🔸 مراسم بزرگداشت آیت‌الله علامه محمدتقی مصباح يزدی 🔹 ویژه دانش آموختگان طرح ولایت و دانشجویان خواهر دانشگاه ها 🔸 به همراه اکران مردمی «مستند آن زمستان» 👤سخنران: حجت الاسلام و المسلمین الهی راد (از اساتید موسسه امام خمینی ره) 📅 تاریخ: پنجشنبه ٩ دی ماه ١۴٠٠ ⏰ زمان: ساعت ۱۵ الی ١٧ 📍 مکان: بلوار امین خیابان جمهوری سالن همایش دانشگاه معارف اسلامی #اطلاعیه #مصباح_عزیز #بسیج_دانشجویی #طرح_ولایت 🆔 @tvelayat_ir

⭕️اصلا چرا انقلاب کردیم؟ 🔻فتنه فقط سال ۸۸ بود بعد تمام شد؟

📻 حتماً گوش کنیم | اصلی ترین چالش حکمرانی اسلامی، آیت الله سید محمد مهدی میرباقری (عضو مجلس خبرگان رهبری) 🔻مهمترین چالش در مرحله دولت اسلامی : + بر اساس بیانیه گام دوم، مهمترین چالش حکمرانی، اصلاح دستگاه های تصمیم ساز است. نفوذ سیاسی فهمش آسانتر از نفوذ فرهنگی است. اگر فرهنگ حاکم بر دستگاه محاسباتی، سکولار و عرفی و مادی بود، حکمرانی در مرحله تصمیم گیری، مادی تصمیم خواهد گرفت. + مهترین بخش در تصمیم سازی، سطح برنامه ریزی است. چرا که طرفداران جریان انقلاب حداکثر در سیاست گذاری حضور دارند لکن الگوهای برنامه ریزی عمدتاً به جریان توسعه غربی واگذار شده است و آن ها با مبانی غربی برنامه می نویسند و یک شورای نگهبانی برای تطبیق با مبانی شما درست می‌کنند! 🔻مهمترین چالش در مرحله ی جامعه اسلامی: + مشارکت عمومی در جهت اسلامی شدن جامعه باید افزایش یابد و نباید مشارکت مردم در حد نظارت و انتخابات باقی بماند. مردم باید در تصمیم گیری و تصمیم سازی حضور پیدا کنند. این مدل آرام آرام دولت مردم را شکل خواهد داد و جامعه اسلامی شکل خواهد گرفت.

🔴 ژنرال آمریکایی با ارزش داریم؟! 🔹مایکل مور مستندساز آمریکایی، در ایام تشییع جنازه سردار سلیمانی از حضور میلیونی مردم ایران در این مراسم، حیرت زده شده و توییت کرده بود: «شگفت‌انگیز است! آیا یک ژنرال آمریکایی هست که میلیون‌ها نفر از ما در تشییع جنازه‌اش شرکت کنیم؟!» ✍️ علیرضا علیانی نژاد

🎥معذرت میخوام... ✍استاد عالی

اینجا محل برگزاری مسابقه قهرمانی بوکس در ترکیه ست. هر ورزشکار موقع ورود به سالن لباس و موزیک مخصوصی برای خودش انتخاب میکنه.. ببینید ورزشکار ایرانی چه موسیقی و لباسی رو انتخاب کرده

9دی

✳️ قدم اول ✍ کنار آیت الله بهجت بودیم. یکی از حضار گفت: «حاج آقا یک نصیحتی بفرمایید استفاده کنیم.» آقای بهجت سرش پایین بود. این جمله را که شنید سرش را بالا آورد و فرمود: «از آنچه تا الان یاد گرفته‌ای، استفاده‌ی لازم را کرده‌ای؟!» سپس ادامه داد: «شما بحمدالله همه #نماز می‌خوانید ولی آیا واقعا از نظر نفسانی و معنوی از این نماز که عمود دین و مایه‌ی تقرب به خداست بهره‌ی کافی را برده‌اید؟ آیا آثار آن را در نفس خود احساس می‌کنید؟ زمانی که محضر استادمان آقای قاضی مشرف می‌شدیم، به ما اینگونه می‌فرمودند. ما هم معنای این نکته را خوب نفهمیدیم مگر پس از ریاضت‌ها و تأمل‌های فراوان. باید قدم_اول را با صدق و صفا بردارید. بهترین چیز برای شروع همین نماز است. قدم دوم را اگر نمی‌دانستید، خدای متعال کسی را با لطف و کرم خود می‌فرستد تا به شما یاد دهد.» 📚 برگرفته از کتاب استاد | صد روایت از زندگی آیت الله قاضی طباطبایی ص ۱۱۵

روح مرحوم دکتر زارعی شاد باشد که با اشک غیرت خود در روز تصویب ۲۰ دقیقه‌ای طرح مرتبط با برجام، جریان دوپهلو درون نظام را بی‌آبرو کرد. توضیحات مرحوم علی‌اصغر زارعی در این گفتگوی کوتاه‌، سند دیگری است بر اینکه ادعاهای علی لاریجانی در نامه به شورای نگهبان درباره جلسه‌ای که طرح مرتبط با برجام در ۲۰ دقیقه تصویب شد، درست نیست! برای تحلیل بهتر موضوع، روی لینک‌های زیر بزنید و یادداشت، فایل صوتی و تصویری ضمیمه را مرور کنید: eitaa.com/rasaee/5273 eitaa.com/rasaee/5277 eitaa.com/rasaee/5279 🔺صفحات مجازی حمید رسایی🔻 eitaa.com/rasaee T.me/www_rasaee_ir instagram.com/rasaee.ir twitter.com/hamidrasaee

