شب قدر است و جا خوش کرده بغضی در گلوی من مقدّر می‌شود آیا برایم اربعین امشب؟

آن که شق‌القمرش‌ سوره‌ی قرآن من است بارها گفته علی شاه ِنجف، جان ِمن است!

+ آقا؟ - بله؟ + شما بابای من را ندیدی؟ او یک رَدای سبز دارد، همیشه برای ما غذا می‌آورد و یک کوله روی پشتش است. - اسمش چیست؟ + نمی‌دانم، هربار پرسیدم، نگفت! - چه کارش داری؟ + می‌خواهم خبر خوشی به او بدهم، خبر کشته‌شدنِ علی را. - از این خبر خوشحال می‌شود؟ + آری مطمئنم او از خوشحالیِ من، خوشحال می‌شود. - مرگِ علی را جلوی او آرزو می‌کردی؟ + آری، همیشه غذا که می‌آورد جلویش علی را نفرین می‌کردم، او هم دست‌هایش را بالا می‌برد و می‌گفت: خدایا مرگ علی را برسان...

به فرق نازنینش کی اثر می‌کرد شمشیر ؟ یقینا ابن‌ملجم وقت ضربت یا علی گفت ؛

راهی شده مسافر غریب زهرا :)) 💔

-

هرجا اومدم کم بیارم صدای اذان بلند شد .. - میدونم که هوامو خوب داره بالاسری 🤍 ؛

چاه امشب ز غم دوری یارش چه کند ؟ .

وچه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه میشوند.

هم‌خواب رقیبانی و من تاب ندارم ؛

آره آقای چاووشیِ عزیز، دلتنگم و با هیچ کسم میل سخن نیست !