؛مرا هزار امید است و هر هزار تویی"
شروع شادی و پایان انتظار تویی"
بهارها که ز عمرم گذشت و بی تو گذشت"
چه بود غیر خزان ها اگر بهار تویی"
دلم ز هرچه غیر تو بود خالی ماند"
در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی"
؛مرگ پیش از مرگ یعنی زندگی بی شور و عشق"
این چنین مرگی شکارم کرد و در دامم کشید" ؛
؛چه دلی ای دل آشفته که دلدار نداری"
گر تو بیمار غمی از چه پرستار نداری؟ "
شب مهتاب همان به که از این درد بمیری "
تو که با ماه رخی وعده ی دیدار نداری! "
راز اندوه مرا از من آزرده چه پرسی "
خون میفشان ز دلم گر سر آزار نداری "
در شهر شما عاشق انگشت نما من"
دیوانه تر از مردم دیوانه اگر هست"
جانا،به خدا من به خدا من به خدا من"
شاه همه خوبان سخنگوی غزل ساز"
اما به در خانه ی عشق تو گدا من"
نه باهوشم"
نه بیهوشم"
نه گریانم نه خاموشم"
همین دانم که می سوزم"
همین دانم که می جوشم"
پرشانم،پریشانم"
چه می گویم؟ "
نمیدانم..
ز سودای تو حیرانم! "
چرا کردی فراموشم؟ "
رفتم اما دل من مانده بر دوست هنوز"
میبرم جسمی و دل در گرو اوست هنوز"
بگذارید به آغوش غم خویش روم"
بهتر از غم به جهان نیست مرا دوست هنوز"
بگذار که در حسرت دیدار تو
بمیرم.."
در حسرت دیدار تو بگذار
بمیرم.."
دشوار بود مردن و روی تو
ندیدن.."
بگذار به دلخواه تو دشوار
بمیرم.."
نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟"
ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟"
نه هنگام گل و فصل بهار است؟"
نه عاشق در بهاران بی قرار است؟"
نگفتم با لبان بسته ی خویش"
به تو راز درون خسته ی خویش؟"
گفتا که می بوسم تو را گفتم تمنا میکنم"
گفتا اگر بیند کسی گفتم که حاشا میکنم"
گفتا ز بخت بد اگر ناگه رقیب آید ز در"
گفتم که با افسونگری او را ز سر وا میکنم"
آخر بگو یار ز من بهتر تو کو؟"
صد ها گره فتاده به زلف و به کار من"
دست گره گشای نوازشگر تو کو؟"
سیمین! درخت عشق شدی پاک سوختی"
اما کسی نگفت که خاکستر تو کو؟