به هر چمن رسیده ام از تو نشان ندیده ام" تو در کجا شکفته ای ای گل بی نظیر من؟ "

از جنس غزل بودی و دل باختنی" چون کوچه ی دل خرم و نشناختنی" با بال امید و عشق ، ناگاه ولی " رفتی ز جهان پست و انداختنی 😔

این آسمون با بغض من گریه اش میگیره ⛈💔

که تقدیمت جان و جهانم..🛐

لفت پشت لفت آفرین 😭😔

گیریم که پایان شب سیه سپید است" داغ از دل ما میبرد آن صبح؟ بعید است"

من که شاعر نیستم در وصف او غوغا کنم" واِن‌یَکادَش را بخوانید دلبر من محشر اَست"

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم " که در طریقت ما کافری‌ست رنجیدن"

تازمانی که رسیدن به تو امڪان دارد زندگی درد قشنگیست که جریان دارد زندگی درد قشنگیست،بجز شب هایش که بدون تو فقط خواب پریشان دارد یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟

کار خیر است گر این شهر مسلمان دارد خواب بد دیده ام ای کاش خدا خیر کند خواب دیدم که تو رفتی،بدنم جان دارد! شیخ و من هر دو طلبکار بهشتیم ولی من به تو،او به نماز خودش ایمان دارد اینکه یک روز مهندس برود در پی شعر سر و سریست که با موی پریشان دارد

تا کی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید، شب هجران تو یا نه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه رفتم به در صومعهٔ عابد و زاهد

دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد در میکده رهبانم و در صومعه عابد گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه روزی که برفتند حریفان پی هر کار زاهد سوی مسجد شد و من جانب