به مظلومیتِ نوشابهٔ زرد فکر می کنم.
به اینکه سالهاست نارنجی بودنش نادیده گرفته شده و نمیتواند مقاومتی هم از خود نشان دهد.
نوشابهٔ زرد همیشه با خود فکر می کند، اولین نفری که به او گفت «نوشابهٔ زرد» چه خصومتی با او داشته است؟
اصلا چرا بقیه حرفِ اشتباهِ او را قبول و بعد تکرار کرده اند؟
نوشابهٔ زرد شاید هر شب قبل از خواب آرزو می کند فردا که بیدار می شود واقعا زرد باشد.
شاید هم تا حالا چندین بار سعی کرده به خود تلقین کند واقعا زرد است.
به راستی هیچکدام از ما را توانِ تحملِ نوشابهٔ زرد بودن هست؟
قَدنَرَیٰتَقَلُّبَ وَجْهِکَفیالسَمـاء
وقتی که دلت تنگ میشود به آسمان نگاه کن.
[ سوره بقره | آیه ۱۴۴ ]
در گشودم
قسمتی از آسمان افتاد در لیوان آب من
آب را با آسمان خوردم
لحظه های کوچک من
خواب های نقره میدیدند..!
- سهراب سپهری
کهام ؟
معلم دلتنگ و ساده ای که تو را
همیشه وقت حضور و غیاب کم دارم !
_جنابِعباسباقریه