•♥️🫀•

یک ماه بعد ازعقد جورشد رفتیم حج عمره سفرمان همزمان شدباماه رمضان با کارهایی که محمدحسین انجام می‌داد بازمثل گاو پیشانی سفیددیده می‌شدیم! از بس برایم وسواس به خرج می‌داد در طواف دست‌هایش را برایم سپر میکرد که به کسی نخورم . با آب و تاب دور وبرم را خالی می کرد تا بتوانم حجرالاسود را ببوسم . کمک دست بقیه هم بود،خیلی به زوار سالمند کمک می‌کرد! یک بار وسط طواف مستحبی شک کردم چرا همه دارند ما را نگاه می‌کنند ؟ مگر ظاهر یا پوششمان اشکالی دارد؟ یکی از خانم‌های داخل کاروان بعد از غذا من را کشید کنار و گفت : صدقه بذار کنار این جا بین خانما صحبت از تو و شوهرت که مثه پروانه دورت می‌چرخه🦋 - همسرشهیدمحمدحسین‌ محمدخانی🌱

عکاس‌‌شدم‌‌بهرِدوچشمت‌‌که‌‌بگویم، جز‌چشم‌ِ‌سیاهِ‌‌تو‌دگر‌سوژه‌‌نباشد...!

می‌نویسم من که عمری با خیالت زیستم گاهی از من یاد کن؛ حالا که دیگر نیستم

" بشکه ی خالی بلند ترین صدارو ایجاد میکنه " هیاهو و ادعای‌ زیاد نشانه ی خالی بودنه !

باید کسانی باشند که بتوانیم در میانشان بنشینیم و اشک بریزیم و همچنان "دلاور" محسوب شویم. -مگان دیواین

مصرع پیچیده‌ای از هر خم زلف توایم شرح گیسوی تو را دیوان تشویشیم ما . . .

او، تو را کشته بود؛ ‏ولی تو انگار طوری هستی ‏که اگر بر مزارت دسته گلی می‌گذاشت، ‏او را می بخشیدی. -امره گورلک

یه شب تصمیم گرفتم ازت بنویسم و دیگه اونشب صبح نشد. راستی هنوزم شبه.

آقای امام رضا 'علیه‌السلام' میشه لطفا مارو هم بطلبی؟! میشه لطفا یه نیم نگاهی هم به ما بندازی؟!

او که همدردم شده گویا خودش هم، درد بود؛ او خودش زخمِ همان مرهَم که می آورد بود . .

ولی همون که حافظ میگه؛ خرم آن روز کزین منزل ویران بروم. . .