تا کی قسمت ما جاموندن و نگاه کردنه؟!

بی‌خیال! ما حتی نمی‌تونستیم با عصا راه رفتنتو تحمل کنیم. پیکر و وداع و تشییع دیگه چیه؟

بود صبور دل اندر فراق تو؟ حاشاک!

یک ایران بر دستانِ تو تشییع می‌شود؛ بیا و برایمان تلقین بخوان ما زیر خروارها بغض و اندوه دفنیم...

إِلهِی... قَلْبِی مَحْجُوبٌ؛

وَ نَفْسِی مَعْیوبٌ؛

وَ عَقْلِی مَغْلُوبٌ؛

وَ هَوَائِی غَالِبٌ؛

وَ طَاعَتِی قَلِیلٌ، وَ مَعْصِیتِی کثِیرٌ؛

وَ لِسَانِی مُقِرٌّ بِالذُّنُوبِ...

و با این اوصاف، چاره‌ام چیست؟!

اگه رفتید دیدار و بدرقه‌ی رهبر شهید، یه سلام از منِ نیم من به آقا بدید... بگید این دخترک‌تون از زنده‌بودنش شرمنده‌اس... ببخشیدش(: