🗞 اربعین ایستادگی 👈 ملّت ایران یک‌تنه نسخۀ اتاق‌فکرهای واشنگتن و تل‌آویو برای بلعیدن ایران را خنثی کرد 📩 سرمقاله شماره جدید #صدای_ایران👇 📝 در یکی از دیدارهایی که در امریکا داشتم، این آقای برژینسکی ملاقاتی با من داشت. در ضمن ملاقات، وقتی این درخواست را طرح کرد که چه کنیم که روابط استراتژیک ما با شما برقرار است، انگشتش را روی میز حرکت داد و گفت: همه نقشۀ این منطقه غرب آسیا را ما خط‌خطی کردیم و این کشورها را به وجود آوردیم. همۀ این کشورهای منطقه این شکلی به وجود آمدند، به جز دو کشور: ایران و مصر! شما بودید، هستید و خواهید بود! این عبارات، مضمون بخش‌هایی از یکی از مصاحبه‌های شهید علی لاریجانی است. شهید لاریجانی در ادامه تأکید می‌کند که فردی که عقبه و ریشۀ یک ملت را می‌شناسد، این‌گونه نگاهی به آن دارد. 🔹️ آنچه بعد از تهاجم نظامی اخیر امریکا و اسرائیل در کوچه و خیابان‌های ایران رخ داد، نمود مسلم همین خاطرۀ شهید لاریجانی است. ملتی که حافظۀ تاریخی دارد و در امتداد تاریخ بر مدار و محور توحید حرکت کرده و در عین حال، به دلیل برخورداری از روحیۀ آزادی و عزت، زیر بار تحقیرهای تحمیل‌شدۀ خارجی نرفته است. هر بار هم که با تجاوز روبه‌رو شده، بعد از طی یک دورۀ فترت، مجدداً سر بلند کرده است. تاریخ چند قرن اخیر ایران، اثبات این مدعاست که هر بار مجدداً از خاک برخاسته است. حافظه و امتداد تاریخی این ملت، در کنار روحیۀ موحدانه و آزاده‌اش، این را نمی‌پذیرد که فرش قرمز زیر پای متجاوز خارجی پهن کند. 🔹️ همۀ این‌ها در کنار شخصیتی ملی که بعد از انقلاب اسلامی شکل گرفته و خاطرات تلخ جنگ جهانی دوم و کودتای ۲۸ مرداد و استعمارزدگی و وابستگی عمیق خاندان پهلوی به خارجیِ استعمارگرِ مستکبر را هنوز از یاد نبرده، از شخصیت ایرانیِ مسلمان، هویتی ساخته که تن به تسلیم و ذلت نمی‌دهد. این هویت شاید در ظاهر بعضی تحلیل‌گران و مفسران را به اشتباه بیندازد، اما آن هنگام که معرکه بالا می‌گیرد و زنگارها کنار می‌رود و ماهیت اصلی هویت ملی ایرانیان خود را آشکار می‌کند، همان چیزی رخ می‌دهد که در ۴۰ شب و روز اخیر در خیابان و کوی و برزن ایران دیدیم. 🔹️ مردمی که از ابتدای تجاوز لشکر مستکبر اشقیای زمان، نه‌تنها با او همراه نشدند، نه‌تنها بخشی از نقشه و طراحی عملیاتی او نشدند و نه‌تنها امید او را ناامید کردند، بلکه درست در نقطۀ مقابل ایستادند و در یک خط و جبهۀ متحد و متشکل، تبدیل به عقبۀ اجتماعیِ نیروهای مسلح شدند تا مشت مدافعان ایران پرقدرت‌تر بر دهان متجاوز زده شود. مردمی که ۴۰ شبانه‌روز و در روزهای ابتدایی، با زبان روزه و در ادامه، زیر آتش بمباران دشمن، یکجا و یک‌صدا مقاومت و استقامت را فریاد می‌زدند. مردمی که در روزهای ابتدایی، در غیاب رهبر جامعه و فرماندهان نظامی، جامعه و کشور و انقلاب را رهبری کردند. 🔹️ مردمی که با سینۀ ستبر و مشت محکم و پرچم به دست، حالا در اربعین ایستادگی و استقامت خود ایستاده‌اند و کار را به جایی رسانده‌اند که دشمن متکبر کافرشان روی به ناسزا آورده است. چه افتخاری بالاتر از اینکه فرعون از استقامت و ایستادگی و آزادگی و شکوه این مردم به ستوه آمده است. ملت حالا در اربعین جنگ و اربعین سیدالشهدا‌ی ایران، محکم‌تر از قبل پرچم را در دست گرفته و جلوی یاوه‌گویی‌های یکی از فرعون‌صفتان تاریخ ایستاده است. درود خدا بر این جماعت مبعوث‌شده! 🏴 #بعثت_خون 📥دریافت نسخه PDF 🖥 Farsi.Khamenei.ir

