خسته شدم دیگه

کاش محو بشم

کاش نباشم

دیگه ظرفیت ندارم

نشستیم دم باغچه که یکهو یک دختر ناناز حدودا ۲ یا ۳ ساله از جلومون رد شد با رفیقم صحبت شد حرف قشنگی زد گفت کاش عقلمون اندازه همین بچه بود و زیاد درگیر روزگار نمیشدیم الحق که حق ترین جمله بود

چه روزگاری شده 😂😂

خدایا فقط خودت میتونی کمکم کنی هیچ کسی جز تو نمیتونه هیچ کسی

خدا برای کسی روزی رو نیاره که اظهار منطقی بودن و عقلانیت کنه اما از درون کوه احساسات باشه اون ادم با هر تقه شکاف عمیق برمیداره

_حالت چطوره ؟ .عالییییی _پس چرا چشمات نگرانه ؟ .چشمام ؟ _اوهوم .لعنت بهشون که نمیتونن چیزی رو پنهان کنن اره راستش اونی که میشنوی رو با اونی من توی درونم دارم حس میکنم مقایسه و باور نکن من روح و قلبم به هزار تیکه تقسیم شده که هر کدومشون یک دنیایی برای غرق شدن داره و من غرق در تمام تکه ها هستم

و تنها نجات دهنده خداست

تمام مشکلات و دغدغه ها به اندازه اون ادمی که داره حملشون میکنه بزرگن به خدا الکی نگین این که چیزی نیست اینکه مشکلی نیست به خدا که همش مشکله و بزرگ فقط توان ادما توی حمل دغدغه ها متفاوته پس باید با کفش های هر کسی راه بری تا بفهمی از شکلات پیچی نوزادی تا شکلات پیچی آخر

و باز هم تنها نجات دهنده خداست