➖فرمایش امیرالمومنین‌ «علیه‌السلام» هنگام تجهیز بدن پاک و مطهر پیامبر «‌صلی‌الله‌علیه‌وآله» 🔺«قَالَهُ وَ هُوَ يَلِي غُسْلَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ تَجْهِيزَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَ الْإِنْبَاءِ وَ أَخْبَارِ السَّمَاءِ خَصَّصْتَ حَتَّى صِرْتَ مُسَلِّياً عَمَّنْ سِوَاكَ وَ عَمَّمْتَ حَتَّى صَارَ النَّاسُ فِيكَ سَوَاءً وَ لَوْ لَا أَنَّكَ أَمَرْتَ بِالصَّبْرِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْجَزَعِ لَأَنْفَدْنَا عَلَيْكَ مَاءَ الشُّئُونِ وَ لَكَانَ الدَّاءُ مُمَاطِلًا وَ الْكَمَدُ مُحَالِفاً وَ قَلَّا لَكَ وَ لَكِنَّهُ مَا لَا يُمْلَكُ رَدُّهُ وَ لَا يُسْتَطَاعُ دَفْعُهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي اذْكُرْنَا عِنْدَ رَبِّكَ وَ اجْعَلْنَا مِنْ بَالِك 🔸«این سخن را حضرت علی (علیه‌السلام) در حالی فرمود که خود مشغول غسل و تجهیز رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بود: پدر و مادرم فدای تو باد! با وفات تو چیزی قطع شد که با وفات هیچ‌کس دیگر قطع نشده بود؛ از نبوت، خبر دادن، و اخبار آسمانی. تو چنان ویژه بودی که تسلی‌بخش دیگران شدی، و چنان فراگیر بودی که همه مردم در غم تو برابر شدند. اگر تو دستور به صبر نداده بودی و از بی‌تابی نهی نکرده بودی، اشک‌هایمان را برایت جاری می‌کردیم تا خشک شود، و اندوه همچون بیماری‌ای مزمن همراه ما می‌ماند و غم، هم‌نشین همیشگی‌مان می‌شد. اما این مصیبتی است که بازگشتش ممکن نیست و دفع آن در توان ما نیست. پدر و مادرم فدای تو باد! ما را نزد پروردگارت یاد کن و در خاطر خود نگه‌دار.» 🔺«قوله ع ما لم ينقطع إذ في موت غيره ص من الأنبياء كان يرجى نزول الوحي على غيره فأما هو ص فلما كان خاتم الأنبياء لم يرج ذلك قوله ع خصصت أي في المصيبة أي اختصت و امتازت مصيبتك في الشدة بين المصائب 🔸علامه مجلسي رحمة الله‌علیه: فرمایش حضرت (علیه‌السلام): «چیزی با وفات تو قطع شد که با وفات دیگر پیامبران قطع نمی‌شد؛ زیرا در وفات دیگر پیامبران، امید می‌رفت که وحی بر دیگری نازل شود. اما درباره تو، چون خاتم پیامبران بودی، دیگر امیدی به نزول وحی بر کسی نبود. و فرمودند: "مصیبت تو اختصاص یافت" یعنی مصیبت تو در میان همه مصیبت‌ها، از نظر شدت و عظمت، ممتاز و بی‌مانند شد.» 📚منابع: 1:نهج البلاغه لصبحی صالح، ص355 2:بحارالانوار، (ط – بیروت)، ج22، 542

➖شهادت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، سخت‌ترین و جان‌سوزترین بلایی است که بشریت از آغاز خلقت تا پایان قیامت متحمل شده است. ✍🏻با شهادت پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه‌وآله»، برترین انسان و نخستین آفریده الهی از میان بشر رخت بربست. درک ژرفای این مصیبت، تنها برای کسانی ممکن است که از مقام عصمت برخوردارند؛ چرا که عظمت وجودی آن حضرت، فراتر از فهم معمول انسان‌هاست. از این‌رو، شهادت پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌وآله»، دردناک‌ترین و سهمگین‌ترین واقعه‌ای است که در تاریخ خلقت رخ داده است؛ زیرا بشریت، از حضور بهترین آفریده خداوند متعال محروم گردید. 🔺أظْلَمَتِ اَلْأَرْضُ لِغَيْبَتِهِ وَ كَسَفَتِ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ وَ اِنْتَثَرَتِ اَلنُّجُومُ لِمُصِيبَتِهِ وَ أَكْدَتِ اَلْآمَالُ وَ خَشَعَتِ اَلْجِبَالُ وَ أُضِيعَ اَلْحَرِيمُ وَ أُزِيلَتِ اَلْحُرْمَةُ عِنْدَ مَمَاتِهِ فَتِلْكَ وَ اَللَّهِ اَلنَّازِلَةُ اَلْكُبْرَى وَ اَلْمُصِيبَةُ اَلْعُظْمَى لاَ مِثْلُهَا نَازِلَةٌ 🔸حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها: زمین به سبب غیبت او تاریک شد، خورشید و ماه گرفتند، ستارگان از هم پاشیدند از شدت مصیبت او، امیدها نقش بر آب شد، کوه‌ها فروتن گشتند، حریم‌ها از بین رفت، و حرمت‌ها با وفات او از میان برداشته شد. به خدا سوگند، این همان نازله کبری و مصیبت عظماست؛ هیچ مصیبتی مانند آن نازل نشده و هیچ بلایی به این سرعت و شدت رخ نداده است. 🔺قالَ الإمام علي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: عَلَى قَبْرِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَاعَةَ دَفْنِهِ: إِنَّ اَلصَّبْرَ لَجَمِيلٌ إِلاَّ عَنْكَ وَ إِنَّ اَلْجَزَعَ لَقَبِيحٌ إِلاَّ عَلَيْكَ وَ إِنَّ اَلْمُصَــابَ بِكَ لَجَلِيلٌ وَ إِنَّهُ قَبْلَكَ وَ بَعْدَكَ لَجَلَلٌ 🔸امام علی علیه‌السلام در کنار قبر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، در لحظه دفن ایشان فرمود: صبر، زیباست؛ جز در فراق تو. بی‌تابی، ناپسند است؛ جز بر مصیبت تو. مصیبت تو، عظیم و سنگین است؛ و همانا پیش از تو و پس از تو، هیچ مصیبتی به بزرگی آن نیست. 🔺«عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ سَالِمٍ عَنْ رَجُلٍ‏ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص بَاتَ آلُ مُحَمَّدٍ ع بِأَطْوَلِ لَيْلَةٍ حَتَّى ظَنُّوا أَنْ لَا سَمَاءَ تُظِلُّهُمْ وَ لَا أَرْضَ تُقِلُّهُم‏» 🔸امام باقر (علیه السلام) فرمود: چون پيغمبر «صلی‌الله‌علیه‌وآله» از دنيا رفت، خاندان محمد «صلی‌الله‌علیه‌وآله» درازترين شب را گذراندند، تا آنكه پنداشتند نه آسمانى است كه بر آن‌ها سايه اندازد و نه زمينى كه آن‌ها را بردارد. 📚منابع: 1: مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)، ج‏2، ص: 206 2: حکمت ۲۹۲ نهج البلاغه 3: الكافي ج‏1، ص: 445

https://eitaa.com/hejrat_ir

بسم الله الرحمن الرحیم ➖خانواده‌ای نحس که هرکدام در شهادت سه امام شریک بودند 1. معرفی خانواد 2. پدر خانواده شریک در شهادت امیرالمومنین علیه‌السلام 3. دختر خانواده شریک در شهادت امام حسن‌علیه‌السلام 4. پسر خانواده شریک در شهادت امام حسین‌علیه‌السلام ➖خانواده نحس اشعث 🛑عنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: إِنَّ الْأَشْعَثَ بْنَ قَیْسٍ شَرِکَ فِی دَمِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ ابْنَتُهُ جَعْدَةُ سَمَّتِ الْحَسَنَ وَ مُحَمَّدٌ ابْنُهُ شَرِکَ فِی دَمِ الْحُسَیْنِ علیه السلام. 🔰امام جعفر صادق علیه السّلام فرمودند: اشعث بن قیس در ریختن خون حضرت امیر علیه السّلام شرکت داشت. جعده دخترش امام حسن(علیه السلام) را مسموم نمود، پسرش محمّد در ریختن خون امام حسین(علیه السلام) سهیم بود 📚:کافی ج۸ ص۱۶۷ ➖خانواده نحس اشعث پدر خانواده(اشعث بن قیس) 🛑و من كلام له (علیه السلام) قاله للأشعث بن قيس و هو على منبر الكوفة يخطب، فمضى في بعض كلامه شي‏ء اعترضه الأشعث فيه، فقال: يا أميرالمؤمنين، هذه عليك لا لك، فخفض (علیه السلام) إليه بصره ثم قال: مَا يُدْرِيكَ مَا عَلَيَّ مِمَّا لِي، عَلَيْكَ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ لَعْنَةُ اللَّاعِنِينَ، حَائِكٌ ابْنُ حَائِكٍ، مُنَافِقٌ ابْنُ كَافِرٍ؛ وَ اللَّهِ لَقَدْ أَسَرَكَ الْكُفْرُ مَرَّةً وَ الْإِسْلَامُ‏ أُخْرَى، فَمَا فَدَاكَ مِنْ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَالُكَ وَ لَا حَسَبُكَ، وَ إِنَّ امْرَأً دَلَّ عَلَى قَوْمِهِ السَّيْفَ وَ سَاقَ إِلَيْهِمُ الْحَتْفَ لَحَرِيٌّ أَنْ يَمْقُتَهُ الْأَقْرَبُ وَ لَا يَأْمَنَهُ الْأَبْعَدُ. قال السيد الشريف يريد (علیه السلام) أنه أسِر في الكفر مرة و في الإسلام مرة. و أما قوله (علیه السلام) دل على قومه السيف فأراد به حديثا كان للأشعث مع خالد بن الوليد باليمامة غرّ فيه قومه و مكر بهم حتى أوقع بهم خالد و كان قومه بعد ذلك يسمّونه عرف النار و هو اسم للغادر عندهم‏(1) 🔰سخنى از آن حضرت (ع) اين سخن خطاب به اشعث بن قيس است: امام در كوفه بر منبر سخن مى گفت. در سخن او عبارتى بود كه اشعث بر آن اعتراض كرد و گفت: يا امير المؤمنين اين كه گفتى به زيان توست نه به سود تو. امام تيز در او نگريست و گفت: تو چه دانى، كه چه چيز به سود من است و چه چيز به زيان من. لعنت خدا بر تو باد و لعنت لعنت كنندگان. اى كه خود و پدرت همواره دروغى چند به هم مى بافته ايد. اى منافق فرزند كافر. به خدا سوگند، كه يك بار در زمان كافريت به اسارت افتاده اى و يك بار در زمان مسلمانيت، و در هر بار نه توانگريت تو را از بند اسارت رهانيد و نه جاه و منزلتت. مردى كه شمشيرهاى كين را بر قوم خود رهنمون شود و مرگ را بر سر آنان راند، سزاوار است، كه خويشاوندانش دشمن دارند و بيگانگان از شر او ايمن ننشينند. 👈من (سید رضی) مى گويم: «عبارت مردى كه شمشير كين را بر قوم خود رهنمون شود» اشارت است به ماجراى اشعث با خالد بن وليد در يمامه. اشعث قوم خود را بفريفت و بر آنها مكر كرد و خالد از آنان كشتار بسيار كرد. از آن پس، قوم اشعث او را «عرف النّار» مى ناميدند و اين نام را به كسى دهند كه بر آنها غدر كرده باشد. ➖شرکت در ترور امیرالمومنین علیه السلام👇 🛑فنزل على الأشعث بن قيس الكندي، فأقام عنده شهرا يستحد سيفه(2) 🔰ابن ملجم ملعون از مصر وارد منزل اشعث بن قیس شد و یک ماه در منزل وی بود و شمشیر خود را آماده میکرد 📚منابع: 1:خطبه ۱۹ نهج البلاغه 2 :تاريخ اليعقوبي ج 2 ص 212

➖خانواده نحس اشعث دختر خانواده(جعده بنت اشعث) 🛑و لَمَّا اِسْتَقَرَّ اَلصُّلْحُ بَيْنَ اَلْحَسَنِ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ عَلَى مَا ذَكَرْنَاهُ - خَرَجَ اَلْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى اَلْمَدِينَةِ فَأَقَامَ بِهَا كَاظِماً غَيْظَهُ لاَزِماً مَنْزِلَهُ مُنْتَظِراً لِأَمْرِ رَبِّهِ جَلَّ اِسْمُهُ إِلَى أَنْ تَمَّ لِمُعَاوِيَةَ عَشْرُ سِنِينَ مِنْ إِمَارَتِهِ وَ عَزَمَ عَلَى اَلْبَيْعَةِ لاِبْنِهِ يَزِيدَ فَدَسَّ إِلَى جَعْدَةَ بِنْتِ اَلْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ وَ كَانَتْ زَوْجَةَ اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَنْ حَمَلَهَا عَلَى سَمِّهِ وَ ضَمِنَ لَهَا أَنْ يُزَوِّجَهَا بِابْنِهِ يَزِيدَ وَ أَرْسَلَ إِلَيْهَا مِائَةَ أَلْفِ دِرْهَمٍ فَسَقَتْهُ جَعْدَةُ اَلسَّمَّ فَبَقِيَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَرِيضاً أَرْبَعِينَ يَوْماً وَ مَضَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِسَبِيلِهِ فِي صَفَرٍ سَنَةَ خَمْسِينَ مِنَ اَلْهِجْرَةِ وَ لَهُ يَوْمَئِذٍ ثَمَانٌ وَ أَرْبَعُونَ سَنَةً فَكَانَتْ خِلاَفَتُهُ عَشْرَ سِنِينَ وَ تَوَلَّى أَخُوهُ وَ وَصِيُّهُ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ غُسْلَهُ وَ تَكْفِينَهُ وَ دَفَنَهُ عِنْدَ جَدَّتِهِ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَسَدِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهَا بِالْبَقِيعِ . 🔰مرحوم شیخ مفید رحمه الله علیه: چون كار صلح ميانۀ حسن عليه السّلام و معاويه چنانچه گفته شد به پايان رسيد آن حضرت به مدينه رفت و در حالى كه خشم خود را فرو مى‌نشاند و خانه‌نشين گشته چشم به راه دستور خداى عزّ و جّل بود در آنجا بماند، از آن سو ده سال كه از خلافت معاويه گذشت تصميم گرفت براى پسرش يزيد از مردم بيعت بگيرد، پس مخفیانه كسى را به نزد جعده دختر اشعث بن قيس كه همسر حسن عليه السّلام بود فرستاد كه او را وادار به زهر دادن امام عليه السّلام كند و بعهده گرفت (كه چون اين كار را بكند) او را به همسرى پسرش يزيد در آورد و صد هزار درهم پول براى او فرستاد (كه اين جنايت را انجام دهد) جعدة آن حضرت را زهر خورانيد، و چهل روز آن جناب بيمار بود و در ماه صفر سال پنجاه هجرى از دنيا رفت و در آن زمان چهل و هشت سال از عمر شريفش گذشته بود، و مدت خلافتش ده سال كشيد، و كار غسل و كفن كردنش را برادر آن حضرت و وصيش حسين عليه السّلام انجام داد و او را در كنار قبر جده‌اش فاطمه (مادر امير المؤمنين عليه السّلام) كه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف رضى اللّٰه عنها بود در بقيع دفن كرد. 📚الارشاد ج ۲ ص ۱۵

➖خانواده نحس اشعث پسر خانواده( محمد بن اشعث) 🛑 ثمَّ أَقْبَلَ آخَرُ مِنْ عَسْكَرِ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ يُقَالُ لَهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَشْعَثَ بْنِ قَيْسٍ اَلْكِنْدِيُّ فَقَالَ يَا حُسَيْنَ بْنَ فَاطِمَةَ أَيَّةُ حُرْمَةٍ لَكَ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ لَيْسَتْ لِغَيْرِكَ قَالَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ هَذِهِ اَلْآيَةُ - « إِنَّ اَللّٰهَ اِصْطَفىٰ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْرٰاهِيمَ وَ آلَ عِمْرٰانَ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ ذُرِّيَّةً » اَلْآيَةَ ثُمَّ قَالَ وَ اَللَّهِ إِنَّ مُحَمَّداً لَمِنْ آلِ إِبْرَاهِيمَ وَ إِنَّ اَلْعِتْرَةَ اَلْهَادِيَةَ لَمِنْ آلِ مُحَمَّدٍ. مَنِ اَلرَّجُلُ؟ فَقِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ أَشْعَثَ بْنِ قَيْسٍ اَلْكِنْدِيُّ فَرَفَعَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَأْسَهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَقَالَ اَللَّهُمَّ أَرِ مُحَمَّدَ بْنَ اَلْأَشْعَثِ ذُلاًّ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ لاَ تُعِزُّهُ بَعْدَ هَذَا اَلْيَوْمِ أَبَداً فَعَرَضَ لَهُ عَارِضٌ فَخَرَجَ مِنَ اَلْعَسْكَرِ يَتَبَرَّزُ فَسَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ عَقْرَباً فَلَذَعَهُ فَمَاتَ بَادِيَ اَلْعَوْرَةِ 🔰شخص ديگرى از سپاه عمر سعد به نام محمد بن اشعث كندى جلو آمد و گفت: اى حسين پسر فاطمه!تو از جانب پيامبر خدا چه حرمتى دارى كه ديگران ندارند؟ حسين عليه السّلام فرمود: إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ اِصْطَفىٰ‌ آدَمَ‌ وَ نُوحاً وَ آلَ‌ إِبْرٰاهِيمَ‌ وَ آلَ‌ عِمْرٰانَ‌ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ‌ ذُرِّيَّةً‌ «خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را به جهانيان برگزيد كسانى كه از يكديگرند». آنگاه فرمود:به خدا سوگند محمد صلّى اللّه عليه و آله از خاندان ابراهيم است و عزت از خاندان محمد صلّى اللّه عليه و آله هستند. بعد فرمود:اين مرد كيست‌؟ گفتند:او محمد بن اشعث بن قيس كندى است. حسين عليه السّلام سر سوى آسمان بلند كرد و گفت:خدايا!به او چنان خوارى نصيب كن كه هرگز عزيزش نسازى. از آن پس او دچار عارضى شد و از سپاه كناره گرفت تا خود را پرستار باشد. خداوند عقربى را بر او چيره ساخت تا او را گزيد و او درحالى‌كه شرم گاهش آشكار گشته بود،جان سپرد. 📚الأمالی (للصدوق) ج۱ ص۱۵۰