#استوری 🔻بدون شرح... #خوزستان_هوا_ندارد 🔸از تولیدات فراخوان هنری دودالعظیم @khake61 @khakenegarr @cedr_art @postermovement_ir @artkhuzestan1401

#خوزستان_هوا_ندارد 🔻جمع آوری گازهای فلر، یک ضرورت فوری و یک مطالبه عمومی است. 🔸از تولیدات فراخوان هنری دودالعظیم @khake61 @cedr_art @khakenegarr @postermovement_ir

#خوزستان_هوا_ندارد @khake61

خشم شیرزن متنی از لوئی ماسینیون درباره‌ی حضرت فاطمه به ترجمه‌ی احسان شریعتی. احسان شریعتی منبع: فاطمه در آیینه‌ی لویی ماسینیون http://www.moncelon.com/fatimalm.htm بانوی اسلام در تأملات شرق‌شناس بزرگ فرانسوی لویی ماسینیون (1883-1962) «در زمینه‌ی تماس معنوی میان مسیحیت و اسلام»، مقامی مرکزی دارد. مقالاتی که او به فاطمه اختصاص‌داده است (نگا. bibliographie)، گواه عشق منبعث از تحسین‌ ماسینیون نسبت به این شخصیت است، -و از همین‌رو هانری‌کربن به‌درستی گفته است صفحاتی که ماسینیون در آن از چهره‌ی بزرگ فاطمه یاد می‌کند را شاید بتوان از «منقلب‌کننده‌ترین بخش‌های آثار او» به شمار آورد. وانگهی ماسینیون کمی پیش از مرگ اهتمام جمع‌آوری مجموعه‌ای درباره‌ی فاطمه را به هانری کربن سپرده بود، با افزودن این نکته که: «از خداوند برای این کار طلب برکت خواهم کرد، چه می‌تواند وسیله‌ای قدرتمند جهت اتحاد تشیع و تسنن، اسلام و مسیحیت باشد». در واقع انتشار این مجموعه تحقق نیافت، اما این مهم به شاگرد دیگر ماسینیون، علی شریعتی ایرانی (درگذشت در 1977) برمی‌گردد تا اثری معروف را به معرفی شخصیت حضرت فاطمه اختصاص دهد (که به انگلیسی زیرعنوان «فاطمه فاطمه است» ترجمه شده‌است): «سخنانی که می‌خوانید برگرفته از یک سخنرانی است که در حسینیه‌ارشاد ارائه شده‌است. و در آن می‌خواستم به شرح پژوهش پروفسور لویی‌ماسینیون پیرامون شخصیت و زندگی بغرنج فاطمه بپردازم…» شریعتی در جای دیگر می‌گوید: «من بسیار از پژوهش‌های این بزرگ‌مرد درباره‌ی زندگی و شخصیت حضرت فاطمه، و به‌ویژه حیات بارورش پس از مرگ، نفوذ او در تاریخ اسلام چونان محرک روح عدالت‌خواهی و نبرد علیه ستم و تبعیض در جامعه‌ی مسلمان، و همچون مظهر راه و آرمان بنیادین رسالت اسلام، بهره برده‌ام…» …. خشم شیرزن «فاطمه، این گروگانِ مهمان‌نوازی عربی، که نه برای خویش بل برای دیگران دعا می‌کرد، باید ترک شده و در حصر و در سوگ فرزندی خویش نسبت به درگذشت پدر، می‌مرد، و دست خود را تنها برای پدر نگه می‌داشت، یعنی برای همان سوگند وفاداری موسوم به «بیعت»، «شباک الرسول» (تورهای فرستاده‌ی خدا): و گواهی بر این قول پیامبر که نخستین کسی خواهد بود که پس از مرگ فاطمه به جستجوی او برخواهد آمد. در واقع، فاطمه هفتادوپنج روز پس از پدر درگذشت، پس از آن‌که فرزندی فوت کرده به نام محسن، صاحب السرّ، را پیش از موعد به دنیا آورد؛ چه به‌عنوان یک شورشی با او بدرفتاری شد، زیرا حاضر نشده بود از خانه‌ی پراندوه خویش، «بیت الاحزان»، به‌در آید و با آن‌ها بیعت کند. و آنگاه او به نشانه‌ی اعتراض «گره از زلف خویش» گشوده بود، رفتار شریفی که نشانگر اوج عسرت از سوی زنی آزاده است؛ که در رستاخیز آن‌را تجدیدخواهد کرد: خشم شیرزن». مباهله‌ی مدینه و کیش برین فاطمه در: “La Mubahala de Médine et l’hyperdulie de Fatima” (1943-1955), Opera minora, I, P.U.F., 1969 @khake61