🔻عبور از خروش به خاموشی: «فرورفته در مرداب» یا «ایستاده در معرکه»؟! مهدی جمشیدی [1]. دوست دارم که نباشم؛ نه در میدان، بلکه در «دنیا». طعمش در کامم، شیرین نیست. محاسبات و معادلات این‌چنینی، آزارم می‌دهد. کافی‌ست بودن و زیستن و نگاشتن و دفاع‌کردن. چرا زمان «سفر» فرا نمی‌رسد؟ از زندان جَستن و در آسمان پریدن ... [2]. رهبر انقلاب می‌گوید «جهاد تبیین» و «جهاد روایت». نه این بار، که همیشه گفته است. اما میدان تبیین و روایت، یا رونق و نشاطی ندارد، یا در بعضی ساحت‌ها خالی و بی‌نیرو است. اگر دوستان انقلابی می‌آمدند و نقش فعّال ایفا می‌کردند، ضرورت نداشت که من، این‌همه شمشیرم از نیام بیرون باشد و فریاد بزنم، اما افسوس که نیستند و نمی‌گویند و نمی‌نویسند. چه کنم؟ من نیز «سنگر روایت» را خالی کنم تا دشمن، بیشتروبیشتر پیش‌روی کند؟ چه می‌کنند؟ مشغول چه هستند که مهمّ‌تر از این است؟! چرا حاضر نیستند هزینه بدهند؟! چرا صراحت انقلابی ندارند؟! چرا خاموشند؟! چرا با لکنت و در پرده سخن می‌گویند؟! و چرا مرا بر اساس خویش، قضاوت می‌کنند؟! [3]. و «تنها» هستم. همانند همیشه، بلکه بیش از همیشه. در اینجا و در آنجا. این محفل پژوهشی نیز برایم «غربت‌کده» است؛ صریح یا در لفافه، مشفقانه یا خصمانه، بسیارند کسانی که مرا انکار و ملامت می‌کنند و خطّ بطلان بر کارنامه‌ام می‌کِشند. مرا به اتهام‌زنی و نیّت‌خوانی و سیاست‌زدگی و جناح‌بازی و سوگیری و غیرعلمی‌بودن و تندروی و بی‌اخلاقی و سطحی‌نگری و بی‌سوادبودن و تنگ‌نظری و طرد و نفی و ... متهم می‌کنند و بدین طریق، شخصیّتم را لگدمال برچسب‌های خودساخته کرده‌اند. نه همدلی در میان است و نه هم‌زبانی. غریبم، اما دست‌کم، غریب‌نوازی هم نمی‌کنند. جامۀ دین بر تن دارند، اما دیانت‌شان «علوی» نیست، «حسینی» نیست، «انقلابی» نیست. اهل «جنگ» و «جهاد» و «ایستادن» و «مقاومت» نیستند. «زندگی» می‌کنند نه «مبارزه». فضای غالب و مسلّط، این‌گونه است و این فضا، شکنجه‌ام می‌دهد. [4]. گمان نمی‌کنم اعتباری داشته باشم و یا اگر داشته باشم، چیزی از آن باقی مانده باشد، اما می‌دانم که باید هر آنچه که دارم را برای خدا بدهم و برای خویش، هیچ نخواهم؛ هیچ. اندوختۀ من، رضای الهی است نه شخصیّت و وجاهت و اعتبار و منزلت. به اعتباریّاتِ اینجایی دل‌بستن و بر غیرخدا تکیه کردن و حسابِ دنیایی گشودن، بس خطاست. ذخیره کنم برای چه زمانی و برای چه کاری؟! حججی سر داد و ما به نظاره نشستیم. کیسۀ منافع و مطامعِ دنیوی خویش را چسیبده‌ایم و انقلاب را برای خویش می‌خواهیم. «سفرۀ انقلاب» برای شما و «سنگر انقلاب» برای ما! من می‌خواهم برای «ایمان» خویش، «جان» بدهم نه اینکه از آن «نان» بخورم. [5]. من «علم» را برای «علم» نمی‌خواهم؛ من علم را برای «اسلام» و «انقلاب» می‌خواهم، و صد البتّه این خواستن، خلافِ ذاتِ حقیقت‌گرای علم نیست؛ چراکه اسلام و انقلاب نیز، حقیقتند، بلکه عالی‌ترینِ حقایقند. «سیاست» و «صراحت» و «عینیّت» و «میدانی‌بودن» به این معنا، دغدغۀ من است. اگر میان «علم» از یک سو، و «اسلام» و «انقلاب»، فاصله افکنیم و این دو ساحات را از یکدیگر تفکیک کنیم، جز این است که بر مدار سکولاریسم قدم نهاده‌ایم؟! و چه تناقض‌ها در دل و جان ما نهفته است که ناآگاهانه بر زبان می‌آوریم. [6]. آیت‌الله مصباح! از شما و از مطهریِ شهید آموخته‌ام که باید نفاق و التقاط را شناخت و بر آنها تاخت. هویّت من، همان است که دست تدبیر و تعلیمِ شما، طرّاحی کرد. از شما «خطّ» گرفته‌ام و شما، سرمشقِ خطاطی‌های معرفتی‌ام بوده‌اید. از فاصله‌ها و خطاها آگاهم و قصد قیاس ندارم، بلکه سخنم این است که در حواشیِ همان راهم. اگر بدانی چه بی‌اندازه، دلتنگ‌ت هستم؛ و مگر پس از تو، دلی برایم مانده است؟! بااین‌حال، می‌دانم که هستی. بودنت را احساس می‌کنم. همان کردم که خواسته بودی و این خطّ، تا پایان من، ادامه خواهد داشت. عزیزتر از جان، فدایت شوم. https://eitaa.com/sedgh_mahdijamshidi