کودکی که از شدت گرسنگی، خاک می‌خورد تا زنده بماند. این تصویر، نه یک خبر، که حکم اعدام وجدان جهانی است.💔 طعم آن خاک، طعم تمام اشک‌هایی است که ریخته نشد، و تمام فریادهایی که شنیده نشد. ما، تماشاگرانی شرمنده، شاهد مرگ انسانیت در هر لقمه خاک هستیم. اینجا پایان شرافت و انسانیت است؟!

ما در پناهِ دخترِ موسی‌ بن‌ جعفر'ع'‌ ایم:)

به قول نزار قبانی : ‹ به نامِ خودخواهی، تو را تَنها برایِ خودَم می‌خواهم‌.! ›

-

به قول فروغ فرخزاد : "فعلا میسازم ، چه میشود کرد؟ مگر میشود دنیا را پاره کرد و از داخلش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست! "

آنگاه دلهره ها آغاز می شود، دلم می گیرد، اضطراب به هیجانم می آورد، اشک چشمم را می سوزاند بی آنکه فرو ریزد، می خواهم فریاد بزنم و فرار کنم، به کسی و به جایی پناه برم، اما چه کسی پناهم می دهد؟ نه دوستی دارم و نه خویشاوندی و به ناچار در خود فرو می روم و بر اعصاب کوفته ام فشار می آورم و در دلم می گریم. اضطرابم را فرو می خورم و خاموش و بی حرکت ساعت ها و ساعت ها به در و پنجره خیره می شوم و اندک اندک چیزی در خیالم شکل می گیرد: قطره هایی غلیظ و کش دار، به آهستگی و سنگینی، درون شیشه ای فرو می چکد. آن ها را می شمارم و می شمارم، زیرا میدانم که این همان بعد از ظهر شوم است، همان ساعت های بلاتکلیفی و در به دری و بی پناهی و بی کسی و تنهایی بعد از ظهرها است که، در مقابل چشمان سوزان و ملتهب من، از دنیایی نامریی بوی زمین سرازیر می شود. -بهرام صادقی

من از این نسل نیستم ؛ منو بگردونید به قبلنا . . .

-

-

بعضی وقت‌ها ، آدم‌ها مجبورند به چشم‌های هم زل بزنند و تظاهر کنند که هیچ خاطره‌ای باهم ندارند ! :))))

۶ آبان ۴۰۱ ..

_صابر کاظمی 🏐🖤