⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و دوم ✅[٤٢] التهمة: تهمت، نسبت دادن ١ - من وضع نفسه مواضع التّهمة فلا يلومنّ‌ من أساء به الظنّ‌. ١ - هر كه خود را در موضع‌هاى تهمت قرار دهد نبايد كسى را كه به او سوء ظن [و گمان بد] دارد، سرزنش كند. ٢ - ضع أمر أخيك على أحسنه حتى يأتيك ما يغلبك منه، و لا تظنّنّ‌ بكلمة خرجت من أخيك سوءا و أنت تجد لها في الخير محملا. ٢ - رفتار برادرت را بر خوبى قرار ده تا دليلى بر خلاف آن برايت آورده شود، و سخنى كه برادرت مى‌گويد تا زمانى كه راه گريزى براى آن مى‌يابى به بدى برداشت مكن. ٣ - من دخل مداخل السوء اتّهم. ٣ - هر كه به محلهاى بد وارد شود، متهم خواهد شد. ٤ - من قرب من الدّنيّة اتّهم. ٤ - كسى كه به كارهاى پست نزديك شود، متهم خواهد شد. ٥ - إتّهموا عقولكم فإنّه من التّقة بما يكون في الخطاء. ٥ - خردهاى خود را [به خطا] متهم كنيد زيرا انسان از زيادى اطمينان به عقلش به خطا مى‌افتد. ٦ - ربّ‌ ناصح من الدّنيا عندك متّهم. ٦ - چه بسا پند دهنده‌اى در باره بدى دنيا، كه خود نزد تو متهم به دنيا پرستى است. ٧ - من اتّهم نفسه أمن خداع الشيطان. ٧ - آن كه نفس خود را [به خطا كارى] متهم كند، از فريبهاى شيطان در امان است. ٨ - من وثق بقسم اللّه لم يتّهمه فى الرّزق. ٨ - كسى كه به قسمتهاى خداوند اعتماد داشته باشد، در باره روزى خدا را متهم نكند. ٩ - من حصّن سرّه منك فقد اتّهمك. ٩ - هر كه راز خويش را از تو حفظ‌ كند، تو را متهم كرده [و تو را دوست صميمى ندانسته است]. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و سوم ✅[٤٣] الثّقة: اعتماد، اطمينان ١ - لا يصدق إيمان عبد حتّى يكون بما في يد اللّه أوثق منه بما في يده. ١ - ايمان بنده‌اى تصديق و تاييد نمى‌شود مگر به آنچه در دست خداست اعتماد بيشترى داشته باشد از آنچه در دست خود اوست. ٢ - لا ينبغي للعبد أن يثق بخصلتين: العافية و الغنى بينا تراه معافّى إذ سقم و بينا تراه غنيّا إذ افتقر. ٢ - شايسته نيست كه بندۀ خدا به دو چيز اعتماد كند: به سلامتى و ثروت، زيرا مى‌بينى انسانى را كه سالم است، ناگاه بيمار مى‌شود و كسى كه ثروتمند است ناگهان فقير و مستمند مى‌گردد. ٣ - لا مظاهرة أوثق من المشاورة. ٣ - هيچ پشتيبانى مطمئن‌تر از مشورت نيست. ٤ - قلّة الثّقة بغير اللّه ذلّة. ٤ - اطمينان به غير خدا [هر چند اندك باشد] خوارى است. ٥ - من لم يثق لم يوثق به. ٥ - كسى كه اعتماد نكند، به او اعتماد نخواهند كرد. ٦ - أسوأ الناس حالا من لا يثق بأحد لسوء ظنّه، و لا يثق به أحد لسوء أثره. ٦ - بدحال‌ترين مردم كسى است كه از روى بدگمانى به كسى اعتماد نكند و هيچ كس هم به خاطر آثار عملش به او اعتماد نكند. ٧ - الثّقة باللّه أقوى أمل. ٧ - اعتماد به خدا، استوارترين آرزو است. ٨ - أصل الرضى حسن الثّقة باللّه. ٨ - اعتماد خوب به خدا داشتن، ريشه رضايت و خشنودى است. ٩ - الثّقة بالنّفس من أوثق فرص الشّيطان. ٩ - اعتماد به نفس [تنها و خدا را فراموش كردن] از محكمترين كمينگاههاى شيطان است. ١٠ - من وثق بأنّ‌ ما قدّر اللّه له لن يفوته استراح قلبه. ١٠ - هر كس به آن چيزى كه خداوند برايش تقدير كرده اطمينان كند، هرگز آرامش دل را از دست نخواهد داد. ١١ - من وثق باللّه صان يقينه. ١١ - هر كه به خداوند اعتماد داشته باشد، يقين خود را حفظ‌ كرده است. ١٢ - من وثق باللّه توكّل عليه. ١٢ - هر كه به خدا اطمينان داشته باشد، به او توكل خواهد كرد. ١٣ - من وثق باللّه غنى. ١٣ - كسى كه به خدا اعتماد كند، بى‌نياز گردد. ١٤ - من وثق بقسم اللّه لم يتّهمه في الرّزق. ١٤ - آن كه به قسمتهاى خداوند مطمئن شود به رزق و روزى كه به وى داده شده خداوند را متهم نمى‌سازد [كه چرا كم عطا كرده است]. ١٥ - من وثق بنفسه خانته. ١٥ - هر كه به نفس خود اعتماد كند [و به خدا اعتماد نكند، نفسش] به او خيانت مى‌كند. ١٦ - من وثق باحسانك أشفق على سلطانك. ١٦ - هر كه به احسان تو اعتماد كند، سلطنت و قدرت تو را خواهان است. ١٧ - من الذي يثق بك إذا غدرت بذوي عهدك‌؟ ١٧ - تو كه با هم پيمان خود بى‌وفايى كنى ديگر چه كسى به تو اطمينان خواهد كرد؟ ١٨ - هلك من رضي عن نفسه و وثق بما تسوّله له. ١٨ - كسى كه از نفس خود راضى باشد و هر چه برايش بيارايد اعتماد به آن كند، هلاك و نابود خواهد شد. ١٩ - لا تثق بمن يذيع سرّك. ١٩ - به آن كسى كه راز تو را فاش مى‌كند، اعتماد نكن. ٢٠ - لا تثقنّ‌ بعهد من لا دين له. ٢٠ - به پيمان كسى كه دين ندارد، اطمينان نداشته باش. ٢١ - كن بعدوّك العاقل أوثق منك بصديقك الجاهل. ٢١ - به دشمن دانا بيشتر اطمينان داشته باش تا به دوست نادان. ٢٢ - كفى بالمرء غرورا أن يثق بكلّما تسوّل له نفسه. ٢٢ - براى فريب خوردن مرد همين بس كه هر چه نفسش برايش بيارايد، اعتماد كند. ٢٣ - كفى بالمرء سعادة أن يوثق به في امور الدّين و الدّنيا. ٢٣ - براى سعادت مرد همين بس كه در امور دين و دنيا مورد اعتماد باشد. ٢٤ - إيّاك و الثقة بنفسك فإنّ‌ ذلك من أكبر مصائد الشيطان. ٢٤ - بر تو باد به دورى از اين كه فقط‌ به خودت اعتماد كنى كه اين از بزرگترين شكارگاههاى شيطان است. ٢٥ - أوثق عرى الإيمان الحبّ‌ في اللّه و البغض في اللّه. ٢٥ - محكمترين رشته ايمان دوستى و دشمنى براى خدا داشتن است. ٢٦ - شرّ النّاس من لا يثق بأحد لسوء فعله. ٢٦ - بدترين مردم كسى است كه به خاطر كار بدش به هيچ كسى اعتماد نكند. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و چهارم ✅[٤٤] الثّناء: مدح و ستايش ١ - اللّهم و لكلّ‌ مثن على من أثنى عليه من مثوبة من جزاء أو عارفة من عطاء، و قد رجوتك دليلا على ذخائر الرحمة و كنوز المغفرة. ١ - پروردگارا، براى هر ستايشگرى بر ستايش كننده‌اش ثوابى از جزا يا عطايى نيكو است، من به تو اميدوارم تا مرا به سوى ذخاير رحمت و گنجينه‌هاى آمرزشت راهنمايى كنى. ٢ - و قد كرهت ان يكون جال في ظنّكم أنّى احبّ‌ الإطراء و استماع الثّناء، و لست - بحمد اللّه - كذلك. ٢ - خوش ندارم كه حتى در ذهن شما خطور كند كه من مدح و ستايش را دوست دارم و از شنيدن آن لذت مى‌برم، و بحمد اللّه چنين نيستم. ٣ - و ليس لمواضع المعروف في غير حقّه و عند غير أهله من الحظّ‌ فيما أتى إلاّ محمدة اللّئام، و مثناء الأشرار و مقالة الجهّال ما دام منعما عليهم. ٣ - براى آن كه نيكيها را در غير موردش و در اختيار غير اهلش قرار دهد، بهره‌اى جز ستايش انسانهاى پست و درود گفتن ناكسان و گفتار نادانان نيست، و اينها نيز تا وقتى كه به آنها بخشش مى‌كند، مى‌باشد. ٤ - الثّناء بأكثر من الاستحقاق ملق، و التّقصير عن الاستحقاق عيّ‌ أو حسد. ٤ - ستايش بيش از شايستگى تملق و چاپلوسى است و كمتر از شايستگى، درماندگى و يا حسد است. ٥ - أقبح الصّدق ثناء المرء على نفسه. ٥ - زشت‌ترين سخن راست، ستايش آدمى از نفس خويش است. ٦ - إيّاك أن تثني على أحد بما ليس فيه، فإنّ‌ فعله يصدق عن وصفه، و يكذّبك. ٦ - از ستايش كسى به آنچه در او نيست بر حذر باش زيرا عمل او ماهيتش را تصديق و ستايش بيجاى تو را تكذيب مى‌كند. ٧ - إذا مدحت فاختصر. ٧ - اگر كسى را ستايش كردى، سخن را كوتاه كن. ٨ - تزكية الأشرار من أعظم الأوزار. ٨ - منزه كردن بدكاران، از بزرگترين گناهان است. ٩ - حبّ‌ الإطراء و المدح من أوثق فرص الشّيطان. ٩ - دوست داشتن خوش آمد گويى و مديحه‌سرايى، از محكمترين كمينگاههاى شيطان است. ١٠ - خير الثّناء ما جرى على ألسنة الأبرار. ١٠ - بهترين ستايشها آن است كه بر زبان نيكوكاران جارى شود. ١١ - شرّ الثّناء ما جرى على ألسنة الأشرار. ١١ - بدترين ستايشها آن است كه بر زبان بدكاران جارى شود. ١٢ - كثرة الثّناء ملق، يحدث الزّهو،٥ و يدني من العزّة. ١٢ - ستايش بسيار، چاپلوسى است، تكبر (و فخر) را پديد آورد و از عزّت دور مى‌سازد. ١٣ - من مدحك فقد ذبحك. ١٣ - كسى كه (بيجا) تو را مدح كند، تو را سر بريده است. ١٤ - من مدحك بما ليس فيك فهو ذمّ‌ لك إن عقلت. ١٤ - كسى كه تو را به آنچه در تو نيست بستايد، اگر تعقل كنى تو را نكوهش كرده است. ١٥ - من أثني عليه بما ليس فيه سخر به. ١٥ - هر كس به آنچه كه در او نيست ستايش شود، به همان چيز مسخره شده است. ١٦ - من مدح نفسه فقد ذبحها. ١٦ - كسى كه نفس خود را مدح كند، آن را سر بريده است. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و پنجم ✅[٤٥] الثّواب: پاداش الهى ١ - إنّ‌ اللّه سبحانه وضع الثّواب على طاعته، و العقاب على معصيته، ذيادة لعباده عن نقمته و حياشة لهم إلى جنّته. ١ - خداوند متعال، پاداش را بر اطاعتش و كيفر را بر معصيتش قرار داد تا بندگانش را از خشم خود باز داشته و آنها را به سوى بهشت سوق دهد. ٢ - كفى بالجنّة ثوابا و نوالا، و كفى بالنّار عقابا و وبالا. ٢ - بهشت برين براى پاداش نيكوكاران كافى است و دوزخ، مناسبترين كيفر و سختى بدكاران است. ٣ - من أتاه مالا فليصل به القرابة و ليحسن منه الضّيافة... و ليصبر نفسه على الحقوق و النّوائب ابتغاء الثواب. ٣ - كسى را كه خداوند ثروتى داده بايد پيوند خويشاوندى بر قرار سازد، از ميهمانان به خوبى پذيرايى كند... و بايد در برابر پرداخت حقوق الهى و مشكلاتى كه در اين راه به او مى‌رسد به خاطر رسيدن به پاداش الهى صبر كند. ٤ - من مات منكم على فراشه و هو على معرفة حقّ‌ ربّه و حقّ‌ رسوله و أهل بيته مات شهيدا و وقع أجره على اللّه، و استوجب ثواب ما نوى من صالح عمله، و قامت النيّة مقام إصلاته لسيفه. ٤ - كسى از شما كه در بستر خويش بميرد ولى به طور شايسته معرفت خدا و پيامبر و اهل بيتش را داشته باشد، او شهيد از دنيا رفته و اجر و پاداشش بر خداست، و ثواب اعمال شايسته‌اى را كه قصد انجام آن را داشته است مى‌برد و نيت (پاكش) جانشين ضربات شمشيرش قرار خواهد گرفت. ٥ - المتّقون فيها [فى الدّنيا] هم أهل الفضائل: منطقهم الصواب و ملبسهم الإقتصاد و مشيهم التواضع... و لو لا الأجل الذي كتب اللّه عليهم لم تستقرّ أرواحهم فى أجسادهم طرفة عين، شوقا إلى الثواب و خوفا من العقاب. ٥ - پرهيزكاران در دنيا داراى اين صفات برجسته‌اند: گفتارشان درست، پوشش آنها متوسط‌، راه رفتن آنها با تواضع و فروتنى است... اگر نبود اجل كه خداوند براى آنها مقرر داشته، جانشان حتى يك چشم به هم زدن از شوق پاداش و خوف از عقوبت در كالبدشان قرار نمى‌گرفت. ٦ - لا تجارة كالعمل الصّالح، و لا ربح كالثّواب. ٦ - هيچ تجارتى مانند عمل نيك و هيچ سودى مانند ثواب و پاداش الهى نيست. ٧ - ازجر المسيء بثواب المحسن. ٧ - گناهكار را با پاداش نيكوكار، تنبيه كن. ٨ - إنّما الأجر في القول باللّسان، و العمل بالأيدي و الأقدام. ٨ - به درستى كه اجر و ثواب تنها در گفتار، به زبان و در عمل، به دستها و پاهاست. ٩ - العجب ممّن خاف العقاب فلم يكفّ‌، و رجا الثّواب فلم يعمل. ٩ - شگفتا از كسى كه از كيفر گناه مى‌ترسد اما از آن خوددارى نمى‌كند، و اميد ثواب دارد ولى كار نيك انجام نمى‌دهد. ١٠ - الثّواب عند اللّه سبحانه على قدر المصاب. ١٠ - ثواب و پاداش، نزد خداوند سبحان به اندازه مصيبتهاست. ١١ - اكتساب الثّواب أفضل الأرباح، و الإقبال على اللّه رأس النّجاح. ١١ - برترين سودها، كسب ثواب و روى آوردن به خداوند ريشه رستگارى است. ١٢ - لا ذخر كالثّواب. ١٢ - هيچ اندوخته‌اى مانند ثواب نيست. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و ششم ✅[٤٦] الجزع: ناشكيبايى و بيتابى ١ -[و قد عزّى الاشعث بن قيس عن ابن له قال: ]... إن صبرت جرى عليك القدر و أنت مأجور، و إن جزعت جرى عليك القدر و أنت مأزور. ١ - [امام در تسليت اشعث بن قيس كه فرزندش از دنيا رفته بود فرمود:]... اگر صبر پيشه‌سازى، قضا و قدر بر تو جارى شود و ماجور خواهى بود ولى اگر بيتابى كنى، هم قضا و قدر بر تو جارى گشته و هم بار گناه را بر دوش خواهى گرفت. ٢ - من لم ينجه الصّبر أهلكه الجزع. ٢ - آن كه شكيبايى او را نجات ندهد، بيتابى او را هلاك خواهد كرد. ٣ - الصّبر يناضل الحدثان، و الجزع من أعوان الزّمان. ٣ - صبر با حوادث روزگار در ستيز است، اما بيتابى به (ناملايمات) زمان كمك مى‌كند. ٤ - الجزع أتعب [أعتب] من الصّبر. ٤ - بيتابى، از صبر سخت‌تر و دردناكتر است. ٥ - الجزع عند البلاء تمام المحنة. ٥ - بيتابى به هنگام بلا، كامل كردن محنت و سختى است. ٦ - إن كنت جازعا على ما يفلت من يديك، فاجزع على ما لم يصل إليك. ٦ - اگر مى‌خواهى براى آنچه از دستت رفته بيتابى كنى، پس براى آنچه به تو نرسيده بيتابى كن. ٧ - عليكم بالصّبر، فإنّ‌ به يأخذ الحازم، و إليه يلجأ الجازع. ٧ - بر شما باد به شكيبايى، زيرا دورانديش صبر را پيشه مى‌سازد و بيتاب به آن پناه مى‌برد. ٨ - المصيبة واحدة، فإن جزعت كانت اثنتين. ٨ - مصيبت يكى است، اگر بيتابى كنى دو چندان گردد. ٩ - اغلبوا الجزع بالصّبر، فإنّ‌ الجزع يحبط‌ الأجر و يعظّم الفجيعة. ٩ - با صبر بر بيتابى غلبه كنيد، زيرا بيتابى اجر و ثواب را از بين مى‌برد و گرفتارى را بزرگ جلوه مى‌دهد. ١٠ - الجزع عند المصيبة يزيدها، و الصّبر عليها يبيدها. ١٠ - بيتابى به هنگام گرفتارى، آن را زياد جلوه مى‌دهد و صبر آن را از هم مى‌پاشد. ١١ - الجزع لا يدفع القدر، و لكن يحبط‌ الأجر. ١١ - بيتابى قضا و قدر را دفع نمى‌كند، و لكن اجر و پاداش اخروى را از بين مى‌برد. ١٢ - الجزع عند المصيبة أشدّ من المصيبة. ١٢ - بيتابى هنگام مصيبت، از مصيبت دشوارتر است. ١٣ - من ملكه الجزع حرم فضيلة الصّبر. ١٣ - آن كه بيتابى بر او مسلط‌ شود از فضيلت صبر محروم خواهد ماند. ١٤ - ليس مع الجزع مثوبة. ١٤ - با بيتابى، ثواب و اجرى نيست. ١٥ - من جزع فنفسه عذّب، و أمر اللّه سبحانه أضاع، و ثوابه باع. ١٥ - هر كه بيتابى كند هم جان خويش را به زحمت انداخته و هم فرمان خداوند سبحان را ضايع نموده و هم ثواب خود را (به هيچ) فروخته است. ١٦ - لا يجتمع الصّبر و الجزع. ١٦ - شكيبايى با بيتابى در يك جا جمع نمى‌شوند. ١٧ - لا تجزعوا من قليل ما أكرهتم، فيوقعكم ذلك في كثير ما تكرهون. ١٧ - به اندك چيزى كه بد مى‌دانيد بى‌تابى نكنيد، و گر نه شما را در چيزهايى كه بسيار بد مى‌دانيد مى‌افكند. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و هفتم ✅[٤٧] الجماعة گروه، دسته ١ - الزموا السّواد الأعظم فإنّ‌ يد اللّه مع الجماعة، و إيّاكم و الفرقة، فإنّ‌ الشّاذّ من النّاس للشيطان، كما أنّ‌ الشّاذّ من الغنم للذئب. ١ - همواره با جمعيتها (ى طرفدار حق) باشيد كه دست خداوند با جمعيت است، از پراكندگى و متفرق شدن دورى كنيد كه (انسان تنها) طعمه شيطان است چنان كه گوسفند تك رو، طعمه گرگ است. ٢ - لا تكونوا أنصاب الفتن، و أعلام البدع و الزموا ما عقد عليه حبل الجماعة. ٢ - پرچمهاى فتنه و نشانه‌هاى بدعت مباشيد، و آنچه كه پيوند جماعت بدان استوار است، بر خود لازم شماريد. ٣ - إنّ‌ الشيطان يسنّي لكم طرقه، و يريد أن يحلّ‌ دينكم عقدة عقدة و يعطيكم بالجماعة الفرقة. ٣ - همانا شيطان راههايش را بر شما آسان جلوه دهد و مى‌خواهد پيمان دين شما را گره گره بگشايد و به جاى جمعيت و يگانگى پراكنده‌تان سازد. ٤ - إنّه لا غناء فى كثرة عددكم مع قلّة اجتماع قلوبكم. ٤ - به راستى كه بسيارى تعداد شما با كمى اجتماع دلهايتان سودى نمى‌بخشد. ٥ - كدر الجماعة خير من صفو الفرقة. ٥ - تيرگى اجتماع بهتر از صافى تفرقه است. ٦ - الفرقة أهل الباطل و إن كثروا، و الجماعة أهل الحقّ‌ و إن قلّوا. ٦ - اهل تفرقه، بر باطلند اگر چه بسيار باشند و جماعت از اهل حقند اگر چه كم باشند. ٧ - الجماعة - و اللّه - مجامعة أهل الحقّ‌ و إن قلّوا، و الفرقة مجامعة أهل الباطل و إن - كثروا. ٧ - به خدا سوگند، جماعت (اتحاد) اجتماع اهل حق است گر چه كم باشند، و تفرقه اجتماع اهل باطل است، گر چه بسيار باشند. ٨ - الزموا الجماعة و اجتنبوا الفرقة. ٨ - اجتماع (اتحاد) را لازم شمريد و از تفرقه بپرهيزيد. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و هشتم ✅[٤٨] الجنّة بهشت، فردوس، خلد برين ١ - ما خير بخير بعده النّار، و ما شر بشرّ بعده الجنّة، و كلّ‌ نعيم دون الجنّة فهو محقور، و كلّ‌ بلاء دون النّار عافية. ١ - آن خوبى كه جهنم به دنبال دارد (در واقع) خوبى نيست و آن بدى كه بهشت در پى آن باشد، بدى نيست و هر نعمتى در برابر بهشت كوچك و هر بلايى در برابر جهنم عافيت و آسايش است. ٢ - من اشتاق إلى الجنّة سلا عن الشّهوات. ٢ - كسى كه مشتاق بهشت است از شهوات و تمايلات نفسانى خارج شود. ٣ - إنّ‌ اللّه سبحانه وضع الثّواب على طاعته، و العقاب على معصيته، ذيادة لعباده عن نقمته، و حياشة لهم الى جنّته. ٣ - خداوند سبحان، پاداش را بر اطاعتش و كيفر را بر معصيتش مقرر داشته تا بندگانش را از نقمت خشمش باز دارد و به بهشتش سوق دهد. ٤ - ألا و من اكله الحقّ‌ فإلى الجنّة، و من أكله الباطل فإلى النّار. ٤ - آگاه باشيد، كسى كه بر حق است جايگاهش بهشت و كسى كه به راه باطل مى‌رود به جانب آتش رهسپار است. ٥ - ألجنّة تحت أطراف العوالي. ٥ - بهشت در سايه نيزه‌هاست. ٦ - إنّ‌ اللّه سبحانه يدخل بصدق النّية و السّريرة الصّالحة من يشاء من عباده الجنّة. ٦ - خداوند سبحان هر يك از بندگانش را كه بخواهد به خاطر صدق نيت و باطن پاكش داخل بهشت مى‌كند. ٧ - ما بين أحدكم و بين الجنّة أو النّار إلاّ الموت أن ينزل به. ۷ - ميان هيچ يك از شما با بهشت و يا جهنم فاصله‌اى نيست مگر مرگى كه بر شما وارد مى‌شود. ٨ - من خرج من الدّنيا لا يشرك باللّه شيئا دخل الجنّة. ٨ - آن كه از دنيا رخت بندد و به خدا شرك نياورده باشد، وارد بهشت خواهد شد. ٩ - ليس لأنفسكم ثمن إلاّ الجنّة، فلا تبيعوها إلاّ بها. ٩ - براى جانهاى شما غير از بهشت بهايى نيست، پس خود را به غير از آن نفروشيد. ١٠ - لقد سبق إلى جنّات عدن أقوام ما كانوا أكثر النّاس صلاة و لا صياما و لا حجّا و لا اعتمارا، و لكن عقلوا عن اللّه أمره فحسنت طاعتهم، و صحّ‌ ورعهم، و كمل يقينهم، ففاقوا غيرهم بالحظوة و رفيع المنزلة. ١٠ - بى‌گمان گروههايى به سوى بهشتهاى جاويدان شتافتند كه در ميان كسانى كه بيشترين نماز و روزه و حج و عمره مى‌آورند، نبودند. و لكن پيرامون دستور خدا انديشيدند و در نتيجه خوب اطاعت كرده، پارسايى صحيح پيشه نموده و يقينشان را به كمال رساندند، پس با بهره خوب و جايگاه بلند بر ديگران برترى يافتند. ١١ - أربعة تدعوا إلى الجنّة: كتمان المصيبة، و كتمان الصّدقة، و برّ الوالدين، و الإكثار من قول لا إله إلا الله. ١١ - چهار چيز انسان را به بهشت مى‌خواند: كتمان مصيبت، صدقه پنهانى، نيكى به پدر و مادر و بسيار گفتن «لا إله إلا الله». ١٢ - الجنّة جزاء المطيع. ١٢ - بهشت، پاداش بندۀ فرمانبردار است. ١٣ - الجنّة دار الأمان. ١٣ - بهشت، سراى امنيت است. ١٤ - الجنّة مآل الفائز. ١٤ - بهشت، سرانجام رستگار است. ١٥ - الجنّة أفضل غاية. ١٥ - بهشت، برترين پايان كار است. ١٦ - الجنّة غاية السّابقين. ١٦ - بهشت، پايان پيشتازان راه خداست. ١٧ - الجنّة دار السعداء. ١٧ - بهشت، سراى نيك بختان است. ١٨ - غاية التّسليم الفوز بدار النّعيم. ١٨ - پايان و نتيجه تسليم فرمان خدا بودن، رسيدن به سراى پر نعمت بهشت است. ١٩ - ألا و إنّي لم أر كالجنّة نام طالبها، و لا كالنّار نام هاربها. ١٩ - آگاه باشيد! من چيزى مانند بهشت نديدم كه خواهان آن در خواب و غفلت باشد و نه چيزى مانند جهنم نشناختم كه گريزان از آن نيز در خواب و غفلت باشد. ٢٠ - لا يفوز بالجنّة إلاّ من حسنت سريرته، و خلصت نيّته. ٢٠ - به بهشت نمى‌رسد مگر كسى كه سيرتى نيكو و نيّتى خالص داشته باشد. ٢١ - لا تحصل الجنّة بالتّمنّي. ٢١ - بهشت، با آرزو حاصل نمى‌شود. ٢٢ - وفد الجنّة أبدا منعّمون. ٢٢ - وارد شوندگان به بهشت، همواره از نعمت‌هاى الهى برخوردارند. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز چهل و نهم ✅[٤٩] الجوار: همسايگى ١ -[يا بنىّ‌] سل عن الرّفيق قبل الطّريق، و عن الجار قبل الدّار. ١ - [در وصيت به فرزندش عليه السلام فرمود: اى پسر] پيش از سفر در باره همسفرت، و پيش از گرفتن منزل، در بارۀ همسايه‌ات پرس و جو كن. ٢ - اللّه اللّه في جيرانكم، فإنّهم وصيّة نبيّكم، ما زال يوصي بهم حتّى ظننّا أنّه سيورّثهم. ٢ - خدا را، خدا را، در بارۀ همسايگانتان مراقب باشيد (و با آنان خوش رفتارى كنيد)، زيرا آنها مورد سفارش پيامبرتان هستند، وى همواره نسبت به همسايگان سفارش مى‌كرد، تا آن جا كه گمان كرديم به زودى سهميه‌اى از ارث براى آنان قرار خواهد داد. ٣ - فتعصّبوا لخلال الحمد: من الحفظ‌ للجوار، و الوفاء بالذّمام. ٣ - در حفظ‌ خصلتهاى ارزشمند، مانند حفظ‌ حقوق همسايگان و وفا به پيمانها تعصب به خرج دهيد. ٤ - بئس الجار الغنيّ‌، يبعث عليك ما لا يعينك عليه. ٤ - چه بد همسايه‌اى است انسان پولدار كه تو را به كارى وادار سازد كه بر آن ياريت نكند. ٥ - جنّبوا موتاكم في مدافنهم جار السّوء، فإنّ‌ الجار الصّالح ينفع في الآخرة كما ينفع في الدّنيا. ٥ - مردگانتان را در جايى كه همسايه بد دارد، دفن نكنيد، زيرا همان طور كه همسايه صالح در دنيا سودمند است در آخرت هم سودمند خواهد بود. ٦ - ينبغي لذوي القرابات أن يتزاوروا، و لا يتجاوروا. ٦ - سزاوار است كه