سلام از من خسته کوفته 😭😂 از صبح عین کوزت داریم کار می کنیم 😔👀 قرار مهمون بیاد برامون.. یه خبراییه 😉 شما چطورید؟ خودتون واسه مهر آماده کنید که ۱ روز بیشتر نمونده:(😩 + مشخصه دستکشا خیلی بزرگن واسه دستمم؟🥲😄

تو این ورژنش احساس غریبگی میکنم🫠

قدر لحظه ها رو بدونیم:)🤍

ولی شعرای ایشون😭🤍>>>>

خب دوستان غصه نخورید یه چند روز دیرتر میرید مدرسه 😭😂 مثل اینکه چهارشنبه ۱ مهر رو تعطیل کردن:)

حسم نسبت به مدرسه اینجوریه: هم دوسش دارم هم دوسش ندارم انگار.. هم کلی خاطره ی خوب دارم ازش هم کلی خاطره ی بد.. هم افتخار داشتن معلمای خوب و با تجربه رو داشتم هم معلمایی که فقط درس خونده بوده بودن و هیچ چیزه دیگه ای جز علم نداشتن.. یجورایی گاهی برام احساس ارامش ایجاد کرده گاهی ام مضطربم کرده.. تو مدرسه با دوستایی آشنا شدم که در اصل غریبه بودن برام و با غریبه هایی آشنا شدم که در اصل دوست بودن برام.. بخاطر این احساسات متناقض نمیدونم دقیقا حسم به مدرسه چیه و از باز شدنش خوشحالم یا ناراحت؟ عجیبه:)

احساس و منطق دو تا چیز مخالف همن.. کاملا بر عکس و اینکه این دو تا هر دو شون در ما هست سخت میکنه کارو.. مدیریت هر دوی اینا و برقرار کردن تعادل بینشون از نظر من کار خیلی سختیهههه🫠 و همیشه به آدمایی که میتونن از هر دو به یه اندازه استفاده کنن حسودیم میشه:) توی تصمیم گیری برای یه موضوعی منطقت میشینه هزارتا دلیل میاره و میگه« باید اینکارو بکنی و تو هم قانع میشی..» ولی دقیقا همون لحظه احساست میگه« تو حسرتش میمونی، قلبت گناه داره، چطور دلت میاد؟» و تو میمونی بین این دو تا که دوست داری به حرف دو تاشون گوش کنی.. بخوام احساس و منطق رو به چیزی تشبیه کنم مثل: تام و جری ان، غم و شادی تو inside out، اب و اتیش تو المنتال،

دلتون واسه شعر تیکه کتابایی که براتون میذاشتم تنگ نشده؟😭🎀

؛غم می دود در پیکرم جایی نماندهꕤ ؛می خواهمت با اینکه که امکانی نماندهꕤ

؛تو قبله ام هستی کماگان گرچه در منꕤ ؛هر قدر میگردم مسلمانی نماندهꕤ