حضور محترم رئيس دفتر مقام معظم رهبري در قم، حجت الاسلام والمسلمین آقای ملکا درمراسم ختم حضرت ایت الله حبیب الله رفیعان امشب سه شنبه ۳۰ ۱۴۰۳ مسجدالغدیر قم

نمازمیت بر پیکرحضرت ایت الله حاج حبیب الله رفیعان حضرت ایت الله هاشم نیازی عضوخبرگان رهبری دراستان لرستان

محل دفن حجت‌الاسلام حبیب الله رفیعان. نزدیک پرچم جمهوری اسلامی ایران https://balad.ir/location?latitude=34.631444&longitude=50.897201&zoom=16.500000

تسلیت آیت الله ابن الرضا درپی درگذشت استاد عالیقدر جناب مستطاب حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ حبیب الله رفیعان نیشابوری ( رحمت الله علیه ) #خوانسار_هاما 🌳🌷 بزرگترین رسانه مجازی #خوانساریها 👇 🆔 #کانال_تلگرام: 🟣 @khansarma 🆔 #پیج_اینستاگرام: 🟣 @khansarehama 🆔 #کانال_ایتا 🟣 @khansarehama

اعلامیه طلاب پاکستانی مقیم قم در فوت استاد حبیب الله رفیعان از کودکی در حوزه علمیه ولی عصر، دوستان پاکستانی را می دیدم. سینه زنی پاکستانی ها آنقدر جذاب بود که دوست داشتم در جمع آنها و شبیه اونها در عزاداری شرکت کنم. شکلات های پاکستانی با مزه های متنوع پاکستانی نیز هنوز در زیر زبانم است.

🔺️درباره مرحوم استاد رفیعان ✍حجت الاسلام محمدمهدی ارگانی سطری از دفتر اساتید سال ۷۰ به دستور مرحوم پدرم برای خواندن لمعتین به حوزه خوانسار رفتیم. در آن دوران استاد رفیعان رکن رکین حوزه بود. این استاد دارای سبک منحصر به فرد بود و در لمعتین تخصص داشت و طبق گفته ها بیش از ۲۰ دوره تدریس کرده بود. سبک تدریس ایشان که متفاوت با بقیه بود اینگونه بود که هر جلسه درس دقیقا ۴۰ دقیقه بود و اصلا کم و زیاد نمیشد. هر روز هم دقیقا یک صفحه به چاپ رحلی قدیمی درس میداد و اصلا کم و زیاد نمیشد. چه مطلب روان و راحت بود و چه مشکل و سخت. چون اصلا تکرار نمیکرد و مطلب را شمرده و آهسته با جمله بندی بیان میکرد. ۲۰ دقیقه ابتدا خارج مطلب را میگفت و ۲۰ دقیقه تطبیق میکرد. کاملا منضبط و بدون تغییر و بر اساس یک کادر مرتب و ثابت. صدایش کم و زیاد نمیشد و تند و کند نمیگشت و بین مطلب سخت و سهل هیچ تفاوتی در بیان و گفتار نداشت. تمام قیل ها را قائل میگفت و تمام منابع را ادرس دقیق میداد و هیچ نقطه ابهامی نداشت. براستی لمعتین در دست با کفایتش چون موم بود و بر تمام کتاب استحضار کامل داشت. آن زمان مثل الان تجهیزات پیشرفته تحقیق و منبع یابی نبود و همه را زحمت شخصی خودش بود. انگشتش در اثر کتابت زیاد برامدگی پیدا کرده بود. آهسته و متین میامد. هیبتی مهیب داشت گرچه ظاهری نحیف. پدرم ما را به نزد او اورد. با دیدن من و برادرم که بچه سال بودیم تعجب کرد و گفت بعید است این بچه ها درس مرا بفهمند چون من توضیح نمیدهم. مدتی گذشت و بعد گفته بود باورم نمیشد... درس ایشان را کاملا تقریر کردیم و تقریظ نوشت. رفع الله فی الجنان مقامه مرحوم حجت الاسلام و المسلمین استاد شیخ حبیب الله رفیعان نیشابوری ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ دار فانی را وداع گفت نثار روحشان صلوات و فاتحه ای هدیه کنیم🤲 💎کشکول ناب حوزوی🔻 🌼 @kashkolenab

میدانی با لبخندِ فراموش شده چند سالی است با کشیش ودران اُبوچینا، اهل کرواسی، رفاقت نزدیکی داریم و در چند کنفرانس با هم حضور داشتیم. چند روز پیش مهمان قم بود و تقریبا یک روز کامل با هم بودیم. این چندمین باری است که به ایران می آید و تجربیات مثبت قبلش باعث شده بود این بار یکی از دوستانش را هم به ایران بیاورد. اما تجربۀ نسبتا بدی که این همنشینی یک روزه در بازدید از چند مکان به همراه داشت زمانی رخ داد که تصاویر علما را نشان و توضیح می دادم. شاید اولین بار بود از این زاویه به تصاویر نگاه می کردم. اگر در خیابان‌های قم قدم بزنید یا نگاهی به تصاویر رسمی بزرگان دینی در کتاب‌ها و رسانه‌ها بیندازید، به یک نکته جالب برمی‌خورید: بسیاری از این چهره‌ها یا خیلی جدی‌اند یا حتی اخمو! دست کم تصاویر بشاش کمتر یافت می شود؛ از آیت‌الله حائری و آیت الله بروجردی در گذشته گرفته تا امام خمینی و مقام معظم رهبری و سایر مراجع و علمای معاصر، کمتر تصویری در شهر و موسسات دیده می‌شود که لبخندی بر لب داشته باشند. انگار وقار و معنویت فقط در صورت‌های درهم و نگاه‌های سنگین خلاصه شده است. البته این نکته مختص قم نیست. از همان فرودگاه امام خمینی، اولین تصاویری که دیده می شود عکس رسمی امام خمینی و مقام معظم رهبری است. همۀ این ها درحالی است ‌که بسیاری از این بزرگان در زندگی روزمره، بسیار مهربان، خوش‌برخورد و شوخ‌طبع بوده‌اند اما زمانی که به عکس و المان می رسیم فقط بخش جدّی قضیه را به مخاطب معرفی می کنیم. حالا این را از دید یک گردشگر خارجی ببینید. کسی که برای اولین بار به قم می‌آید و با این تصاویر روبه‌رو می‌شود، چه تصوری از علمای دینی پیدا می‌کند؟ شاید بد نباشد تصویر علمای شیعه و مثلا بزرگان مسیحی را گوگل و مقایسه کنید و ببینید از هر کدام، چه حسی به شما منتقل می شود. تغییر دادن این نگاه کار سختی نیست. از تصویر رسمی امام خمینی و مقام معظم رهبری در ادارات و موسسات و ... شروع کنیم و آن ها را با تصاویر (اگر نه خندان) دست کم متبسم جایگزین کنیم و کم کم این نگاه را به تصاویر سایر علما تسرّی دهیم. خوشبختانه با فناوری های جدید، تغییر دادن تصاویر علمای گذشته نیز کار سختی نیست. بنابراین، میدان مرجعیت قم را هم می توان از میدانی با لبخندِ فراموش شده به میدانی پرنشاط تبدیل کرد. 🖌مرتضی کریمی @hararememoirs

🎥سکانسی از برنامه معلی 😭ما بخشیدیم شما هم ببخشیدش