گاهی اوقات انسان ها آنقدر زخم دارند که هر روز قرار است با آن سر کنند . یک حرف ما میشود نمکی بر روی آن ، آن را جوری میسوزاند که دوست دارد دوباره زخم بخورد امام دیگر نمکی بر روی آن نریزن ؛ .

واقعا حرفی ندارم برای گفتن و از زدن حرف بیزارم . ولی میتونم بگم این چند روز قراره خیلی سخت برام باشه و واقعا تحمل این حد از غم رو ندارم . آنقدر همه چیز بهم ریخته هستش که معلوم نکنه قراره چیکار کنم . ولی امیدوارم که امام زمان قبول کنه ازم و خودش کمک کنه انشاءالله .

یه چیز دیگ میخوام بگم گذری هم شده بخونش ؛ . این چند روز رو سعی کنید یه اثری از خودتون به جا بزارید . این روز ها قرار نیست دوباره اتفاق بیوفته مثل ۲۲ بهمن نیست هر سال باشه ! اثر گذار باشیم . .

خوشبحالت که وسط روضه ، پشت دوربین رفتی پیش مولا ؛ . هئیت بیت الرقيه >

فقد میتوم بگم خوش بحال دوربینت که سوژش شد پیکر آقای شهیدمون ؛ .

من آرزوي عکاسي تو بیت رهبري و عکاسي از مراسم تشییع رهبر رو با خودم به گور میبرم :) خوشبحال اونایي که لیاقتشو داشتن ..🙂

نمیشه دیگه .. حتما ما لیاقت شو نداشتنم .. خوش بحال اونایی که براشون جور شد ..

ما چطوری باور کنیم که دیگه قرار نیست به بینیمت ؟