-

ولی کتاب خوندن آدم رو به یه دنیای دیگه‌ای میبره؛

ما خوب و خوش و خرّم و دلباخته بوديم ، نفرين به دو چشمان همه شور نظرها .

‏یه جایی هم جبران خلیل جبران مینویسه؛ سلام بر کسانی که معنی عشق را می‌دانند ولی محبوبی ندارند.

‏به رسمیت نشناختن و تمسخر رنج دیگران، بی‌رحمانه‌ترین کاری‌ست که می‌توانیم با آن‌ها بکنیم.

•♥️🫀•

یک ماه بعد ازعقد جورشد رفتیم حج عمره سفرمان همزمان شدباماه رمضان با کارهایی که محمدحسین انجام می‌داد بازمثل گاو پیشانی سفیددیده می‌شدیم! از بس برایم وسواس به خرج می‌داد در طواف دست‌هایش را برایم سپر میکرد که به کسی نخورم . با آب و تاب دور وبرم را خالی می کرد تا بتوانم حجرالاسود را ببوسم . کمک دست بقیه هم بود،خیلی به زوار سالمند کمک می‌کرد! یک بار وسط طواف مستحبی شک کردم چرا همه دارند ما را نگاه می‌کنند ؟ مگر ظاهر یا پوششمان اشکالی دارد؟ یکی از خانم‌های داخل کاروان بعد از غذا من را کشید کنار و گفت : صدقه بذار کنار این جا بین خانما صحبت از تو و شوهرت که مثه پروانه دورت می‌چرخه🦋 - همسرشهیدمحمدحسین‌ محمدخانی🌱

عکاس‌‌شدم‌‌بهرِدوچشمت‌‌که‌‌بگویم، جز‌چشم‌ِ‌سیاهِ‌‌تو‌دگر‌سوژه‌‌نباشد...!

می‌نویسم من که عمری با خیالت زیستم گاهی از من یاد کن؛ حالا که دیگر نیستم

" بشکه ی خالی بلند ترین صدارو ایجاد میکنه " هیاهو و ادعای‌ زیاد نشانه ی خالی بودنه !

باید کسانی باشند که بتوانیم در میانشان بنشینیم و اشک بریزیم و همچنان "دلاور" محسوب شویم. -مگان دیواین

مصرع پیچیده‌ای از هر خم زلف توایم شرح گیسوی تو را دیوان تشویشیم ما . . .