9.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸واکنش کاربران خارجی به آهنگی که درباره پاسخ موشکی ایران به تجاوز رژیم جنایتکار صهیونیستی بود.
#مرگ_بر_اسرائیل #وعده_صادق
3.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸نماهنگ کاربران خارجی برای موشک باران تلاویو توسط ایران ...
کریستیانو رونالدو ....
#مرگ_بر_اسرائیل #وعده_صادق
1.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸نماهنگ کاربران خارجی برای موشک باران اسرائیل توسط ایران ...
این قسمت هایپرسونیک میگ میگ ....
#مرگ_بر_اسرائیل #وعده_صادق
8.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔹مردی با ۱۰ سال سن/برادر است دیگر طاقت دیدن درد خواهر را ندارد 😔
🔹در سرزمینی که #کودکان فرصتی کوتاه دارند، پسربچهای ۱۰ ساله از رنجی میگوید که فراتر از طاقت #انسان است.
🔹 پروژه اسرائیل همان قتلعام غزه در ایران هست
#مرگ_بر_اسرائیل
🔵رئیسجمهور در اجلاس اکو: نیروهای مسلح ما درس خوبی به متجاوزان دادند و مانع گسترش جنگ در منطقه شدند.
#مرگ_بر_اسرائیل #وعده_صادق
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ للهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَالْحَسَنِ والْحُسَيْنِ ـ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِمْ وَسَلَّمَ ـ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، وَمَغْفِرَتُهُ وَرِضْوَانُهُ وَعَلَى رُوحِكَ وَبَدَنِكَ.
السلام عليك يا سيدي ومولاي يا أباالفضلالعباس
💔🖤
5.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💠اَلسَّلَامُعَلَیکَیَاقَمربنیهاشمعلیهالسلام
کلیپ "چشمِ امید"
💫وصیت اميرالمؤمنين علیه السلام هنگام شهادت به حضرت عباس (ع)
💫آجرک الله یا مولای یا صاحب الزمان
اشک چشمتون جاری شد برای فرجِ صاحب عزا دعا کنید...
✍حال دلتون خوب شد دعامون کنید
#اباالفضل #تاسوعا #امام_حسین
🇮🇷
اصحاب سیدالشهدا (ع) مشتاقان واقعی پروردگار
مشتاق حقيقى، بهره و نصيبى از لذت قرب الهى را برده و نور جمال حق به قلب او تابيده و مرتبهاى از مراتب قرب را يافته و طالب كمال آن است.
شهداى كربلا بهترين شاهد براى شناخت مشتاقان واقعى هستند كه نخوردند و نياشاميدند و در دنیا ساكن نشدند و خدا را شب و روز عبادت كردند تا آنكه خود را به آنچه مشتاق بودند رسانيدند. حضرت سيّدالشهدا (ع) در شأن آن شهداى والامقام مىفرمايد:
«لا يَجِدُونَ ألمَ مسِّ الحَديدِ.»[1]
در نمونههاى دنيايى نيز اين حقيقت روشن است كه وقتی افرادى مشتاق انجام عملى و يا ديدار محبوبى هستند مشكلات و سختىهايى كه بر سر راه آنان قرار مىگيرد را متوجه نمىشوند. سرما، گرما، سختى راه و آنچه در حال عادى موجب آزار و اذيت انسان است را در حال شوق احساس نمىكنند تا آن عمل را انجام دهند و يا به لقاى محبوب خود نائل آيند.
مشتاق حقيقى، بهره و نصيبى از لذت قرب الهى را برده و نور جمال حق به قلب او تابيده و مرتبهاى از مراتب قرب را يافته و طالب كمال آن است.
پروانگان شمع وجود سیدالشهدا (ع)
شواهد تاريخي به خوبي اين حقيقت را نشان ميدهد كساني كه از مكتب پاك و الهي حضرت امام حسين (ع) و يارانش فاصله گرفتند، از درون تهي شده و حيات معنوي آنان به پايان ميرسد؛ امّا كساني كه از اين مكتب، درس عشق و مردانگي آموختند تا روز قيامت بر حيات معنوي خود استمرار دارند و اگر روزي درس عشق را به فراموشي بسپارند، تمام درهاي رحمت الهي به رويشان بسته ميشود. ياران حضرت سيّدالشهدا (ع) نيز از اين مكتب درسهاي زيادي آموختند و آن را در واقعة عاشورا نشان دادند:
ياران امام حسين (ع) در اين مكتب چنان تربيت شدند كه فقط دوست داشتند در كنار حضرت باشند ولو آنكه در اين راه سختيهاي فراواني ديده و دستها، چشمها و ديگر اعضا را از دست دهند. آنان همچون پروانهاي دور شمع وجودي حضرت سيّدالشهداء (ع) طواف میکردند و نور عشق را در درون خود شعلهور ميكردند.
چنان ساقي نمود از باده مستش
اگر دستم ز دستم رفت غم نيست
بزن تيري به چشم نازنينم
كه داد از فرط مستي، هر دو دستش
سرم را ميدهم كز دست كم نيست
كه غير از دوست، چيزي را نبينم
مکاشفه حضرت سيّدالشهدا (ع) در عصر تاسوعا
لشکر عمر سعد و یزید در واقعة كربلا بسیار عجله ميكردند تا نبرد هر چه سريعتر پايان پذيرد و آنان به ثروتها و مقامهايي كه عبيدالله بن زياد به آنان وعده داده بود برسند؛ از اين رو آنان ميخواستند در روز تاسوعا به خيمههاي حضرت سيّدالشهدا (ع) حمله كنند. عمر بن سعد[2] به سربازان خود فرمان داد: «به لشكر مقابل يورش بريد و مردانشان را به قتل برسانيد، زنان و كودكان را اسير كنيد تا امشب به كوفه بازگرديم[3].»
نداي حمله دشمن به گوش حضرت زينب3رسيد. ايشان وارد خيمه حضرت سيّدالشهدا (ع) شده و قصد داشت اين خبر را به برادر بزرگوارشان برساند؛ امّا مشاهده كرد حضرت سيّدالشهدا (ع) سر را به زانو گذاشته و در عالم رؤيا به سر ميبرد، پس اندكي صبر نمود؛ ولي از آن جايي كه خبر مهمّي بود، ناچار شد حضرت را بيدار كرده و اين خبر را به ايشان بفرمايد. وقتي حضرت چشمان مباركشان را گشود به حضرت زينب3 فرمود: «در عالم رؤيا، رسول خاتم (ص) ، حضرت زهرا3، اميرمؤمنان (ع) ، حضرت امام حسن مجتبي (ع) و فرشتگان الهي را مشاهده كردم كه همه آغوشهاي خود را گشوده و به من ميفرمودند: حسين جان! وقت بازگشت فرا رسيده است! سپس خود را تنها در بياباني يافتم، مشاهده كردم كه سي هزار حيوان درّنده در اطراف من هستند و به من حمله ميكنند. در ميان آنان موجود قوي هيكلي كه دندانهای پیشینش، برآمدگي داشت مرا كشت.[4]»
در اين خواب اسرار و حقايق زيادي نهفته شده است. در عالم برزخ، اعمال انسان، به صورتهاي حقيقي در مقابل او قرار ميگيرد و آن شخص ميفهمد كه آيا به صورت انسان در روز قیامت محشور ميشود و يا به صورت حيوان درّنده و یا بدتر از آن:
(كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ)[5]
امّا لشكريان يزيد و شمر ملعون مرتكب اعمال قبیحی شدند كه به صورت موجودات درّنده محشور خواهند شد! گناهان زياد موجب ميشود انسان از حقيقت انساني خود فاصله بگيرد و كارش به جايي برسد كه دستش به خونِ یکی از والاترين انسانهای عالم آفرينش يعني حضرت سيّدالشهدا (ع) آلوده شود.
اين نكته تذكّر مهمي براي افراد بیتوجه به معارف دینی، زنان بيحجاب و جوانان گنهكار است. آنان بايد به تجزيه و تحليل منابع تاريخي بپردازند تا هشیار گشته و بدانند کسانی كه امامان معصوم: را به شهادت رسانده چه ويژگيهايي داشتند و كساني كه حامي مقام ولايت و امامت بودند، چه اوصافی و ویژگیهایی را در زندگی داشتند.
پی نوشت ها:
[1] . بحارالأنوار:45/80؛ آنان درد آهن را احساس نكردند. متن کامل روایت: «قال الحسين7 لأصحابه قبل أن يقتل: إن رسول الله9 قال لي: يا بني إنك ستساق إلى العراق، وهي أرض قد التقى بها النبيون وأوصياء النبيين، وهي أرض تدعى عموراً، وإنك تستشهد بها ويستشهد معك جماعة من أصحابك لا يجدون ألم مس الحديد.»
[2]. عمر بن سعد: فرماندة سپاه ابن زياد در كربلا بود كه با امام حسين7 جنگيد و دستور داد پس از شهادت آن حضرت، اسب بر بدن او تاختند و اهل بيت او را اسير كرده به كوفه بردند. عمرسعد، پسر سعد بن وقاص از سرداران صدر اسلام بود. وى قبل از حادثة عاشورا آماده حركت به سوى رى بود كه حكمرانى آنجا را به او داده بودند، ولى به دستور ابن زياد همراه با سپاهى مأمور جلوگيرى از ورود امام حسين7 به كوفه و وادار كردن او به بيعت با يزيد و يا جنگ و كشتن او در صورت امتناع شد و برای مقابله با حسين بن على8به كربلا رفت. عمر سعد، در ايام قيام مختار از كوفه گريخت، اما وقتى مردم كوفه دوباره بر ضدّ مختار خروج كردند، بازگشت و رهبرى را به عهده گرفت، ولى باز هم به سوى بصره گريخت و سپس دستگير و نزد مختار آورده شد. در مجلس مختار، به دستور وى او را كشتند و سرش را به مدينه نزد محمد حنفيه فرستادند(فرهنگ عاشورا، با تلخیص).
[3] . انساب الاشراف 3/391؛ تاریخ الامم و الملوک، 5/418؛ الارشاد 2/90 الاخبارالطوال256.
[4] . الاخبار الطوال: 256.
[5]. أعراف(7): 179؛ آنان مانند چهارپايانند بلكه گمراهترند.
برگرفته از
کتاب: آیین اشک و عزا در سوگ سیدالشهدا علیه السلام
نوشته: استاد حسین انصاریان
بسم الله الرحمن الرحیم
ياران امام زمان # در دوران ظهور
موضوع:یاران امام زمان # در دوران ظهور
حضرت دانیال و حضرت یونس علیهما السلام:
از جمله کسانی که در روایات از آنان با عنوان یاران امام زمان # نام برده شده است، حضرت دانیال × و حضرت یونس × دو پیامبر خداوند عز و جل میباشند، که در فتوحات و برخورد با دشمنان سهم بزرگی دارند؛
ذیل آیه شریفهی ﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ﴾[1] روایتی از امام باقر × است:
وَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا سَعْدٌ الْجَلَّابُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ × قَالَ قَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ علیهما السلام لِأَصْحَابِهِ قَبْلَ أَنْ يُقْتَلَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ |قَالَ يَا بُنَيَّ إِنَّكَ سَتُسَاقُ إِلَى الْعِرَاقِ وَ هِيَ أَرْضٌ قَدِ الْتَقَى بِهَا النَّبِيُّونَ وَ أَوْصِيَاءُ النَّبِيِّينَ وَ هِيَ أَرْضٌ تُدْعَى عَمُورَا وَ إِنَّكَ تُسْتَشْهَدُ بِهَا وَ يُسْتَشْهَدُ مَعَكَ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِكَ لَا يَجِدُونَ أَلَمَ مَسِّ الْحَدِيدِ وَ تَلَا قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ تَكُونُ الْحَرْبُ عَلَيْكَ وَ عَلَيْهِمْ بَرْداً وَ سَلَاماً فَأَبْشِرُوا فَوَ اللَّهِ لَئِنْ قَتَلُونَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى نَبِيِّنَا ثُمَّ أَمْكُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ فَأَخْرُجُ خَرْجَةً يُوَافِقُ ذَلِكَ خَرْجَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ × وَ قِيَامَ قَائِمِنَا وَ حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ |ثُمَّ لَيَنْزِلَنَّ عَلَيَّ وَفْدٌ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لَمْ يَنْزِلُوا إِلَى الْأَرْضِ قَطُّ وَ لَيَنْزِلَنَّ إِلَيَ جَبْرَئِيلُ وَ مِيكَائِيلُ وَ إِسْرَافِيلُ وَ جُنُودٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ لَيَنْزِلَنَّ مُحَمَّدٌ وَ عَلِيٌّ وَ أَنَا وَ أَخِي وَ جَمِيعُ مَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي حَمُولَات مِنْ حَمُولَاتِ الرَّبِّ خَيْلٍ بُلْقٍ مِنْ نُورٍ لَمْ يَرْكَبْهَا مَخْلُوقٌ ثُمَّ لَيَهُزَّنَّ مُحَمَّدٌ |لِوَاءَهُ وَ لَيَدْفَعَنَّهُ إِلَى قَائِمِنَا مَعَ سَيْفِهِ ثُمَّ إِنَّا نَمْكُثُ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ يَخْرُجُ مِنْ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ عَيْناً مِنْ دُهْنٍ وَ عَيْناً مِنْ لَبَنٍ وَ عَيْناً مِنْ مَاءٍ ثُمَّ إِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ × يَدْفَعُ إِلَيَّ سَيْفَ رَسُولِ اللَّهِ |فَيَبْعَثُنِي إِلَى الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ وَ لَا آتِي عَلَى عَدُوٍّ إِلَّا أَهْرَقْتُ دَمَهُ وَ لَا أَدَعُ صَنَماً إِلَّا أَحْرَقْتُهُ حَتَّى أَقَعَ إِلَى الْهِنْدِ فَأَفْتَحَهَا وَ إِنَ دَانِيَالَ وَ يُونُسَ يَخْرُجَانِ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ × يَقُولَانِ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ يَبْعَثُ مَعَهُمَا إِلَى الْبَصْرَةِ سَبْعِينَ رَجُلًا فَيَقْتُلُونَ مُقَاتِلَتَهُمْ وَ يَبْعَثُ بَعْثاً إِلَى الرُّومِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ لَهُمْ ثُمَّ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ دَابَّةٍ حَرَّمَ اللَّهُ لَحْمَهَا حَتَّى لَا يَكُونَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ إِلَّا الطَّيِّبُ وَ أَعْرِضُ عَلَى الْيَهُودِ وَ النَّصَارَى وَ سَائِرِ الْمِلَلِ وَ لَأُخَيِّرَنَّهُمْ بَيْنَ الْإِسْلَامِ وَ السَّيْفِ فَمَنْ أَسْلَمَ مَنَنْتُ عَلَيْهِ وَ مَنْ كَرِهَ الْإِسْلَامَ أَهْرَقَ اللَّهُ دَمَهُ وَ لَا يَبْقَى رَجُلٌ مِنْ شِيعَتِنَا إِلَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْهِ مَلَكاً يَمْسَحُ عَنْ وَجْهِهِ التُّرَابَ وَ يُعَرِّفُهُ أَزْوَاجَهُ وَ مَنَازِلَهُ فِي الْجَنَّةِ وَ لَا يَبْقَى عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَعْمَى وَ لَا مُقْعَدٌ وَ لَا مُبْتَلًى إِلَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ بَلَاءَهُ بِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ لَتَنْزِلَنَّ الْبَرَكَةُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ حَتَّى إِنَّ الشَّجَرَةَ لَتَقْصِفُ بِمَا يُرِيد اللَّهُ فِيهَا مِنَ الثَّمَرِ وَ لَيُؤْكَلَنَّ ثَمَرَةُ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ وَ ثَمَرَةُ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ لَيَهَبُ لِشِيعَتِنَا كَرَامَةً لَا يَخْفَى عَلَيْهِمْ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَ مَا كَانَ فِيهَا حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ يُرِيدُ أَنْ يَعْلَمَ عِلْمَ أَهْلِ بَيْتِهِ فَيُخْبِرَهُمْ بِعِلْمِ مَا يَعْلَمُون[2]