💌 #می‌نویسم_برای_پدر_شهیدم | یک کلاف ارادت 🔰 تک‌نگاری‌هایی به قلم زنان ایرانی از روزهای پس از شهادت #آقاجان ما، شهید سیدعلی خامنه‌ای و دفاع مقدس ملت ایران در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی؛ اسفند ۱۴۰۴، فروردین ١۴٠۵ 🔻 همه دارایی پیرزن یک کلاف نخ بود و برای خرید یوسف از بازار برده‌فروشان، ایستاده بود توی صف. وقتی از او پرسیدند مگر یوسف را به کلافی نخ می‌فروشند، گفت نه! ولی ارادت من که به او ثابت می‌شود. همین که اسمم در زمره خریداران باشد برایم کافیست. 🔻 حالا حکایت پیرزن، حکایت این روزهای ما شده. روزهایی که هرچه در چنته داریم، می‌گیریم توی دست و با خودمان می‌بریم کف خیابان. فرقی نمی‌کند همراه چند زن، بساط نون و پنیر و سبزی را در گوشه خیابان پهن کنی و لقمه بدهی به دست راهپیمایان شبانه یا مانند پیرمردی که یک ظرف استانبولی فلزی را گذاشته بود روی سقف ماشینش و توی آن برای مردم، اسپند دود می‌کرد، برای خدا دلبری کنی. یا حتی مثل آن پسر جوانی باشی که تندتند بادکنک‌های با نقش «ایران من» را باد می‌کرد و می‌داد دست بچه‌ها و وقتی خنده‌ی روی لب‌هایشان را می‌دید می‌گفت برای پیروزی رزمنده‌ها صلوات بفرستید. 🔻 موکب هنرورسانه هم از آن جمع خریداران بود که چادرهای موکبش را زیر پل هوایی توی بلوار صدوق علم کرده بود و وسط جنگ، دل مردم را با زیبایی هنر آرام می‌کرد. مردم گله‌به‌گله پتو پهن کرده و نشسته بودند جلوی غرفه‌ها. انگار‌نه‌انگار که جنگنده‌ها و پهپادها اگر از چنگال پدافندها گریز پیدا کنند، با تهدید بالای سر شهرها چرخ می‌خورند و هربار یک‌جا را به آتش می‌کشند. کفشم را درآوردم و از میان جمعیت عبور کردم. در چند قدمی موکب، پسر نوجوانی با لباس پلنگی ارتش، توی آن شلوغی ایستاده بود به نماز و وقتی سلام آخر را داد، بلند شد و به مرتب‌کردن صف‌ها مشغول شد. جلوتر رفتم و سرک کشیدم توی غرفه‌ها. غرفه اول، بانوان شاعر دور یک میز مستطیلی نشسته بودند و روی پوسترهای عکس امام شهید، شعرهای خودشان را می‌نوشتند و داغ‌داغ تحویل مردم می‌دادند. در غرفه بعدی، کاریکاتوریست‌ها داشتند روی برگه‌های سفید، ترامپ را توی قفس می‌کشیدند که چند بمب کنارش خورده و دارد به خودش می‌لرزد. در غرفه آخر هم خوشنویس‌ها «انّ معی ربی» را با خط زیبا روی پارچه نقش می‌زدند و یک نفر هم با چیزی مثل سشوار، رنگ تازه آن را خشک می‌کرد تا ماندگارتر بشود. زیر سقف آسمان، جمع خریداران جمع بودند. تا خدا کلاف چه کسی را بخرد. ✍🏻 فاطمه اکبری‌اصل 🗓 شماره ١٢٨ 🇮🇷 مجموعه‌روایت «می‌نویسم برای پدر شهیدم» فراخوانی است از حضور در قلب خیابان‌های ایران. متن یا فیلم خود از حضورتان در تجمعات این شبهای سوگ و حماسه را برای ما بفرستید به این شناسه: @reyhaneh_contact رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

🗞 شماره ۲۷۴ روزنامه اینترنتی رسانۀ KHAMENEI.IR تقدیم می‌شود به شهید حجت‌الاسلام‌ و‌المسلمین سیداسماعیل خطیب 🌷 وزیر اطلاعات که در حمله موشکی آمریکایی - صهیونی در اسفند ۱۴۰۴ به شهادت رسید. 📥 نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. 🖼روزنامه #صدای_ایران 📲 @sedaye_iran_newspaper

📢 به فرمان امام شهیدمان؛ 👈 این #جنگ_منطقه‌ای است 📸 قابی از پاسخ‌ سهمگین نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به متجاوزان آمریکایی-صهیونی در عملیات وعده صادق ۴ 📥 نسخه قابل چاپ 🔸 #سقوط_فرعون 🖥 Farsi.Khamenei.ir

📊 #نقشه_راه | نمودار درختی پیام نوروزی رهبر انقلاب به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

🌷 از ته دل به حضرت آقا گفتند: قربانت علی! 🎤آیت‌الله سیّدمجتبی حسینی خامنه‌ای، در گفت‌وگویی درباره‌ی پدر خود، حضرت آیت‌الله العظمی شهید سیّدعلی خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه: ✏️ یک خاطره‌ای را آقا خودشان از زمان ریاست جمهوری برایمان تعریف می‌کردند. خب عادت آقا این بود که به صورت مستمر، هر چند روز یک بار، با والدینشان تماس تلفنی می‌گرفتند و صحبت و احوالپرسی می‌کردند. یکی از روزها، آقا چند دقیقه‌ای با ایشان صحبت کردند و بعد خداحافظی کردند، مرحوم آقا هم خداحافظی کردند. بعد با این تصوّر که آقا گوشی را گذاشته‌اند، خیلی آرام ــ که انگار دارند با خودشان صحبت می‌کنند ــ با همان لهجه‌ی شیرین ترکی گفتند «قربانت علی». ایشان تصوّر می‌کردند که آقا گوشی را گذاشته‌اند، ولی آقا هنوز گوشی را نگه داشته بودند و این جمله را شنیده بودند. 📩 شماره ۳ از ۱۷ 🖼 متن کامل مصاحبه منتشر نشده و تفصیلی رسانه KHAMENEI.IR با حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای را از اینجا بخوانید: farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=62806