وابسته‌ی ایام و گِره خورده به دردیم . . .

مِن قلبي سلامٌ لبيروت . . .💔

کاش می‌تونستم همه‌چیز رو به قبل از ۱:۲۰ ، ۱۳ دیماهِ سال ۱۳۹۸ برگردونم ؛ 💔

-

در‌ عزاداری‌ او‌ رسم چهل‌ روز کم‌ است ؛ یاد چشم‌اش‌ همه‌ی‌‌ عمر سیه‌پوشم‌ کرد .

من جان ناقابلی دارم، حالا وقت چاییه، حنانه خانوم می‌خواد شعر بخونه، چرا گریه می‌کنید؟، آرام باشید این چیزهایی که شما می‌بینید حوادث طبیعی یک راه دشوار به سمت قله است، آقا جون کی بهت گفت اینو بگی؟، دعا خوندم دیگه، این انگشتر 55 سال با منه مال روز عقد منه، چی می‌خواد این بچه؟ پفک حالا خیلی چیز تعریفی نیست یه بيسکوئيتی چیزی به بچه ها بدید اقلا به بزرگ تر ها که نمی‌رسید. بغلم کنی؟ پاشو بیا اینجا بغلم، حالا چه مردم بدونن چه ندونن من تک تک مردم رو دوست می‌دارم. یعنی همه رو دوست می‌دارم برا همه دعا می‌کنم من، اللهم إنا لا نعلم منه إلا خیراً ...

-

پرنده ای ک مقصد را در کوچ می بیند از ویرانی لانه اش نمی‌هراسد . . . به وقت ۲۰ فروردین، سالروز شهادت سیدمرتضی‌آوینی 🌱

شب های هجر را گذراندیم و زنده ایم ، ما را به سخت جانی خود این گمان نبود ؛

برای چیزایی غمگینم که حتی نمیتونم به زبون بیارم ، چون بهم مربوط نیست .

معده‌درد هستم ، در قالب انسان .

-