آری عزیزِدلم بهار هم آمد ؛ ولی تو جا ماندی ، در سالی که به پایان رسید ..

کاش ماهیِ نوروزی بودم ، زودی میمردم .

-

نمیدانم چه کسی وطن را فروخت ؛ اما دیدم چه کسی بهایش را پرداخت کرد ..

-لن يترك الله عبـده؛ -خداوند، بنده اش را رها نمیکنید . .››

چی بگم والا .. این دِل دست خود امام حسین‌ع اصلا هرکاری خواست باهاش بکنه . نمیذاره حسرت بخورم دیگه‌ ، نه ؟!

در «اصلا می‌شنوی این صدامو ؟! اصلا می‌بینی گریه هامو ؛ » ترین حالت ممکن هستم ..

جوری که این آیه قشنگه : غمگین نباش قطعا خدا با ماست.. :)

چه خبر یار؟! شنیدم که گرفتار شدی ! دل سپردی و برای دگری یار شدی ... بعدِ دل کندنت از من دلت آرام گرفت ؟! خوب شد زندگی‌ات ؟! یا که بدهکار شدی؟! بی تو اینجا خبری نیست به جز غصه و درد ؛ حال خوش بودی و رفتی و دل آزار شدی ... بودنت، پنجره ای باز به رویاها بود ... ناگهان پنجره را بستی و دیوار شدی ! عشق را با طمعِ منطق خود تاخت زدی ! تا نهایت به دلت سخت بدهکار شدی ! تو خودت خواستی از قصه‌ی من پر بکشی ؛ پس نگو کار خدا بوده و ناچار شدی ... حسرت یارِ تو بودن به دلم ماند که ماند آخرین خواسته‌ام ، قسمت اغیار شدی ! من که در حد پرستش به تو دلبسته شدم ؛ من چه کردم که تو اینگونه جفاکار شدی ؟! پشت کردی به من ای ناز غزالِ غزلم ... شیر را پس زدی و طعمه‌ی کفتار شدی ! مرگِ دل، نقطه‌ی آغاز فروپاشی هاست ؛ حیف و صد حیف که تو دیر خبردار شدی !

سال‌ها بعد؛ که مُشتی خاک از سرزمین‌ات شده‌ای، باران که می‌زند بویی به مشام خواهد رسید. کاش بوی عشق ، امید و وطن دوستی بلند شود. نه ترس و خیانت به وطن .

بهار جان بگو .. در کدام کوچه عاشق شده‌ای ، که هوایت بوی یار می‌دهد ..؟!