بستگان و خويشاوندان همديگر را زيارت كنند، اما در همسايگى هم نباشند. ٧ - أحسن جوار من جاورك تكن مسلما. ٧ - با همسايه‌ات خوب همسايگى كن كه مسلمان خواهى بود. ٨ - أربعة من الشّقاء: جار السّوء، و ولد السّوء، و امرأة السّوء، و المنزل الضيّق. ٨ - چهار چيز از بدبختى است: همسايه بد، فرزند بد، زن بد و خانه تنگ. ٩ - جار السّوء أعظم الضّرّاء، و أشدّ البلاء. ٩ - همسايۀ بد عظيم‌ترين زيانها و سخت‌ترين گرفتاريهاست. ١٠ - جاور من تأمن شرّه، و لا يعدوك خيره. ١٠ - همسايه كسى باش كه از بدى او در امان و برخوردار از خوبى‌اش باشى. ١١ - من يطّلع على أسراره جاره انهتكت ستره. ١١ - آن كه همسايه‌اش را بر اسرار خود آگاه سازد، پرده‌هاى رازش دريده شود. ١٢ - من المروّة تعهّد الجيران. ١٢ - پايبندى به امور همسايگان از مردانگى است. ١٣ - من علامة اللّؤم سوء الجوار. ١٣ - از نشانه‌هاى پستى، بد همسايگى است. ١٤ - من حسن جواره كثر جيرانه. ١٤ - آن كه خوش همسايه باشد، همسايگانش بسيار شوند. ١٥ - حريم المسجد أربعون ذراعا و الجوار أربعون دارا من أربعة جوانبها. ١٥ - حريم مسجد، چهل ذراع [٢٠ متر] است و همسايگان چهل خانه از چهار طرف آن است. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز پنجاهم ✅[٥٠] الجود: بخشندگى و سخاوت ١ - الجود حارس الأعراض. ١ - سخاوت، حافظ‌ و نگهدارنده آبروهاست. ٢ - من أيقن بالخلف جاد بالعطيّة. ٢ - آن كه به پاداش يقين داشته باشد در بخشش، سخاوت به خرج مى‌دهد. ٣ - قال عليه السلام: العدل يضع الأمور مواضعها، و الجود يخرجها من جهتها... ٣ - امام عليه السلام فرمود:... عدالت هر چيز را در جاى خود قرار مى‌دهد اما سخاوت آن را از مسيرش خارج مى‌سازد... ٤ - غاية الجود بذل الموجود. ٤ - نهايت سخاوت و بخشندگى، بخشش آنچه موجود است، مى‌باشد. ٥ - الجواد من بذل ما يضنّ‌ بمثله. ٥ - بخشنده كسى است كه آنچه را بدان بخل ورزيده مى‌شود، مى‌بخشد. ٦ - من جاد بماله فقد جاد بنفسه، فإن لم يكن جاد بها بعينها فقد جاد بقوامها. ٦ - آن كه مال خود را ببخشد گويا از جان خود بخشيده است، چرا كه اگر به جان خود نبخشيده به آنچه كه مايۀ پايدارى جان است، بخشيده است. ٧ - من أفضل أعمال البرّ: الجود في العسر، و الصّدق، فى الغضب، و العفو عند القدرة. ٧ - از برترين كارهاى نيك، بخشندگى هنگام تنگدستى، راستگويى به هنگام خشم، و گذشت به هنگام قدرت است. ٨ - سنّة الكرام الجود. ٨ - بخشندگى، روش و شيوۀ بزرگواران است. ٩ - جود الرجل يحبّبه إلى أضداده، و بخله يبغّضه إلى أولاده. ٩ - بخشندگى مرد او را نزد دشمنانش محبوب مى‌سازد، و بخل و خست وى، فرزندانش را به دشمنى وا مى‌دارد. ١٠ - بالجود تسود الرّجال. ١٠ - مردان با بخشش و سخاوت، سرورى مى‌يابند. ١١ - أفضل الجود إيصال الحقوق إلى أهلها. ١١ - برترين بخشش، رساندن حقوق به افراد شايسته آن است. ١٢ - الجواد في الدّنيا محمود، و في الآخرة مسعود. ١٢ - بخشنده در دنيا ستوده و در آخرت رستگار و سعادتمند است. ١٣ - الناس رجلان: جواد لا يجد، و واجد لا يسعف. ١٣ - مردم بر دو گونه‌اند: بخشنده‌اى كه چيزى نمى‌يابد و دارنده‌اى كه نمى‌بخشد. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز پنجاه و یکم ✅[٥١] الجهاد: جنگ با دشمن ١ - و الجهاد منها [من دعائم الإيمان] على أربع شعب: على الأمر بالمعروف، و النّهي عن المنكر، و الصّدق في المواطن، و شنئان الفاسقين، فمن أمر بالمعروف شدّ ظهور المؤمنين، و من نهى عن المنكر أرغم أنوف الكافرين، و من صدق في المواطن قضى ما عليه، و من شنيء الفاسقين و غضب اللّه غضب اللّه له و أرضاه يوم القيامة. ١ - جهاد از پايه‌هاى ايمان، داراى چهار قسمت است: امر به معروف و نهى از منكر، صدق و راستى در هنگامۀ نبرد، كينه و دشمنى با فاسقان. آن كه امر به معروف كند پشت مؤمنان را محكم كرده و آن كه نهى از منكر نمايد بينى كافران را به خاك ماليده و كسى كه در ميدانهاى نبرد صادقانۀ بايستد وظيفه‌اش را انجام داده و آن كه فاسقان را دشمن بدارد و به خاطر خدا خشم گيرد، خداوند به خاطر او خشم كند و او را در روز قيامت خشنود خواهد ساخت. ٢ - أوّل ما تغلبون عليه من الجهاد، الجهاد بأيديكم، ثمّ‌ بألسنتكم، ثمّ‌ بقلوبكم، فمن لم يعرف بقلبه معروفا، و لم ينكر منكرا، فجعل أعلاه أسفله، و أسفله أعلاه. ٢ - اولين چيزى كه در جهاد از آن شكست مى‌خوريد، جهاد با دستهايتان است، بعد زبانهايتان سپس با دلهايتان، پس آن كه با دلش خوبيها را نشناسد، و با بديها به مبارزه بر نخيزد قلبش واژگونه مى‌شود بالاى آن پايين و پايين آن بالا مى‌شود. ٣ - الحجّ‌ جهاد كلّ‌ ضعيف... و جهاد المرأة حسن التّبعّل. ٣ - حج، جهاد هر ضعيفى است... و جهاد زن، خوب شوهردارى كردن است. ٤ - أمّا بعد، فإنّ‌ الجهاد باب من أبواب الجنّة، فتحه اللّه لخاصّة أوليائه، و هو لباس التّقوى، و درع اللّه الحصينة، و جنّته الوثيقة، فمن تركه رغبة عنه ألبسه اللّه ثوب الذّلّ‌، و شمله البلاء، و دبّث بالصّغار و القماءة، و ضرب على قلبه بالإسهاب، و اديل الحقّ‌ منه بتضييع الجهاد، و سيم الخسف، و منع النّصف. ٤ - اما بعد، به راستى كه جهاد درى است از درهاى بهشت، خداوند آن را به روى دوستان مخصوص خود گشوده است. جهاد، لباس تقوا، زره محكم و سپر مطمئن خداست، پس كسى كه از روى بى ميلى از جهاد روى بگرداند خداوند لباس خوارى بر او پوشانده و بلا به او هجوم مى‌آورد، با كوچكها ذليل گردد، عقل و فهمش تباه شود و به خاطر كوتاهى و ضايع كردن جهاد حقش پايمال و نشانه‌هاى ذلت در او آشكار و از عدالت و انصاف محروم گردد. ٥ - اللّه اللّه في الجهاد بأموالكم و أنفسكم و ألسنتكم في سبيل اللّه. ٥ - خدا را، خدا را، در مورد جهاد با اموال، جانها و زبانهاى خويش در نظر بگيريد. ٦ - إنّ‌ أفضل ما توسّل به المتوسّلون إلى اللّه سبحانه و تعالى الإيمان به و برسوله و الجهاد في سبيله فإنّه ذروة الاسلام. ٦ - براستى برترين وسيله‌اى كه خدا جويان بدان متوسل مى‌شوند، ايمان به خدا و رسولش و پيكار در راه اوست، كه آن قله سرافرازى اسلام است. ٧ - جاهدوا أهواءكم كما تجاهدون أعداءكم. ٧ - با هواهاى نفسانى خود بجنگيد، همچنان كه با دشمنان خود مى‌جنگيد. ٨ - حبّب إليّ‌ من دنياكم ثلاثة: إكرام الضّيف، و الصّوم في الصّيف، و الضرب في سبيل اللّه بالسّيف. ٨ - از دنياى شما سه چيز را دوست دارم: گرامى داشتن مهمان، روزه گرفتن در تابستان و شمشير زدن در راه خدا. ٩ - ألا و إنّ‌ الجهاد ثمن الجنّة، فمن جاهد نفسه ملكها، و هي أكرم ثواب اللّه لمن عرفها. ٩ - آگاه باشيد، جهاد در راه خدا بهاى بهشت است، پس آن كه با خواهشهاى نفسانى خود بجنگد به بهشت دست يابد و آن نفيس‌ترين پاداش است براى كسى كه آن را شناخت. ١٠ - إنّ‌ المجاهد نفسه على طاعة اللّه و عن معاصيه عند اللّه سبحانه بمنزلة برّ شهيد. ١٠ - هر كه با نفس خود در راه اطاعت از خدا و دورى از گناهان پيكار كند، جهاد چنين فردى نزد خداوند سبحان به منزلۀ نيكويى شهيد است. ١١ - أفضل الجهاد جهاد النّفس عن الهوى، و فطامها عن لذّات الدّنيا. ١١ - برترين جهاد، پيكار با نفس است از هواها و باز گرفتنش از خوشيهاى (پست) دنياست. ١٢ - جهاد النفس مهر الجنّة. ١٢ - پيكار با نفس، كابين بهشت است. ١٣ - جاهد نفسك و حاسبها محاسبة الشّريك شريكه. ١٣ - با نفس خود پيكار كن و از آن حساب بكش مانند حساب خواهى شريك از شريكش. ١٤ - من جاهد نفسه أكمل التّقى. ١٤ - آن كه با خواهشهاى نفسانى خود بستيزد تقوا را به كمال رسانده است. ١٥ - مجاهدة النّفس شيمة النّبلاء. ١٥ - پيكار با هواهاى نفس، روش بزرگان است. ١٦ - المجاهدون تفتح لهم أبواب السّماء. ١٦ - درهاى آسمان براى پيكارگران راه خدا، گشوده مى‌شود. ١٧ - الجهاد عماد الدّين و منهاج السّعداء. ١٧ - پيكار در راه خدا، ستون دين و روش سعادتمندان است. ١٨ - زكاة الشّجاعة الجهاد في سبيل اللّه. ١٨ - زكات شجاعت، پيكار در راه خداست. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan

⬅️مطالعه روزانه سخنان حضرت امیر علیه‌السلام 🗓روز پنجاه و دوم ✅[٥٢] الجهل نادانى ١ - من كثر نزاعه بالجهل دام عماه عن الحقّ‌. ١ - آن كه در اثر جهل و نادانى زياد به نزاع برخيزد همواره از شناخت حق كور و نابينا خواهد بود. ٢ - لا ترى الجاهل إلاّ مفرطا أو مفرّطا. ٢ - جاهل را نمى‌بينى مگر آن كه يا زياده روى (افراط‌) مى‌كند و يا كوتاهى (تفريط‌) مى‌نمايد. ٣ - لا تجعلوا علمكم جهلا، و يقينكم شكّا، إذا علمتم فاعملوا، و إذا تيقّنتم فأقدموا. ٣ - آگاهى خود را جهل و يقينتان را شك قرار ندهيد، بنا بر اين هرگاه دانستيد عمل كنيد، و هر وقت يقين كرديد، اقدام نماييد. ٤ - لا غنى كالعقل، و لا فقر كالجهل. ٤ - هيچ ثروتى مانند عقل نيست، و هيچ فقرى مانند جهل نيست. ٥ - لا خير في الصّمت عن الحكم، كما أنّه لا خير في القول بالجهل. ٥ - لب فرو بستن از گفتار حكيمانه خوب نيست چنان كه سخن گفتن از روى نادانى نيز خوبى ندارد. ٦ - ربّ‌ عالم قد قتله جهله، و علمه معه لا ينفعه. ٦ - چه بسا دانشمندى كه جهلش او را كشته در حالى كه علم به همراه اوست اما به حالش سودى نمى‌بخشد. ٧ - النّاس أعداء ما جهلوا. ٧ - مردم دشمن آن چيزى هستند كه نمى‌دانند. ٨ - ما أخذ اللّه على أهل الجهل أن يتعلّموا حتّى أخذ على أهل العلم أن يعلّموا. ٨ - خداوند از مردمان جاهل پيمان نگرفت كه دانش بياموزند تا آن كه از دانايان پيمان گرفت كه به آنان دانش بياموزند. ٩ - قيل له: صف لنا العاقل، فقال عليه السلام: هو الّذي يضع الشّيء مواضعه. فقيل له: فصف لنا الجاهل، فقال عليه السلام: قد فعلت. ٩ - به امام عليه السلام گفته شد: عاقل را براى ما توصيف كن‌؟ فرمود: عاقل كسى است كه هر چيزى را در جاى خود قرار دهد. عرض شد: جاهل را توصيف فرما؟ فرمود: توصيف كردم (جاهل اشيا را در جاى خود نمى‌گذارد). ١٠ - أوّل عوض الحليم من حلمه أنّ‌ النّاس أنصاره على الجاهل. ١٠ - نخستين بهره‌اى كه شخص بردبار از حلم خود مى‌برد يارى گرفتن مردم از او در برابر نادان است. ١١ - قطيعة الجاهل تعدل صلة العاقل. ١١ - بريدن از نادان برابر پيوند با داناست. ١٢ - إنّ‌ كفر النّعمة لوم، و مصاحبة الجاهل شؤم. ١٢ - كفران نعمت موجب لئامت و پستى و همنشينى با نادان باعث شومى و بدبختى است. ١٣ - لا داء أعيا من الجهل. ١٣ - هيچ دردى، درمان ناپذيرتر از نادانى نيست. ١٤ - الجهالة ضلالة. ١٤ - نادانى، گمراهى و ضلالت است. ١٥ - نعمة الجاهل كروضة في مزبلة. ١٥ - نعمت در دست نادان، مانند بستانى در زباله‌دان است. ١٦ - المرء عدوّ ما جهل. ١٦ - آدمى، دشمن چيزى است كه نمى‌داند. ١٧ - الرّكون إلى الدّنيا مع ما تعاين منها جهل. ١٧ - تكيه بر دنيا زدن با آنچه كه با چشم خود مى‌نگرى، نادانى است. ١٨ - إنّ‌ الجاهل المتعلّم شبيه بالعالم، و إنّ‌ العالم المتعسّف شبيه بالجاهل المتعنّت. ١٨ - نادان آموزنده همانند دانشمند داناست، و دانشمندى كه بيراهه مى‌رود مانند جاهل ذليل است. ١٩ - من استقاده الجهل ترك طريق العدل. ١٩ - آن كه جهل راهنمايش باشد راه راست را ترك كرده است. ٢٠ - لا عدّة أنفع من العقل، و لا عدوّ أضرّ من الجهل. ٢٠ - هيچ پشتوانه‌اى سودمندتر از عقل نيست، و هيچ دشمنى زيانبار از نادانى نيست. ٢١ - من صحب جاهلا نقص من عقله. ٢١ - هر كه يار و همراه جاهل گردد از عقلش كاسته شود. ٢٢ - غضب الجاهل في قوله، و غضب العاقل في فعله. ٢٢ - خشم نادان در گفتار، و خشم دانا در كردارش نمايان است. ٢٣ - أجهل الجهّال من عثر بحجر مرّتين. ٢٣ - نادانترين نادانان، كسى است كه با يك سنگ، دو بار بلغزد. ٢٤ - إثبات الحجّة على الجاهل سهل، و لكن إقراره بها صعب. ٢٤ - دليل آوردن بر نادان آسان، ولى اقرار آوردنش مشكل است. ٢٥ - الجاهل يعرف بستّ‌ خصال: الغضب من غير شيء، و الكلام في غير نفع، و العطيّة في غير موضعها، و ألاّ يعرف صديقه من عدوّه، و إفشاء السّرّ، و الثّقة بكلّ‌ أحد. ٢٥ - نادان به شش خصلت شناخته مى‌گردد: خشم بى‌جهت، بيهوده سخن گفتن، بخشش نابجا، نشناختن دوست از دشمن، افشاى راز و اعتماد به هر كس. ٢٦ - العالم حيّ‌ و إن كان ميّتا، و الجاهل ميّت و إن كان حيّا. ٢٦ - دانا هميشه زنده و جاويد است اگر چه مرده باشد، و نادان مرده است اگر چه زنده باشد. ٢٧ - الجهل وبال. ٢٧ - نادانى، وبال و درماندگى است. ٢٨ - الجهل يزلّ‌ القدم، و يورث النّدم. ٢٨ - نادانى، قدمهاى آدمى را مى‌لغزاند و پشيمانى به دنبال دارد. ٢٩ - طاعة الجهول تدلّ‌ على الجهل. ٢٩ - اطاعت از نادان، گواه بر نادانى است. ٣٠ - صواب الجاهل كالزلّة من العاقل. ٣٠ - كار درست نادان، مانند لغزش انسان داناست. 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 @khoddamiyan