💌 #می‌نویسم_برای_پدر_شهیدم | سه یادگاری برای رفع دلتنگی 🔰 تک‌نگاری‌هایی به قلم زنان ایرانی از روزهای پس از شهادت #آقاجان ما، شهید سیدعلی خامنه‌ای و دفاع مقدس ملت ایران در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی؛ اسفند ۱۴۰۴ 🔻 روی جهازم یک چمدان داشتم پر از یادگاری. یادگاری‌ها از چشم بقیه شاید یک‌مشت چیزهای به‌دردنخور بودند اما برای من نه. هرکدام از وسایل توی چمدان، من را به یک‌خاطره، مکان و یا شخص عزیزی وصل می‌کرد. تسبیحی که دبیر ادبیات‌ سال دوم دبیرستان، برایم از مکه آورد، شکلاتی که بابای رفیقم از سوریه برایمان خریده بود، دفترخاطرات دوران راهنمایی که سربرگ هر ورق‌اش اسم یکی از دوستانم بود، همان‌ها که برایم شعر و جملات یادگاری نوشته بودند و من جلوی اسم هرکدام نوشته بودم تک‌ستاره قلبم فلانی، مدادی که با آن رفتم سر جلسه کنکور، گل‌هایی که از بین سیم‌خاردارهای فکه چیده بودم، پوکه خالی و ترکش‌هایی که لابلای رملهای طلاییه پیدا کرده بودم، برای آدم خاطره‌بازی مثل من خنزرپنزر و اضافه نبودند. 🔻 توی دی‌ماه، وسط امتحانات ترم آخر دانشگاه، وقتی که دندان شماره دو سمت چپ بالا زیر جراحی ایمپلنت بود و تا تهران حدود دوهزار کیلومتر راه داشتم، دعوت شدم بیت. باید روی ابرها می‌بودم و اشک شوق می‌ریختم اما نشسته بودم وسط خانه‌مان و با بغض، توی تلفن می‌گفتم که توفیق شرکت در این دیدار را ندارم. بعد برای آرام‌کردن خودم به رفیق پشت خط گفتم: «دیدار بعدی، هرزمان که بود، هرجور که بشه خودمو می‌رسونم. شده سینه‌خیز میام. باشه؟» رفیقم گفت: «اگر من مسئول بودم تا اون موقع، باشه.» تلفن را که قطع کردم، کاسه پرآب چشم‌هام لبریز شد. به‌هرکس که گفتم، شماتتم کرد. 🔻 برای آن غصه اگر می‌مردم روا بود. ولی دل‌خوش بودم به دیدار بعدی. جای خالی یک یادگاری توی چمدانم، با هیچ‌چیزی پر نمی‌شد. هر روز منتظر بودم که گوشی‌ام زنگ بخورد و دعوتم کنند، هرروز و هرروز. حالا روزهای آخر ماه رمضانیم. از روز دهم، هزاربار جگرم آتش گرفته، چشمه چشمم جوشیده و فشارم رفته بالا. 🔻 من که بی‌دیدار، بی‌چفیه و انگشتر، بی حتی یک نخی از آن زیلوهای آبی بیت مانده‌ام، از همان روز دهم سه‌تا یادگاری از آقا برای خودم‌ برداشته‌ام. بوی ملکوتی آقا را از این سه عزیز به‌جا مانده استشمام می‌کنم و شده نقطه اتصال من به آن ولی عظیم‌الشان خدا آنجا که فرمود برای پیروزی جبهه مقاومت سوره فتح، دعای چهارده صحیفه سجادیه و دعای توسل بخوانیم. همین سه‌یادگاری برای التیام درد دوری و دلتنگی هم جواب است، امتحان کنید مشتری می‌شوید. ✍🏻 فرزانه‌سادات حیدری 🗓 شماره ٩٢ 🇮🇷 مجموعه‌روایت «می‌نویسم برای پدر شهیدم» فراخوانی است از حضور در قلب خیابان‌های ایران. متن یا فیلم خود از حضورتان در تجمعات این شبهای سوگ و حماسه را برای ما بفرستید به این شناسه: @reyhaneh_contact رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

🎨 بعثت ملّت 🖼 یادبود KHAMENEI.IR برای قاب ماندگار حماسه تاریخی راهپیمایی ملت ایران در روز قدس ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ زیر بمباران رژیم آمریکا و صهیونی 💬 رهبر شهید انقلاب رضوان‌الله‌علیه: 🌷 «چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ 📥 نسخه قابل چاپ 🖥 Farsi.Khamenei.ir

🗞 ایران با ترور به زانو در نمی‌آید؛ دلیل؟! تجربه! 📩 نگاهی به اهداف و پیامدهای تکرار الگوی ترورهای ابتدای انقلاب در سرمقاله شماره جدید #صدای_ایران 📥 دریافت نسخه PDF 🖥 Farsi.Khamenei.ir

🗞 ایران با ترور به زانو در نمی‌آید؛ دلیل؟! تجربه! 📩 نگاهی به اهداف و پیامدهای تکرار الگوی ترورهای ابتدای انقلاب در سرمقاله شماره جدید #صدای_ایران👇 ✍️ ایرانیان تمام این قصه را یک بار بازی و تجربه کرده‌اند. چیزی نیست که بدون تجربۀ قبلی با آن مواجه شده باشند. چهار سال ابتدای انقلاب اسلامی از بهمن ۱۳۵۷ تا خرداد ۱۳۶۱ یک دورۀ فشردۀ تجربۀ تاریخی و سیاسی برای ملت و ساختار حاکمیتی ایران است. نظام سیاسی هنوز کاملاً پا نگرفته که حرکت‌های تجزیه‌طلبانۀ داخلی در برخی نقاط کشور آغاز می‌شود. مهار تجزیه‌طلب‌ها هنوز کامل نشده که دشمن خارجی به تمامیت ارضی کشور هجوم می‌آورد. در چنین وضعیتی ساختار مسلحانۀ نفاق داخلی هم رسماً اعلام جنگ مسلحانه می‌کند. نخستین رئیس‌جمهور از کشور متواری می‌شود و سیل ترورها عمدۀ شخصیت‌های سیاسی و نظامی و امنیتی را یک به یک هدف قرار می‌دهد. 🔹 جمهوری اسلامی در مرزها با دشمن خارجی روبروست و در داخل با نفاق سازماندهی شده‌ای که در ابتدای انقلاب حتی خود را بخشی از انقلاب اسلامی مردمی ایران می‌دانست. آشوب تجزیه‌طلب‌ها و تزلزل دستگاه‌ها و ساختارهای نظامی و دفاعی کشور هم مزید بر علت شده بود. 👈 همۀ اینها اما موجب نشد نهال جوان جمهوری اسلامی دچار شکست راهبردی شود. وضعیت امروز قطعاً از وضعیت چهار سال نخست پیروزی انقلاب به مراتب امیدوارکننده‌تر است. توطئۀ تجزیه‌طلب‌ها در همان روزهای نخستین جنگ با هوشیاری مردم و نیروهای نظامی و امنیتی در نطفه خفه شد. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به مراتب قدرتمندتر از آن روز هستند و مسالۀ راهبردی جنگ را ایران است که در تنگۀ هرمز تعیین کرده. 🔹 رؤیای دشمن برای لشکرکشی و تشکیل یک ائتلاف بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی ایران به جایی نرسیده. دلیلش هم نه احساسات حقوق بشری طرف‌های غربی بلکه قدرت ایران برای ضربه زدن به هر طرف ثالثی است که بخواهد وارد این نزاع شود. در داخل هم شاهد یک انسجام و اتحاد ملی علیه متجاوز خارجی هستیم. این‌ها معجزۀ جمهوری اسلامی است که حالا به یک ساختار تبدیل شده است. ساختاری که مبنای خود را روی قدرت و همراهی مردم بنا کرده است. ساختاری که بودن یا نبودن یک فرد تأثیر حیاتی در بقای کلیت مجموعه ندارد، هرچند فقدان افراد می‌تواند خسارت‌هایی داشته باشد اما مایۀ فروپاشی کل سیستم نیست. 🔹 اوج این مسأله در روزهای پس از شهادت رهبر شهید انقلاب رخ داد. جامعه و کشوری که نه تنها تعدادی از فرماندهان ارشد نظامی بلکه حتی رهبر و فرماندۀ کل قوای خود را در قالب یک موج ترور از دست داده بود اما خم نشد و نشکست. این واقعیت ملت ایران و ساختار قدرت در جمهوری اسلامی ایران است. چیزی که البته مورد اعتراف رسانه‌های دشمن هم هست. سرمستی‌های چند ساعت اول هر ترور را که کنار بگذاریم آرام آرام حرف‌های بخش‌های دیگری از اردوگاه دشمن هم مجال بروز پیدا می‌کنند. 🔹 حرف‌هایی که به صراحت می‌گویند این اقدامات با وجود بعضی مزایای تاکتیکی اما تأثیری در کلیت ساختار جمهوری اسلامی ایجاد نکرده و باعث این نمی‌شود که عقبۀ اجتماعی و مردمی آن فرو بپاشد. 🔹 قدرت در این کشور و ساختار نه در یک شکل و هرم عمودی و از بالا به پایین بلکه در یک نسبت کاملاً افقی جاری است. برای به زانو در آوردن ایران باید تک به تک ملت ایران را ترور کنند. رهبر شهید انقلاب این روزها را درست پیش‌بینی کرده بودند: ✏️ «بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ 📥 دریافت نسخه PDF 🖥 Farsi.Khamenei.ir

صحنه‌ای عجیب و غرورآفرین... حضور مقتدرانه یک بانوی بوشهری در کنار تاسیسات پالایشگاهی عسلویه و پرچم‌گردانی پس از حمله دشمن متجاوز به قطب انرژی ایران #یک_ایران_همدل_است ❤️ جلوه‌های همدلی و همبستگی مردم کشورمان در برابر تجاوز آمریکایی-صهیونی به خاک ایران عزیز   📩 ارسال گزارش‌های همدلی به @khamenei_Contact_ir @irane_hamdel

💌 #می‌نویسم_برای_پدر_شهیدم | میراث‌دار 🔰 تک‌نگاری‌هایی به قلم زنان ایرانی از روزهای پس از شهادت #آقاجان ما، شهید سیدعلی خامنه‌ای و دفاع مقدس ملت ایران در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی؛ اسفند ۱۴۰۴ 🔻 پدرانگی کردی. حالا بیا و تحویل بگیر! پدرجان! تو همیشه پشت ما در می‌آمدی. نازک‌تر از گل به ما نمی‌گفتی. خلف و ناخلف را فرزندانت صدا می‌کردی و دسته جمع همه‌ی ما را شریف می‌گفتی. هر چه را دست تنها کاشتی الان ما همگی با هم درو می‌کنیم. هیچ‌کس سهم‌ خواه نیست. در نبود تو امانت‌نگهدار شده‌ایم و همه را به خلف‌ترین برادر سپرده‌ایم. دعوا نداریم که دور سرش می‌گردیم. بیشتر از همه‌ی ما شبیه خودت است. انگار جوان شده‌ای. 🔻 پدر جان! آب توی دلت تکان نخورد. کاری شده‌ایم. من‌ِ سرمایی تنبل با کمردرد سه هفته است توی میدان تجریش ساعتها سرپا ایستاده‌ام و لرزیده‌ام در عوض کسِ دیگری شده‌ام؛ امیدوارتر و کاری‌تر. 🔻 فدایت شوم! خیالت تخت! زحمت هفتاد ساله‌ات را به باد نداده‌ایم که داریم دست به دست می‌کنیم برسانیم دست صاحبش. ✍🏻 طاهره نجفی خضر‌آبادی 🗓 شماره ٩٣ 🇮🇷 مجموعه‌روایت «می‌نویسم برای پدر شهیدم» فراخوانی است از حضور در قلب خیابان‌های ایران. متن یا فیلم خود از حضورتان در تجمعات این شبهای سوگ و حماسه را برای ما بفرستید به این شناسه: @reyhaneh_contact رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh