانم نفس بکشد کمی، در هوایی بدون دلهره‌ و اندوه‌های اجتناب‌ناپذیر . دلم می‌خواهد کمی نفس بگیرم و دوباره به این اقیانوس عمیق برگردم .

+

صبر میکنم دیگه صبر نکنم چی کار کنم؟

‏اين كه جواب كسى رو نميدم معنيش اين نيست كه سرم شلوغه و آدماى زيادى دورمن، صرفا بى شعور و بى حوصلم در بر قرارى ارتباط.

. اصلاً قبول حرف شما، من روانی‌ام من رعد و برق و زلزله‌ام، ناگهانی‌ام این بیت‌های تلخِ نفس‌گیرِ شعله‌خیز داغ شماست خیمه زده بر جوانی‌ام - حامد عسگری

+

خاطره ها؛ غم های متحرک‌اند!

نفس‌تون گرم؛

دیگه از خاطره ساختن میترسم...

خطر کن، زندگی بی او چه فرقی می‌کند با مرگ؟ به اسم صبر، کم با زندگی امروز و فردا کن فاضل نظری