🏴 گزارش تصویری؛ حضور و تجمع مردم سراسر کشور در آستانه اربعین حضرت آیت‌الله العظمی امام سیّدعلی حسینی خامنه‌ای قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه، در بیعت با رهبر انقلاب اسلامی و دفاع از ایران عزیز. ۱۴۰۵/۱/۱۷ ▪️ #بعثت_خون 🖥 Farsi.khamenei.ir

🔰 هر دو در یک قاب 🇮🇷 روایت شاگرد از معلم شهید ✍🏻 درباره شهید بشری‌سادات حسینی خامنه‌ای، دختر گرامی رهبر شهید انقلاب 🔻 این جمع کوچک بود. آن هم یک جمع کوچک دخترانه! همان دو، سه روز اولی که دبیرستانی می‌شدی، می‌فهمیدی قرار است «دختر آقا» را ببینی. اگر خوش‌شانس بودی و می‌توانستی زود با بچه‌های سال‌بالایی دوست شوی، اطلاعات بیشتری هم به دست می‌آوردی. 🔻 من از همان خوش‌شانس‌ها بودم. اولین‌بار سر کلاس زبان بود که از بچه‌های سال‌بالایی توصیف معلم جادویی کلاس تاریخ ادبیات را شنیدم. اما باید یک سال به انتظار می‌نشستم تا بالأخره درس تاریخ ادبیات در برنامه‌ی هفتگی من هم بیاید. 🔻 زمان موعود فرا رسید و ما هم رفتیم دوم دبیرستان. ساعت کلاس تاریخ ادبیات شد و خانم حسینی با یک مانتوی قهوه‌ای‌رنگ ساده به کلاس آمدند. رفتارشان، لباسشان، همه‌چیزشان آن‌چنان ساده بود که اگر در این یک سال از دختر رهبر بودن‌شان مطمئن نشده بودی، احتمال هم نمی‌دادی کسی که می‌بینی بتواند اندک‌نسبتی با شخص اول مملکت داشته باشد. 🔻 هفته‌ها می‌گذشت، اما آن لباس قهوه‌ای‌رنگ ساده، همان بود که بود. آن‌قدر که دیگر بین‌مان تبدیل به یک شوخی شده بود؛ «انگار خانم حسینی یک کمد پر از همین یک لباس دارد!» مگر محرم‌ها یا شهادت ائمه، که یک مانتوی مشکی، به سادگی همان مانتوی قبلی، به تن‌تان می‌دیدیم. 🔻 خوب یادم هست که یک‌بار با دخترتان آمدید سرکلاس. ما هم از دیدن «نوه‌ی آقا» ذوق‌زده بودیم، هم متعجب. متعجب از این‌که دختر رهبر هم مثل تمام مردم، گاهی ممکن است نتواند دخترکش را به فامیل و دوست و آشنا بسپارد و مجبور است با دخترش به مدرسه بیاید، و خبری از مهدکودکی ویژه یا پرستار و... نیست. سرکلاس، دخترتان حوصله‌اش سر رفت و پرسید: «مامان من چی می‌خوام؟!» شما یک ماژیک آبی برداشتید «شاید اینو می‌خوای مامان جان؟» و شنیدید «نه!» ولی آن‌قدر با صبوری و مهر، اما سریع - تا ما از درس عقب نمانیم - آزمون و خطا کردید، تا بالأخره دخترک‌تان فهمید چه می‌خواهد و سرش گرم شد. 🔻 ما آن‌قدر در کلاس حواسمان پرت شما بود که کم‌تر می‌توانستیم ازتان تاریخ ادبیات یاد بگیریم. ما از شما کمی تاریخ ادبیات یاد گرفتیم و بسیاری زندگی. ساده بودن، مهربان بودن، دقیق بودن؛ ما حتی محکم اما متواضع راه رفتن شما را هم با دقت نگاه می‌کردیم. انگار تمام تلاشمان مشق کردن ِ چگونه مثل شما بودن بود. 🔻 گاهی هم سرکلاس یک چشم‌مان به چهره‌ی شما بود و یک چشم‌مان به قاب عکس بالای کلاس، تا ببینیم شما چقدر شبیه پدرتان‌اید. به جز قد و بالایتان که واضحاً شبیه ایشان بود، می‌گشتیم تا ببینیم چهره‌ی‌تان بیشتر شبیه است یا حرکاتتان. 🔻 حالا اما نیاز به چشم چرخاندن نیست. شما هر دو در یک قاب‌اید. شما بیش از همیشه شبیه پدرتان‌اید، و زیرسایه‌ی یک درخت نشسته‌اید و ما را می‌بینید. شما حالا برای آن‌که بدانید ما، که دختران داغ‌دیده‌ی شماییم، چه می‌خواهیم، نیاز به آزمون و خطا ندارید. چرا که از عمق دل‌های سوخته‌ی ما باخبرید. رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh