🔻حسبی الله محسن چاوشی: «حسبی‌الله» گفتگوی من با مولایم علی(ع) است و براستی خدا برای ما بس است… 📌خواننده: محسن چاوشی 📌شعر: مهدی عباسی 📌میکس: مهدی کریمی #وطن 📲 با ما همراه باشید : سایت | بله | ایتا | آپارات

بسته‌های محتوایی ویژه وضعیت جاری میهن اسلامی: 🗄 بسته جامع محتوایی علمدار سوم 🌐 jebhemarket.ir/alamdareswwom/ 🗄 بسته جامع محتوایی امام شهید 🌐 jebhemarket.ir/emam-e-shahid/ 🗄 بسته جامع محتوایی وعده صادق 🌐 jebhemarket.ir/vade-sadegh/ 🔘 مجموعه‌ای جامع از تولیدات رسانه‌ای و فرهنگی کشور 🔘 محتوای کاربردی در قالب‌های متنوع رسانه‌ای 🔘 در حال به‌روزرسانی #سید_علی_خامنه‌ای #شهید_آیت_الله_خامنه‌ای #امام_شهید #قائد_امت #رهبر_شهید #رهبر #علمدار_سوم #آیت_الله_سید_مجتبی_خامنه‌ای #امام_خامنه‌ای #ایران_سرافراز #جمهوری_اسلامی #ایران_امام_رضا #اسرائیل_جنایتکار #آمریکای_خونخوار #وعده_صادق #فاتح_خیبر #جنگ_رمضان ────────────────────── 🔰 بازار محتوای جبهه جامع‌ترین بانک محتوای کنشگری فرهنگی - اجتماعی 🆔 @Jebhemarket_ir 🌐 jebhemarket.ir

🔰ویژه نامه نبرد سرنوشت ▫️شماره هفتم: بیعت رمضان 📌 نسخه الکترونیک "بیعت رمضان" ▪️۱۴ پیام تبیینی پیرامون انتخاب آیت الله مجتبی خامنه ای به رهبری جدید انقلاب اسلامی @paiamenehzat

🔰ویژه نامه نبرد سرنوشت ▫️شماره هفتم: بیعت رمضان ▪️نسخه الکترونیک ▪️۱۴ پیام تبیینی پیرامون انتخاب آیت الله مجتبی خامنه ای به رهبری جدید انقلاب اسلامی @paiamenehzat

بِسمِ اللهِ الذی غَالِبٌ عَلَىٰٓ اَمْرِهِ 🔰بیانیه جمعیت فرهنگیان جوان در بیعت با رهبری معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای 🌐 به جمعیت فرهنگیان جوان بپیوندید: ➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️ 🆔️ @Farhangiane_javan

تا سر خیابان با احتساب ماه‌ها می‌شود حدود پنج سال. پنج سالی که مولکول‌های سدر و کافور پیام بوی تندشان را برای سیستم عصبی مغزم نفرستاده بودند. از روزهایی که سراغ تیم تغسیل اموات کرونایی می‌رفتم، همین‌قدر سال گذشته و این بو برایم تازگی پیدا کرده و دل و روده‌ام را به هم می‌پیچید. فضای سرد غسالخانه هم. تا وارد میشوم نوک انگشت‌ها و بینی‌ام یخ می‌کند. سه نفر را روی سنگ غسالخانه خوابانده بودند و توی دو سطل پلاستیکی کنارشان آب سدر و کافور را پر کرده بودند. صدرا نجابت بود و حمید ذکری و یک نفر عابری که حین انفجار موشک از خیابان رد میشد. @ravayat_nameh

تا سر خیابان با احتساب ماه‌ها می‌شود حدود پنج سال. پنج سالی که مولکول‌های سدر و کافور پیام بوی تندشان را برای سیستم عصبی مغزم نفرستاده بودند. از روزهایی که سراغ تیم تغسیل اموات کرونایی می‌رفتم، همین‌قدر سال گذشته و این بو برایم تازگی پیدا کرده و دل و روده‌ام را به هم می‌پیچید. فضای سرد غسالخانه هم. تا وارد میشوم نوک انگشت‌ها و بینی‌ام یخ می‌کند. سه نفر را روی سنگ غسالخانه خوابانده بودند و توی دو سطل پلاستیکی کنارشان آب سدر و کافور را پر کرده بودند. صدرا نجابت بود و حمید ذکری و یک نفر عابری که حین انفجار موشک از خیابان رد میشد. بدنشان نسبتا سالم مانده بود. جز جای چند بخیه بزرگ که روی بازو و ساق پا و کنار قلبشان مانده بود، صورت سالمی داشتند و خون جاری خاصی دورشان نبود. دوری توی محوطه می‌زنم که کفن حاج حمید تمام می‌شود‌. روی زخم‌ها سدر ریخته‌اند تا جلوی خون‌ریزی را بگیرند. کفن چند تکه است؟ سه تا. هر سه را که می‌بندند، رویش اسم می‌نویسند. شیخ عبدالحمید می‌پرسد: "کنار اسم چی بنویسم؟" و دیگری انگار سوال نامربوطی پرسیده باشد، جواب می‌دهد: "خب معلومه، روز شهادت امیرالمومنینه. بنویس یا علی." شیخ ماژیک قرمز را کنار می‌گذارد و با ماژیک آبی، با خط نسخ یا علی مددی را کنار یا فاطمه الزهرا ادرکنی چاپ شده روی کفن می‌نویسد. پلاستیک دور کفن را که می‌پیچند. تابوت چوبی گوشه غسالخانه را برمی‌داریم و با "یاحسین(ع)" پیکر شهید را تویش می‌گذاریم و راهی سالن وداعش می‌کنیم. سالن وداع، فضای ساده‌ای دارد. دیوارهای سرامیکی کرمی و مشکی که وسطش یک کمربند آبی با طرح‌های اسلیمی گل و بلبلی آمده. به دیوارها چند ردیف سیم وصل کرده‌اند و سه تا در میان ازش پلاک و سربند سرخ یاحسین(ع) و قرمز یا ابالفضل(ع) آویزان است. تا صدای شیون زن‌ها را می‌شنوم می‌فهمم تابوت به سالن وداع رسیده و گره‌ کفن را باز کرده‌اند تا خانواده با پیکرش خداحافظی کنند. فاصله قدم‌هایم را بیشتر می‌کنم تا خودم را زودتر به سالن برسانم. پشت سر هر خانم دور تابوت یک نفر از محارم ایستاده تا اگر بی‌حال شدند، روی زمین بنشانندشان. بطری آب‌معدنی هم دستشان هست و دائم افشانه گلاب فضا را معطر می‌کند. صدای گریه‌ها زیاد است ولی نه آن‌قدری که انتظار داشتم. احساسم چیزی بین سوگ و بُهت و استقامت را تشخیص می‌دهد. خانم حاج حمید ولی چیزی می‌گوید که به صحنه درام خاصی می‌بخشد. با صدایی که دیگر جوهره‌ای ندارد، به خانمی که کنار دستش نشسته و سرش روی شانه‌اش افتاده می‌گوید: "ما تا سر کوچه هم بدون هم نمی‌رفتیم، حالا هم نباید تنهام بذاره. باید با هم بریم." می‌خواهم کنارش بایستم و بقیه واگویه‌هایش را ثبت کنم ولی رویش را ندارم. مداحی "رفیق نیمه‌راه من" سیدرضا نریمانی پخش می‌شود و دیگر صدایی نمی‌شنوم. انگار شان نزول این مداحی برای چنین صحنه‌ای بوده. بعد از خانم‌ها نوبت آقایان می‌شود که وداع کنند. بعدش ولی صحنه باشکوه می‌شود. روزهایی که برای نوشتن روایت تغسیل اموات کرونایی می‌رفتم، همین‌جا نقطه پایانش را می‌زدند. تابوت را می‌گذاشتند پشت ماشین حمل پیکر و تمام. این‌جا ولی مرحله دیگری اضافه شده بود. تخته نئوپان را که روی تابوت گذاشتند و تِتِق دستگاه منگنه‌زن فعال شد، پرچم ایران را آوردند و به‌قدر تابوت با قیچی بریدند و چهار وجه کنار و وجه رویی‌اش را پرچم‌پیچ کردند. یک‌باره تابوت نخودی‌رنگ بی‌روح، جان پیدا کرد. انگار لباسی که دورش پیچیده‌اند، زنده‌اش کرده باشد. شکوهش داده باشد. عزیز شده باشد. دور پرچم را دوباره با مشما پوشاندند و عکس شهید را رویش زدند. چند نفر رفتند کمک مسئول سالن وداع تا تابوت را پشت ماشین حمل پیکر بگذارد. تابوت را هُل دادند ته ماشین. "برو خدا به همراهت" این را مسئول سالن وداع گفت و در مشکی ماشین را بست. ماشین به‌سمت سردخانه حرکت کرد. باید منتظر می‌ایستادم تا تابوت صدرا را برای وداع بیاورند. (ادامه دارد) @ravayat_nameh

❌‌ #نماهنگ تصویری «حسبی الله» خواننده : محسن چاوشی