اگر ایران بجز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم !

به فرزندانتان بگویید؛ کشور ما زمانی هدف قرار گرفت؛ که در حال مذاکره با امریکا بودیم، در سوریه حضور نداشتیم، کسی مرگ بر آمریکا نمی‌گفت، پرچمهای فلسطین از ورزشگاه‌ها جمع شد، یک انقلابی رئیس جمهور نبود تا راه رئیسی ادامه پیدا کند. اف ای تی اف و پالرمو هم تصویب شده بود.

برای پرسنل پدافند هوایی ایران؛ -داداشا نمیشناسمتون ولی دمتون گرم🇮🇷🤍

صدایت،پدافندقلبم را هک کرد و موشکهای نگاهت، جانم را ویران . . .

از یه‌جایی به بعد موشک زدن دیگه پُز نیست، سبک زندگیمونه . . .

برف هفت سالگی را بخاطر صدای پدر دوست داشتم که می‌گفت پاشو ببین چه برفی اومده ، برف ده سالگی را بخاطر آدم برفی‌هایش ، برف چهارده سالگی را بخاطر اخبار و تعطیلی هایش ، برف هجده سالگی را درست یادم نیست در میان ِافکار یخ زده بود ؛ برف بیست سالگی را به خاطر قدم زدن‌های عاشقانه و رد پاهایم ، اما برف بیست و پنج سالگی به بعد فقط سرد بود و سرد بود ُ سرد . - صادق هدایت

ـ

تنها پلنی که میتونم برای ۱۴۰۴/۴/۴ داشته باشم تاریخ شهادتمه؛

زندگی را با چیزهای بسیار ساده، پُر باید کرد. ساده‌ها، سطحی نیستند. خرید چند سیبِ تُرش می‌تواند به عمقِ فلسفهٔ مُلّاصدرا باشد. مشکلِ ما این نیست که برای شیرین‌کردنِ زندگی، مُعجزه نمی‌کنیم؛ مشکلِ ما این است که همان‌قدر که ویران می‌کنیم، نمی‌سازیم؛ همان‌قدر که کُهنه می‌کنیم، تازگی نمی‌بخشیم؛ همان‌قدر که دور می‌شویم، باز نمی‌گردیم؛ همان‌قدر که آلوده می‌کنیم، پاک نمی‌کنیم؛ همان‌قدر که تعهّدات و پیمان‌های نخستین خود را فراموش می‌کنیم، آن‌ها را به‌یاد نمی‌آوریم؛ همان‌قدر که از رونق می‌اندازیم، رونق نمی‌بخشیم. مشکل این است که از همهٔ رؤیاهای خوشِ آغازْ دور می‌شویم و این دورشدن به معنای قبولِ سُلطهٔ بی‌رحمانهٔ زمان است. - نادر ابراهیمی

اگر‌پایان‌ما‌، با‌شهادت‌سردارانمان‌بود‌، در‌کربلا‌همه‌چیز‌به‌‌پایان‌می‌رسید!