چقدر تنها شدم واقعا
هیچ نوتیفی در طول روز از هیچکس دریافت نمیکنم
منی که دوست داشتم همیشه روزمرگیامو با یه نفر به اشتراک بزارم این روزا در خنثی ترین و ساکت ترین حالت ممکنم
فقط مدرسه و خونه
و این روند هر روز تکرار میشه
از عجایب کلاسمون بخام بگم اینکه ردیف ما میتونن هر چقد دلشون خاست پاچه همو بگیرن دودقیقه بعدم هیچی یادشون نباشه
اما امان از وقتی که یکی دیگه پاچمون رو بگیره
الفاتحه...
هدایت شده از توییت فارسی 🇮🇷
بهترین توصیفِ عمیقِ از چشم افتادن:
روزی با خود فکر میکردم اگر او را با غریبهای ببینم دنیا را به آتش میکشم!
اما امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم کجاست و چه میکند…
»دافنه دوموریه«
@farsitweets