هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
این همه بالارفتنهای متعدد و مداوم پرچم ایران، اینهمه پخش سرود ملی ایران در پاریس، این همه فریادهای شادی از خانههای کوی و برزن ایران، این همه بغض از درد کتف یزدانی و این همه خشم و نفرت از بیاخلاقی رقیب زارعی؛ این همه دور افتخار با پرچم در اطراف تشک و این همه پخش آهنگهای حماسی که مو بر تنمان سیخ میکند؛ من بنده این ذوقها و غمها و خشمهای ملیام. بنده این نیمخیز شدنها پای لحظات حساس مسابقه؛ بنده این ذوق و غمهای مشترک جمعی. طفلکی بیوطنها. طفلکی آنهایی که هیچوقت معنی این احساسهای غرورآفرین ملی را درک نمیکنند.
فقط یه بچه شیعه آرزو داره که هرسال قسمتش بشه ؛
توی هوای ۵۰ درجه چای عراقی بخوره و کیف کنه :))))
خطاب به خواهرانم . .
دو کلام از منِ حقیر . .
به رفقایی که اربعین عازم دیار عشق هستند :
رفقا بیخیالِ همه این بازیای رسانهای
ول کنید عبا و پمادِ ضد درد و ... رو
پاشید چادراتونو آماده کنید ُپا بزارید تو مسیر مشایه . .
برای حضرت زینب با چادراتون علمداری کنید!
هرجا چادرتون خاکی شد ذکرِ یازهرا بگید ..
هرجا پاهاتون زخمی و خسته شد ذکرِ یارقیه بگید:)
هرجا گرمتون شد یه نگاه به آسمون کنید و بگید ؛
به فدای اون بدن عریانی که زیر آفتاب موند ..
بچهها فلسفه اربعین همین سختی کشیدنه!
سختی میکشی تهش میرسی به امام حسین
چشمت که به گنبد خورد سختیایی که کشیدی
میشه این جمله حضرت زینب (مارأيت الا جميلا)
کم جایی نمیخواید برید . .
میخواید پا بذارید جا پای خانم حضرت زینب!
باآداببرید، لبخندِرضایتِحضرتبههمهچیمیارزه . .
بریدنشونبدیدحضرتزینبتوایرانخیلیعلمدارداره !
نشونبدیدچادریکهتوکربلاخاکیشد ؛ نسلپرورشده:)
نشونبدیدکهنسلزینبیباهیچبازیرسانهایازبیننمیره ..
سفرتونبخیرعلمدارانِنسلزینب(س)
خلاصهی هفته بعد :
داریباذوقحلالیتمیطلبیبرایکربلارفتن ؛
یاباحسرتبهاونیکهمیرهکربلاءالتماسدعامیگی ..