باید از همان دور دوست‌دارت می‌ماندم؛ از نزدیک، نا امید‌کننده بودی عزیز من.

تو، احتمالا آخرین باور و فرصت من به عشق بودی.

از اینکه زندگی انقدر تار و پود داره متنفرم

هرچقدرم از تاریکی او بگویی؛ تاریکی او از نورآفتاب هم برای هم برای من روشن تر است.

روزه پرنسسا مبارک(همه ی دخترا پرنسسن)

دیگه قرار نیست باهم حرف بزنیم؟

درد تنها چیزیه که یادم‌میندازه تو واقعی بودی.

چقدر دوری؛چقدر دورم.

فکر میکردم وقتی ببینی توی این باتلاق چجوری دست و پا میزنم تا بهت بفهمونم درحال خفه شدنم،متوجه اتفاقات و دلایل اتفاقات این چند وقت بشی!تو میدونستی من این باتلاقو دوست دارم،دوست دارم چون باعث میشه یه ملیمتر بهت نزدیک تر باشم. ولی تنها کاری که کردی این بود که وقتی از این ور و اون ور شنیدی چجوری توی اون وضعیت دست و پا میزنم،گفتی"احمق اگه بی حرکت بمونی باتلاق پست میزنه و میای بیرون". تو حتی نفهمیدی من دست و پا میزدم برای اینکه یه ثانیه بیشتر توی اون باتلاق کوفتی بمونم!توی باتلاق دوست داشتنِ تو!